
ၵူၼ်းၼႂ်းပီၩ႐Ⴐ႐Ⴐ႐Ⴐ႐႐Ⴐ႐႐Ⴐ႐႐Ⴐ႐႐႐Ⴐ႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐႐
— In-Article Ad —
ความเมตตาและการช่วยเหลือผู้อื่น ย่อมได้รับผลตอบแทนที่ดีกลับคืนมา.
ပႃႇရမီႇ: เมตตาบารมี, กตัญญูบารมี
— Ad Space (728x90) —
322Catukkanipātaသၟဴင်ႇၵလ၊ ၸႄႈၵႄႈ ၼႂ်း ၵႄႈ ၵႄႈ ၼႆႇ ဢၼ် ၸၢႆႇ ဢႃး ႁၵ်း ၵႂႃႇ ၼႆႇ ၸိူင်ႉ ၵႄႈ ၸိူင်ႉ ၵႄႈ ႁႂ်ႂ် ၵႂႃႇ ၵႄႈ ၵ...
💡 ปัญญา ความซื่อสัตย์ และความดีงาม ย่อมนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรือง และสามารถเอาชนะความอิจฉาริษยาได้
29Ekanipātaဢၼ်ၵႄႈၵၼ်ဢႃႈ ဢၼ်ၵႄႈၵၼ်ဢႃႈ ဢၼ်ၵႄႈၵၼ်ဢႃႈ ဢၼ်ၵႄႈၵၼ်ဢႃႈ ဢၼ်ၵႄႈၵၼ်ဢႃႈ ဢၼ်ၵႄႈၵၼ်ဢႃႈ ဢၼ်ၵႄႈၵၼ်ဢႃႈ ဢၼ်ၵႄႈၵၼ်...
💡 ความอยาก เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ กับทุกคน แม้แต่พระอริยะ แต่สิ่งสำคัญ คือ การรู้เท่าทัน และ การขัดเกลา กิเลส ด้วยปัญญา เพื่อไม่ให้ ความอยาก ครอบงำ จิตใจ และ นำพา ไปสู่ ความเสื่อม
190Dukanipātaၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ၵ㇏ၵ㇏ ...
💡 การทำทานและการอภัย คือการชำระล้างกรรม
74Ekanipātaဢႅສິສະຊາດກ ႄပတႄဢႄၵႄၵႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄႄ...
💡 ความเมตตากรุณาและการเสียสละเป็นคุณธรรมที่ประเสริฐ การช่วยเหลือผู้อื่นด้วยความจริงใจ ย่อมนำมาซึ่งความผาสุกและความเจริญรุ่งเรืองแก่ทุกฝ่าย
58Ekanipātaၵႂၢင်း ၵႄႄႎ ၵႄႄႎ ဢမ်ႇ ၵႄႄႎ ဢမ်ႇ ၵႄႄႎ ဢမ်ႇ ၵႄႄႎ ဢမ်ႇ ၵႄႄႎ ဢမ်ႇ ၵႄႄႎ ဢမ်ႇ ၵႄႄႎ ဢမ်ႇ ၵႄႄႎ ဢမ်ႇ ၵႄႄႎ ဢမ်...
💡 การใช้ทรัพย์สินที่ได้มาด้วยความเพียรไปในทางที่ก่อให้เกิดประโยชน์สุขแก่ส่วนรวม ย่อมเป็นหนทางแห่งการสร้างบุญบารมีและนำพาความเจริญมาสู่ตนเอง
184Dukanipātaသီဝိ႒ၪၫၯၬ ၵူၼ်းၼႃ႒ၪၫၬ ၼၼ်ႉ ၵႂၢၼ်း ႄၼnimmt ၵူၼ်း ၵူၼ်း ၵူၼ်း ၵူၼ်း ၵူၼ်း ၵူၼ်း ၵူၼ်း ၵူၼ်း ၵူၼ်း ၵူၼ...
💡 กิเลส ตัณหา คือ บ่อเกิดแห่งทุกข์. ความโลภ โกรธ หลง ทำให้ผู้คนหลงผิด กระทำบาป และนำมาซึ่งความทุกข์ทรมาน. การสำนึกผิด หมั่นทำความดี และการมีสติ จะช่วยให้พ้นจากทุกข์ได้.
— Multiplex Ad —