ကျီးဇာတ်

ကျီးဇာတ်

ရှေးရှေးတုန်းက ကောသလတိုင်း မေခလတိုင်းပြည်မှာ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီး မင်းပြုတော်မူစဉ်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုမင်းကြီးမှာ သားတော်တစ်ပါး ရှိပါတယ်။ သားတော်ဟာ အလွန်မိုက်ရိုင်းပြီး ရန်လိုတတ်ပါတယ်။ သူဟာ လူသူအပေါင်းကို နှိပ်စက်ညှင်းပန်းရတာကို ဝါသနာပါပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ မင်းသားဟာ လမ်းလျှောက်ထွက်ရင်း ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကို တွေ့ပါတယ်။ ကြက်ကလေးဟာ အလွန်ငယ်ပြီး မစွမ်းမသာဖြစ်နေပါတယ်။

မင်းသားဟာ ကြက်ကလေးကို တွေ့တဲ့အခါ ရယ်မောပါတယ်။ 'ဟားဟား... ဒီကောင်လေး ဘယ်သွားမလို့လဲ။ ငါ့ကို မကြောက်ဘူးလား' လို့ ပြောပါတယ်။ ကြက်ကလေးဟာ မင်းသားကို ကြောက်လန့်ပြီး ပျံသန်းဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူရဲ့ အတောင်ပံတွေဟာ သေးငယ်လွန်းလို့ လေထဲမှာ မြောက်မြောက်ကိုင်ကိုင် ဖြစ်နေပါတယ်။

ထိုအချိန်မှာပဲ အပေါ်ကနေ ကျီးတစ်ကောင်ဟာ အစာရှာထွက်လာပါတယ်။ ကျီးဟာ ကြက်ကလေးကို မြင်တဲ့အခါ သနားစိတ်ဝင်ပါတယ်။ 'အို... ဒီကောင်လေး အားနည်းလှချည်လား။ လေထဲမှာ ဘယ်လို ပျံသန်းနိုင်ပါ့မလဲ' လို့ တွေးပါတယ်။ ကျီးဟာ မင်းသားကို ကြည့်ပါတယ်။ မင်းသားဟာ ရယ်မောရင်း ကြက်ကလေးကို ခြောက်လှန့်နေပါတယ်။

ကျီးဟာ မင်းသားရဲ့ အပြုအမူကို မကြိုက်ပါဘူး။ 'ဒီလူဟာ ဘာကြောင့် ဒီလောက် ရက်စက်ရတာလဲ။ သူဟာ အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ရတာကို ပျော်ရွှင်နေတာပဲ' လို့ ထင်ပါတယ်။ ကျီးဟာ မင်းသားကို သွားပြီး သတိပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ပါတယ်။

ကျီးဟာ မင်းသားရဲ့ ရှေ့မှောက်ကို ပျံသန်းလာပြီး 'အချင်းလူ၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဒီကလေးငယ်ကို ဘာကြောင့် ခြောက်လှန့်နေတာလဲ။ မင်းဟာ အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ရတာကို ပျော်ရွှင်နေတာလား' လို့ မေးပါတယ်။

မင်းသားဟာ ကျီးရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ အလွန်အံ့သြပါတယ်။ 'ဟာ... ဒီကျီးက ဘာကြောင့် ငါ့ကို သတိပေးရတာလဲ။ ငါက ဘာလုပ်လုပ် ငါ့ကိစ္စပဲ' လို့ ထင်ပါတယ်။ မင်းသားဟာ ကျီးကို ပြန်ပြောပါတယ်။ 'အချင်းကျီး၊ ငါက ဘာလုပ်လုပ် ငါ့ကိစ္စပဲ။ မင်းက ဘာမှ လာမပြောနဲ့' လို့ ဆိုပါတယ်။

ကျီးဟာ မင်းသားရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပါတယ်။ 'အေး... ဒီလူဟာ နားမလည်ဘူး။ သူဟာ အမှားကို ကျူးလွန်နေတာကို မသိဘူး' လို့ ထင်ပါတယ်။ ကျီးဟာ မင်းသားကို ပြန်ပြောပါတယ်။ 'အချင်းလူ၊ အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ရတာဟာ မကောင်းတဲ့ အလုပ်ပါ။ မင်းဟာ မကောင်းတဲ့ ကံကို စုဆောင်းနေတာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းဟာ ဒုက္ခရောက်မှာပဲ' လို့ ဆိုပါတယ်။

မင်းသားဟာ ကျီးရဲ့ စကားကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ သူဟာ ကြက်ကလေးကို ဆက်လက် ခြောက်လှန့်နေပါတယ်။ ကြက်ကလေးဟာ တဖြည်းဖြည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာပါတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ကြက်ကလေးဟာ အသက်ရှူရပ်သွားပါတယ်။

ကျီးဟာ ကြက်ကလေး သေဆုံးသွားတာကို မြင်တဲ့အခါ အလွန်ဝမ်းနည်းပါတယ်။ 'အို... ဒီလူဟာ မကောင်းတဲ့ အလုပ်ကို ကျူးလွန်လိုက်ပြီ။ သူဟာ အပြစ်ကို ခံရမှာပဲ' လို့ တွေးပါတယ်။ ကျီးဟာ မင်းသားကို ကြည့်ပါတယ်။ မင်းသားဟာ ရယ်မောရင်း ပျော်ရွှင်နေပါတယ်။

ထိုအချိန်မှာပဲ မိုးတွေသည်းကြီးမည်းကြီး ရွာသွန်းလာပါတယ်။ လေတွေလည်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်ပါတယ်။ မင်းသားဟာ မိုးထဲလေထဲမှာ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ဖြစ်နေပါတယ်။ သူဟာ အိမ်ပြန်ဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လေဟာ သူ့ကို တိုက်ခတ်ပြီး မြေပေါ်ကို လွှတ်ချလိုက်ပါတယ်။ မင်းသားဟာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ပါတယ်။

ကျီးဟာ မင်းသားရဲ့ ဒုက္ခကို မြင်တဲ့အခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပါတယ်။ 'အေး... ဒီလူဟာ အပြစ်ကို ခံရပါပြီ။ သူဟာ မကောင်းတဲ့ ကံကို စုဆောင်းခဲ့တာပဲ' လို့ တွေးပါတယ်။ ကျီးဟာ မင်းသားကို ပြန်ပြောပါတယ်။ 'အချင်းလူ၊ မင်းဟာ အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ရတာကို ပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ မင်းဟာ ဒုက္ခကို ခံရပါပြီ။ မင်းရဲ့ အပြုအမူဟာ မကောင်းတဲ့ ကံကို ဖန်တီးခဲ့တာပဲ' လို့ ဆိုပါတယ်။

မင်းသားဟာ ကျီးရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ နားလည်ပါတော့တယ်။ သူဟာ မိုက်ရိုင်းတဲ့ စိတ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး တောင်းပန်ပါတယ်။ 'အချင်းကျီး၊ ကျွန်ုပ်မှားပါပြီ။ ကျွန်ုပ်ဟာ အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ရတာကို ပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ ကျွန်ုပ်ဟာ ဒုက္ခကို ခံရပါပြီ။ ကျွန်ုပ်ဟာ နောင်တရပါတယ်' လို့ ဆိုပါတယ်။

ကျီးဟာ မင်းသားရဲ့ နောင်တကို လက်ခံပါတယ်။ 'ကောင်းပါပြီ။ မင်းဟာ နောင်တရရင် ကောင်းပါပြီ။ မင်းဟာ မကောင်းတဲ့ အပြုအမူကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရမယ်' လို့ ဆိုပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းသားဟာ နန်းတက်ပြီး မင်းအဖြစ်ကို ခံယူပါတယ်။ သူဟာ အလွန်သနားကြင်နာတတ်တဲ့ မင်းတစ်ပါး ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ အားနည်းသူတွေကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပါတယ်။ ပြည်သူတွေဟာ သူ့ကို ချီးကျူးကြပါတယ်။ ကျီးဟာ မင်းသားရဲ့ အပြောင်းအလဲကို မြင်ပြီး ဝမ်းသာပါတယ်။