ສັນໄຊຊາດົກ

ໃນປ່າຫິມະວັນອັນກວ້າງໃຫຍ່, ຢູ່ທີ່ອານາຈັກແຫ່ງຕົ້ນໄມ້ໜາແໜ້ນ, ພະໂພທິສັດໄດ້ເກີດເປັນ 'ເຈົ້າຊາຍສັນໄຊ', ໂອລົດຂອງພະເຈົ້າມັກທະກຸມານແຫ່ງນະຄອນລາດຊະຄຶຫະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເຈົ້າຊາຍສັນໄຊມີພະສຸ່ມງາມ, ສະຫຼາດ, ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພະປັນຍາອັນສູງສົ່ງ. ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ພະອົງໂດດເດັ່ນກວ່າໃຜໝົດ ຄືການທີ່ພະອົງມີຄວາມຮູ້ສຶກເຫັນອົກເຫັນໃຈຕໍ່ສິ່ງມີຊີວິດທັງຫຼາຍ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນມະນຸດ, ສັດ, ຫຼືແມ້ແຕ່ສິ່ງບໍ່ມີຊີວິດ. ພະອົງມັກຈະໃຊ້ເວລາສ່ວນໃຫຍ່ໃນການເຝົ້າສັງເກດທຳມະຊາດ, ຮຽນຮູ້ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງສັດ, ແລະຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທີ່ອ່ອນແອ. ມື້ໜຶ່ງ, ເຈົ້າຊາຍສັນໄຊໄດ້ອອກໄປລ່າສັດໃນປ່າ, ພະອົງໄດ້ພົບເຫັນກວາງໂຕໜຶ່ງທີ່ຖືກລ່າສັດບາດເຈັບ. ແທນທີ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ມັນຕາຍ, ພະອົງໄດ້ເກັບເອົາມັນໄປປິ່ນປົວ, ໃຫ້ອາຫານ, ແລະດູແລຈົນກວ່າຈະຫາຍດີ. ເມື່ອມັນຫາຍດີແລ້ວ, ພະອົງໄດ້ປ່ອຍມັນກັບຄືນສູ່ປ່າ. ຂ່າວລືກ່ຽວກັບຄວາມເມດຕາຂອງເຈົ້າຊາຍສັນໄຊໄດ້ແຜ່ລາມໄປທົ່ວອານາຈັກ. ປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການດົນໃຈຈາກການກະທຳຂອງພະອົງ, ແລະເລີ່ມມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ກັນຫຼາຍຂຶ້ນ. ພະອົງໄດ້ສອນໃຫ້ປະຊາຊົນຮູ້ວ່າ, ຄວາມເມດຕາຄືພະລັງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ, ມັນສາມາດປ່ຽນແປງໂລກໃຫ້ດີຂຶ້ນໄດ້. ເມື່ອພະອົງເຕີບໂຕຂຶ້ນ, ພະອົງໄດ້ຂຶ້ນຄອງລາດ, ແລະປົກຄອງປະເທດຊາດດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະຄວາມເມດຕາ. ອານາຈັກຂອງພະອົງຈຶ່ງມີຄວາມສຸກ, ຄວາມສະຫງົບ, ແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ.