
ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ပရိသတ်အပေါင်းတို့၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်းကို ခံရသော ကောကိလမင်းမည်သော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူခဲ့ပါသည်။ ထိုမင်းကား အလွန်သနားကြင်နာတတ်ပြီး တရားမျှတသော မင်းဖြစ်ပါသည်။ မင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုကြောင့် ပြည်သူပြည်သားများမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြရပါသည်။
သို့သော်လည်း မင်းကြီးတွင် ပြဿနာတစ်ရပ် ရှိခဲ့ပါသည်။ ထိုပြဿနာကား မင်းကြီးသည် အလွန်အကျူး စိတ်ထင်ကြေးများသူ ဖြစ်ပါသည်။ မင်းကြီးသည် အဖြစ်မှန်ကို မသိဘဲနှင့် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုများကြောင့် မိမိ၏ မယားဖြစ်သူကို သံသယဝင်ခဲ့ပါသည်။ မင်းကြီးသည် မယားဖြစ်သူမှာ မိမိကို သစ္စာဖောက်နေသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ပါသည်။
တစ်နေ့သောအခါတွင် မင်းကြီးသည် မိမိ၏ သံသယကို အတည်ပြုရန်အတွက် လျှို့ဝှက်စွာ စုံစမ်းခဲ့ပါသည်။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ မှူးမတ်တစ်ဦးအား မယားဖြစ်သူ၏ အဆောင်သို့ စေလွှတ်ပြီး မယားဖြစ်သူ၏ အပြုအမူများကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းခဲ့ပါသည်။ ထိုမှူးမတ်ကား အလွန်သစ္စာရှိသူဖြစ်ပါသည်။
မှူးမတ်သည် မင်းကြီး၏ အမိန့်ကို နာခံပြီး မယားဖြစ်သူ၏ အဆောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပါသည်။ ထိုအဆောင်တွင် မယားဖြစ်သူသည် အလွန်လှပသော ပန်းတစ်ပွင့်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပါသည်။ ထိုပန်းကား မင်းကြီး၏ အကြိုက်ဆုံး ပန်းဖြစ်ပါသည်။ မှူးမတ်သည် မယားဖြစ်သူ၏ အပြုအမူကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် မင်းကြီးအား သတင်းပို့ခဲ့ပါသည်။
မင်းကြီးသည် ထိုသတင်းကို ကြားသိရသောအခါ အလွန်စိတ်ဆိုး ဒေါသထွက်ခဲ့ပါသည်။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ မယားဖြစ်သူမှာ မိမိကို သစ္စာဖောက်နေသည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် မယားဖြစ်သူအား ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီး၏ အဖြစ်အပျက်ကို သိတော်မူပြီး ကောကိလ မင်းကြီးအား တရားဟောရန် ဗာရာဏသီပြည်သို့ ကြွတော်မူခဲ့ပါသည်။ ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်သို့ ကြွတော်မူပြီး မင်းကြီးအား အောက်ပါအတိုင်း မိန့်တော်မူခဲ့ပါသည်။ "မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် စိတ်ဆိုးနေပါသနည်း။"
မင်းကြီးသည် ဘုရားရှင်အား မိမိ၏ မယားဖြစ်သူ၏ အပြုအမူနှင့် မိမိ၏ သံသယကို လျှောက်ထားခဲ့ပါသည်။ ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီး၏ စကားကို နားထောင်ပြီး မင်းကြီးအား မိန့်တော်မူခဲ့ပါသည်။ "မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီးသည် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုကြောင့် မိမိ၏ မယားဖြစ်သူကို သံသယဝင်နေပါသည်။ အဖြစ်မှန်ကို မသိဘဲနှင့် အပြစ်ပေးခြင်းသည် မတရားပေ။"
ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီးအား ကောကိလ ငှက်၏ ပုံပြင်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ ကောကိလ ငှက်သည် အလွန်လှပသော အသံကို ပိုင်ဆိုင်သော ငှက်ဖြစ်ပါသည်။ တစ်နေ့သောအခါတွင် ကောကိလ ငှက်သည် မိတ်ဆွေဖြစ်သူ ခင်ဗျားငှက်အား အလွန်လှသော ပန်းတစ်ပွင့်ကို ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်။ ခင်ဗျားငှက်သည် ထိုပန်းကို မင်းကြီးအား ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုပန်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မယားဖြစ်သူအား သံသယဝင်ခဲ့ပါသည်။
ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီးအား မိန့်တော်မူခဲ့ပါသည်။ "မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီးသည် ကောကိလ ငှက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါသည်။ မိမိ၏ သံသယကို အတည်မပြုဘဲ အပြစ်ပေးခြင်းသည် မတရားပေ။ အဖြစ်မှန်ကို သိရှိအောင် ကြိုးစားသင့်ပါသည်။"
မင်းကြီးသည် ဘုရားရှင်၏ တရားစကားကို နားထောင်ပြီး မိမိ၏ မှားယွင်းမှုကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပါသည်။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ မယားဖြစ်သူအား မေးမြန်းခဲ့ပါသည်။ မယားဖြစ်သူသည် ပန်းကို ခင်ဗျားငှက်ထံမှ လက်ခံရရှိပြီး မင်းကြီးအား ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့ပါသည်။
မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အမှားကို ဝန်ခံပြီး မယားဖြစ်သူအား တောင်းပန်ခဲ့ပါသည်။ မင်းကြီးသည် ထို့နောက်မှစ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ အထင်အမြင်လွဲမှားမှု မရှိဘဲ အဖြစ်မှန်ကို သိရှိအောင် ကြိုးစားပြီးမှသာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။ ပြည်သူလူထုမှာ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြပါသည်။
— In-Article Ad —
အထင်အမြင်လွဲမှားမှုကြောင့် အပြစ်မပေးသင့်ပါ။ အဖြစ်မှန်ကို သိရှိအောင် ကြိုးစားသင့်ပါသည်။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
348Catukkanipātaသည်းခံသော နွားရှေးရှေးတုန်းက ပုဏ္ဏားတစ်ဦးဟာ မြေတစ်ကွက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ သူဟာ အဲဒီမြေကွက်ကို စိ...
💡 သည်းခံစိတ်သည် အလွန်အဖိုးတန်သော ဂုဏ်တရားဖြစ်ပြီး မည်သည့် အခက်အခဲကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်စေပါတယ်။
232Dukanipātaကုဏ္ဍကမင်းနှင့် ဥဒေါင်း အရှေ့ဘက် မဟာသမုဒ္ဒရာကြီး၏ ကမ်းပါးနဖူးပေါ်တွင် ရွှေရောင်တောက်လဲ့သော မြို့တော...
💡 ဤ ဇာတ်တော် ၌၊ အဆင်းအပြင် ၌ အလွန် လှပ သော ဥဒေါင်း သည်၊ မိမိ၏ လွတ်လပ် မှု နှင့် သဘာဝ ကို အလွန် တန်ဖိုးထား သော သတ္တဝါ အဖြစ် ကို ဖော်ပြ ၏။ ထို့အပြင်၊ မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍက သည်၊ အလှ ကို တန်ဖိုးထား သော စိတ် နှင့် အခြားသူများ၏ အလိုဆန္ဒ ကို လေးစား နာခံ သော မင်းတရားကြီး အဖြစ် ကို ဖော်ပြ ၏။ ဤ ဇာတ်တော် သည်၊ ကိုယ်ကျိုး ကို သာ မကြည့် ဘဲ၊ သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် နှင့် အခြားသူများ၏ ခံစား မှု ကို လေးစား တန်ဖိုးထား ခြင်း ၏ အရေးကြီးပုံ ကို ဖော်ပြ ၏။ အလှ ကို ခံစား နိုင် သော စိတ် နှင့် မေတ္တာ ၍ ကရုဏာ ဖြင့် ပြည့်စုံ သော စိတ် တို့သည် ဘဝ ကို ပိုမို ပြည့်စုံ စေ ၏။
142Ekanipātaမေတ္တာရှင်ဆင်မင်းရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟိမဝန္တာ တောအုပ်ကြီး၌ ဆင်မင်းတစ်ပါး နေထိုင်၏။ ထိုဆင်မင်းကား ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
167Dukanipātaသုဝဏ္ဏဟံသဇာတ်ရှေးအခါက မဂ်တိုင်းပြည်၌ ကြွယ်ဝသော သစ်ပင်ပန်းမန်နှင့် ပြည့်စုံပြီး လူတို့သည် ငြိမ်းချမ်း...
💡 ဤဇာတ်တော်သည် လောဘကို ဖယ်ရှားခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသလျက်ရှိ၏။ မိမိ၏ အဆင်းအရောင်ကို မမက်မောခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ဂုဏ် ဖြစ်၏။ လောဘကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်နိုင်၏။
187Dukanipātaမဟာနရဒကသိပ်တော် ရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ ကောသလမင်းကြီး စိုးစံတော်မူစဉ်အခါက ဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှ...
💡 အနာဂတ်ကို အမြော်အမြင်ရှိစွာ ကြည့်ရှုပြီး၊ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ခြင်းသည် အောင်မြင်သော ဘဝ၏ အခြေခံ ဖြစ်ပါသည်။
168Dukanipātaကက္ကဋဇာတ် ဘုရင့်နိုင်ငံတော်ဝယ်တစ်ခါတုန်းက... ကမ္ဘာအရှင်းဆုုံးတုန်းက... အခါတုန်းက... ရှေးခါမင်းဆက...
💡 ဤဇာတ်တော်သည် မိမိ၏ အင်အားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသလျက်ရှိ၏။ အင်အားကြီးမားခြင်းသည် ကောင်းမွန်စွာ အသုံးချမှသာ အကျိုးရှိ၏။ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှု၏ အခြေခံ ဖြစ်၏။
— Multiplex Ad —