Skip to main content
အနန္တနရိယဇာတ်တော်
ဇာတ် ၅၄၇
518

အနန္တနရိယဇာတ်တော်

Buddha24Vīsatinipāta
နားထောင်ရန်

အနန္တနရိယဇာတ်တော်

ရိသတ်အပေါင်းတို့၊ ယနေ့အခါ ဘုရားရှင်တို့၏ မြတ်သောတရားတော်မြားကို နာယူကြရသည့်အချိန်အခါသမယတွင်၊ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူခဲ့ဖူးသော ရှေးပရိနိဗ္ဗာန်မတိုင်မီ ဘဝတစ်ပါး၌ ကျင့်တော်မူခဲ့သော အနန္တနရိယဇာတ်တော်ကို တင်ပြပါမည်။ ဤဇာတ်တော်သည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားရှင်တို့၏ အလွန်တရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်တော်မူခဲ့ရသော ဘဝအဆက်ဆက် တို့အနက် တစ်ပါးအပါးဖြစ်ပေသည်။

ပထမပိုင်း – မဟာသက္ကရာဇ် ကာလ

ခါတစ်ပါး၌၊ မဟာသက္ကရာဇ် ကာလ၌၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ မင်းအပေါင်းတို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်တော်မူသော မင်းကြီးတစ်ပါးသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိနေလေသည်။ ထိုမင်းကြီးကား၊ ယခင်ဘဝ၌ မင်းအဖြစ်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ စည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်၍ သီလကို မစောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်သည့် အကျင့်နှောင့်၊ အလွန်တရာ အကုသိုလ်များစွာကို ပြုခဲ့သောကြောင့်၊ ဤဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။

ထိုမင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာသော ရဟန်းတစ်ပါးကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ “အမောင် ရဟန်း၊ သင့်အဖို့ ဘာမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ။” ဟု စော်ကားပြောဆိုလေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း စိတ်မပျက်၊ မြတ်သောတရားကို ဟောကြားတော်မူသည့် ဘုရားရှင်ကို အောက်မေ့သတိရလျက်၊ “မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို အကျွန်ုပ် နာယူပါ၏။ သို့သော် မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ မသိနားမလည်၊ အလွန်တရာ မိုက်မဲသူဖြစ်ပါ၏။” ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုလေသည်။

င်းကြီးသည် ရဟန်း၏စကားကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ ရဟန်းကို အလွန်တရာ နာကျင်အောင် ဆုံးမရနင်းခွဲ ပစ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း နာကျင်စွာ လဲကျသွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသိတော်မူလျှင်၊ သနားကရုဏာတော်ဖြင့်၊ မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခင်ဘဝ၌ အလွန်တရာ မိုက်မဲစွာ ပြုခဲ့သောကြောင့် ယခုဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ် အလွန်တရာ မသိနားမလည်ခဲ့ပါ၊ အကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ ဘုရားရှင်။” ဟု တောင်းပန်လေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ခွင့်လွှတ်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမူ၊ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကင်းလွတ်၍ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

င်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရား၏ မိန့်တော်ကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်၍၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

ဒုတိယပိုင်း – ဘဝသစ်နှင့် စမ်းသပ်ခြင်း

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

နေ့သ၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။

ခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်

— In-Article Ad —

💡သင်ခန်းစာ

ရိုးသားခြင်းနှင့် အမှန်တရားသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားစေပြီး ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ရရှိစေသည်။

ပါရမီ: သစ္စာပါရမီ

— Ad Space (728x90) —

စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ

ကဏှ (Kanhajataka)
4Ekanipāta

ကဏှ (Kanhajataka)

ကဏှ (Kanhajataka)ရှေးရှေးတုန်းက ဝေသာလီပြည်မှာ ကဏှ လို့ အမည်ရတဲ့ အလွန် လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့တယ...

💡 အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ မေတ္တာတရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။ အများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိစေသည်။

မုဋ္ဌိသဒတ္တဇာတ်တော်
246Dukanipāta

မုဋ္ဌိသဒတ္တဇာတ်တော်

ငှက်နှင့်သစ်ပင် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ အဂ္ဂသ...

💡 အပြန်အလှန် ကူညီခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ကောင်းမှုကုသိုလ် ဖြစ်သည်။ မိမိကို ကူညီခဲ့သူကို ပြန်လည် ကူညီခြင်းသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။

အကျိုးပေးသော စကား
133Ekanipāta

အကျိုးပေးသော စကား

အကျိုးပေးသော စကား အကျိုးပေးသော စကား ရှေးအခါက မေခလာတိုင်း၊ သေနာကမြို့တွင် မဟာသမ္မတမင်းကြ...

💡 အကြောက်တရားကို အသုံးချ၍ အနိုင်ကျင့်ခြင်းထက် လေးစားကြည်ညိုမှုနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိသည်။

မင်းသားနဲ့ ဥဒေါင်း အကြောင်း
297Tikanipāta

မင်းသားနဲ့ ဥဒေါင်း အကြောင်း

မင်းသားနဲ့ ဥဒေါင်း အကြောင်းရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန် ပညာရှိတဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူပါတယ်။ မ...

💡 ပညာရှိသူသည် မည်သည့် အခြေအနေကိုမဆို အမှန်တရားကို သိရှိနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အာစိမ (Acim Jataka)
39Ekanipāta

အာစိမ (Acim Jataka)

အာစိမဇာတ်တော် ဘုရားရှင်နှင့်တကွ ရဟန်းတော်များ၊ သာဝကအပေါင်းတို့သည် ကောသလမင်းကြီး၏ သေတကေတုနန်းတော်၌ သ...

💡 အာစိမဇာတ်တော်သည် အမှန်တရားကို ပြောဆိုခြင်း၏ အကျိုးနှင့် အမှားကို ဝန်ခံခြင်း၏ အကျိုးကို ဖော်ပြပါသည်။ အာစိမရသေ့သည် အမှန်တရားကို ပြောဆိုခဲ့သောကြောင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ ကောသလမင်းကြီးသည် နောင်တရ၍ အမှားကို ဝန်ခံခဲ့သောကြောင့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပါသည်။

The Bodhisatta as a Crocodile
96Ekanipāta

The Bodhisatta as a Crocodile

အလွန်အကျွံမကောင်းရှေးရှေးတုန်းက ဂင်္ဂါမြစ်၏ ကမ်းပါးတွင် ဗောဓိသတ်မင်းသည် မိကျောင်းတစ်ကောင်အဖြစ် လူဖြစ...

💡 အလွန်အကျွံ မကောင်းခြင်းသည် အမြဲတမ်း မကောင်းသော အကျိုးကို ပေးသည်။

— Multiplex Ad —

ဤဝဘ်ဆိုက်သည် သင့်အတွေ့အကြုံကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေရန်၊ လမ်းကြောင်းခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်နှင့် ဆက်စပ်ကြော်ငြာများပြသရန် ကွတ်ကီးများကို အသုံးပြုပါသည်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာမူဝါဒ