
ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိပြည်တွင် မဟာသမ္မတမင်းတို့၏ သားတော်ဖြစ်သော ဥဒိန်နရမင်းသည် ထီးနန်းစိုးစံတော်မူခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး ပြည်သူပြည်သားများ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံယူရရှိတော်မူသည်။ သို့သော် မင်းကြီး၏ ရင်တွင်း၌ နိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တတည်းဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည့် ပညာ၊ သီလ စသည်တို့၌ တောင့်တမ်းတâche နေတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် တရားကို ကြည်ညိုသော်လည်း သံသရာ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းခရီးကို မသိရှိ။
တစ်နေ့သောအခါ၌ ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်သို့ ရဟန်းတစ်ပါး ကြွရောက်လာသည်ကို မြင်တော်မူသည်။ ထိုရဟန်းတော်သည် သီလနှင့် ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူပြီး ရောင်ခြည်တော်တို့ဖြင့် တောက်ပတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို ဖူးမြင်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် ငြိမ်းအေးခြင်း၊ စိတ်ကြည်လင်ခြင်းတို့ကို ခံစားတော်မူရသည်။
“အရှင်ဘုရား၊ အရှင်ဘုရားသည် ဘယ်အရပ်က ကြွလာတော်မူပါသနည်း။ အရှင်ဘုရား၏ သီလ၊ ပညာတို့သည် အလွန်ထူးကဲတော်မူပါပေသည်။” ဟု မင်းကြီးက မေးလျှောက်တော်မူသည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ တပည့်တော်သည် နိဗ္ဗာန်သို့ ချီတက်တော်မူသော သစ္စာတရားကို ရှာဖွေတော်မူသော ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပါ၏။”
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် အဘယ်နည်း အရှင်ဘုရား။” ဟု မင်းကြီးက စိတ်ဝင်စားစွာ မေးတော်မူသည်။
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့မှ လွတ်မြောက်ရာဖြစ်၏။ ကိလေသာတို့မှ ကင်းစင်ရာဖြစ်၏။ မဂ်နှင့် ဖိုလ်တရားတို့ကို ရရှိသောအခါ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိတော်မူပါလိမ့်မည်။”
ဥဒိန်နရမင်းသည် ထိုရဟန်းတော်၏ တရားစကားကို ကြားနာရသောအခါ စိတ်တော်မှာ တုန်လှုပ်တော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိလိုသည့် ဆန္ဒသည် ပိုမိုပြင်းပြလာတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို နန်းတော်သို့ ပင့်ဖိတ်တော်မူပြီး တရားကို နိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူရန် လျှောက်ထားတော်မူသည်။
ရဟန်းတော်သည် မင်းကြီးအား သစ္စာတရားတို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် မဂ္ဂင် ရှစ်ပါးတို့ကို ကျင့်သုံးတော်မူရန် လမ်းညွှန်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရဟန်းတော်၏ တရားတော်ကို နားထောင်တော်မူပြီး အလွန်ကြည်ညိုတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် နန်းတော်တွင် အထက်တန်းကျသော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို များများပြုလုပ်တော်မူသည်။ သီလကို စောင့်ထိန်းတော်မူပြီး ပညာကို ရှာဖွေတော်မူသည်။
ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်တွင် အုပ်အုပ်အအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအ
— In-Article Ad —
အများအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ ကူညီတတ်သော စိတ်သည် မြတ်သောတရားဖြစ်သည်။
ပါရမီ: ကရုဏာ (Karuna)
— Ad Space (728x90) —
52Ekanipātaသမုဒ္ဒဝိဇယကျင့်စဉ်အရှေ့တိုင်းပြည်၏ မင်းတရားကြီးကား သမုဒ္ဒဝိဇယ မင်းကြီး ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အလွန်တရ...
💡 ကောင်းမွန်သော တရားကို ကျင့်သုံးသူသည် အခက်အခဲများမှ ကျော်လွှားနိုင်ပြီး လိုရာဆန္ဒကို ပြည့်စေနိုင်၏။ သားသမီးကို ပျိုးထောင်ရာ၌ ပညာရေးနှင့် မင်းကျင့်တရားကို အရေးပါကြောင်း သင်ကြားပေးရမည်။
241Dukanipātaမေခလ (Meikhala) Jataka ရှေးရှေးတုန်းက မဂ်ဂဒ (Magadha) ပြည်မှာ အလွန်ကြွယ်ဝချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်ကြီးတစ်ယေ...
💡 လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ တွေဟာ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်တယ်။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တွေဟာ စိတ်ချမ်းသာခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြုပြင်ပြီး ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုလုပ်သင့်တယ်။
177Dukanipātaကုမ္ဘီလ ဇာတ်တော် (ဇာတ်တော် ၁၇၇) အပဒါန် “အရှင်ဘုရား၊ ဤဘုရားရှင်ကား မဟာသမုဒ္ဒရာအနီး သာဝတ္ထိပြည်၌ သီတ...
💡 “အကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးကို မကောင်းမွန်စွာ ခံစားရသော်လည်း၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ကို ပွားများလျှင်၊ ထိုမကောင်းမှုတို့မှ ကင်းလွတ်၍ ကောင်းသော ဘဝသို့ ကူးပြောင်းနိုင်၏။”
407Sattakanipātaမြေခွေးကျင့်ထုံး ဇာတ်တော်တစ်ခါတုန်းက အလွန်တရာ သာယာလှပတဲ့ တောအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိပါတယ်။ အဲဒီတောအုပ်ထဲမ...
💡 ဉာဏ်ပညာသည် အင်အားထက် ပို၍ တန်ခိုးကြီးပါသည်။
155Dukanipātaကမ္ဘာလွန်ခဲ့သောအခါ မဂဓတိုင်း ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကြီးတွင် ဘုရင်ပိမ္ဗိသာရမင်းတရားကြီး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင...
157Dukanipāta၁၅၇။ နာရဒ-ဒသဗလ-ဇာတ်တော် ၁။ ဇာတ်တော်အမည် နာရဒ-ဒသဗလ-ဇာတ်တော် ၂။ ဇာတ်တော်အကျဉ်း ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရာ...
— Multiplex Ad —