
ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိပြည်တွင် မဟာသမ္မတမင်းတို့၏ သားတော်ဖြစ်သော ဥဒိန်နရမင်းသည် ထီးနန်းစိုးစံတော်မူခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး ပြည်သူပြည်သားများ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံယူရရှိတော်မူသည်။ သို့သော် မင်းကြီး၏ ရင်တွင်း၌ နိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တတည်းဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည့် ပညာ၊ သီလ စသည်တို့၌ တောင့်တမ်းတâche နေတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် တရားကို ကြည်ညိုသော်လည်း သံသရာ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းခရီးကို မသိရှိ။
တစ်နေ့သောအခါ၌ ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်သို့ ရဟန်းတစ်ပါး ကြွရောက်လာသည်ကို မြင်တော်မူသည်။ ထိုရဟန်းတော်သည် သီလနှင့် ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူပြီး ရောင်ခြည်တော်တို့ဖြင့် တောက်ပတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို ဖူးမြင်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် ငြိမ်းအေးခြင်း၊ စိတ်ကြည်လင်ခြင်းတို့ကို ခံစားတော်မူရသည်။
“အရှင်ဘုရား၊ အရှင်ဘုရားသည် ဘယ်အရပ်က ကြွလာတော်မူပါသနည်း။ အရှင်ဘုရား၏ သီလ၊ ပညာတို့သည် အလွန်ထူးကဲတော်မူပါပေသည်။” ဟု မင်းကြီးက မေးလျှောက်တော်မူသည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ တပည့်တော်သည် နိဗ္ဗာန်သို့ ချီတက်တော်မူသော သစ္စာတရားကို ရှာဖွေတော်မူသော ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပါ၏။”
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် အဘယ်နည်း အရှင်ဘုရား။” ဟု မင်းကြီးက စိတ်ဝင်စားစွာ မေးတော်မူသည်။
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့မှ လွတ်မြောက်ရာဖြစ်၏။ ကိလေသာတို့မှ ကင်းစင်ရာဖြစ်၏။ မဂ်နှင့် ဖိုလ်တရားတို့ကို ရရှိသောအခါ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိတော်မူပါလိမ့်မည်။”
ဥဒိန်နရမင်းသည် ထိုရဟန်းတော်၏ တရားစကားကို ကြားနာရသောအခါ စိတ်တော်မှာ တုန်လှုပ်တော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိလိုသည့် ဆန္ဒသည် ပိုမိုပြင်းပြလာတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို နန်းတော်သို့ ပင့်ဖိတ်တော်မူပြီး တရားကို နိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူရန် လျှောက်ထားတော်မူသည်။
ရဟန်းတော်သည် မင်းကြီးအား သစ္စာတရားတို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် မဂ္ဂင် ရှစ်ပါးတို့ကို ကျင့်သုံးတော်မူရန် လမ်းညွှန်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရဟန်းတော်၏ တရားတော်ကို နားထောင်တော်မူပြီး အလွန်ကြည်ညိုတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် နန်းတော်တွင် အထက်တန်းကျသော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို များများပြုလုပ်တော်မူသည်။ သီလကို စောင့်ထိန်းတော်မူပြီး ပညာကို ရှာဖွေတော်မူသည်။
ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်တွင် အုပ်အုပ်အအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအ
— In-Article Ad —
အများအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ ကူညီတတ်သော စိတ်သည် မြတ်သောတရားဖြစ်သည်။
ပါရမီ: ကရုဏာ (Karuna)
— Ad Space (728x90) —
523Mahānipātaကျီးဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ကောသလတိုင်း မေခလတိုင်းပြည်မှာ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီး မင်းပြုတော်မူစဉ်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။...
💡 အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ညှင်းပန်းခြင်းသည် မကောင်းသော ကံတရားကို ဖန်တီးစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်စေ၏။
303Catukkanipātaမေခလာဒေဝီဇာတ် ကာ...
💡 အမှန်တရားကို အမြဲတမ်း လက်ကိုင်ထားရမည်။ အပြစ်မရှိသူကို အပြစ်မတင်သင့်။
383Chakkanipātaနိဒါန်း ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူခဲ့သော ပဉ္စကုဋေက ဇာတ်တော် ဖြစ်သည်။ ဘုရားရ...
💡 ပစ္စည်းဥစ္စာကို အလွန်စွဲလမ်းခြင်းသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ပစ္စည်းဥစ္စာကို အလွန်တန်ဖိုးမထားသင့်။
309Catukkanipātaမျောက်မင်း၏ အလှူဒါနရှေးရှေးတုန်းက ဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ မျောက်အုပ်တစ်အုပ် နေထိုင်ကြ၏။ ထိုအုပ်၏ ခေါင...
💡 သူတစ်ပါးအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံခြင်းသည် အလွန်မွန်မြတ်သော အလှူဒါနဖြစ်သည်။
314Catukkanipātaမဟာသောဏကဇာတ်တော်တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလ...
💡 ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
337Catukkanipātaဘုရားရှင်မဖြစ်မီ အနှစ်တစ်ထောင်ကျော်ကာလက ဖြစ်သည်။ သုဒေဝရာဇ် အမည်ရှိသော မြို့ကြီးတစ်မြို့သည် သာယာဝပြော...
— Multiplex Ad —