
သမင်၏ အကြောင်း
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်အခါက ဖြစ်တော်မူသော ဝတ္ထုအကျဉ်းဖြစ်၏။
သမင်မင်း၏ အကြောင်း
တဒင်္ဂ၊ ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ပရိသတ်အပေါင်းတို့အား ရဟန်းတို့…ဤကဲ့သို့ သမင်မင်းတစ်ပါးသည် သူ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ ရောင့်ရဲသောသဘောကို ပြသခဲ့ဖူး၏။
ထိုအခါ သာဝကအပေါင်းတို့သည် ဘုရားရှင်အား အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်ဘုရား… သမင်မင်းတစ်ပါးသည် မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့် အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ ရောင့်ရဲသောသဘောကို ပြသခဲ့ပါသနည်း။ အရှင်ဘုရား…ထိုအကြောင်းကို အကျွန်ုပ်တို့အား အကျယ်တဝင့် ဟောကြားတော်မူပါဦးဘုရား။”
ဘုရားရှင်သည် သာဝကတို့၏ လျှောက်ထားချက်ကို ကြားတော်မူပြီးနောက်၊ ပြုံးတော်မူကာ အောက်ပါအတိုင်း ဟောကြားတော်မူ၏။
“ရဟန်းတို့… ယခုအခါ၌ သမင်မင်းဟု သင်တို့ ကြားနာတော်မူသော သတ္တဝါသည်၊ ရှေးအခါက ပဒေသရာဇ်မင်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။ ထိုမင်းကြီးသည် အလွန်အသက်ရှည်စွာဖြင့်၊ ယခုဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ကကုသန်ဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ်အခါက၊ မဒ္ဒကတိုင်း၌ မဒ္ဒကမည်သောမင်းတစ်ပါး အုပ်စိုးလျက်ရှိ၏။ ထိုမင်းသည် အလွန်တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်လျက်၊ ပြည်သူပြည်သားအပေါင်းတို့အား ကျန်းမာချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် စီမံခန့်ခွဲတော်မူ၏။
“ထိုမဒ္ဒကမင်းကြီး၏ နန်းတော်အနီး၌၊ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော သစ်တောကြီးတစ်တော ရှိ၏။ ထိုသစ်တောကြီးကား၊ အရှေ့ဘက်မှ အနောက်ဘက်သို့ ကိုက်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး၊ မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့လည်း ကိုက်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်း၏။ ထိုသစ်တောကြီးကား၊ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ပင်၊ ပန်းပင်၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိ၏။ ထိုသစ်တောကြီးကား၊ မဒ္ဒကတိုင်း၏ အလယ်ဗဟို၌ တည်ရှိ၏။
“ထိုသစ်တောကြီးကား၊ ပဒေသရာဇ်မင်းကြီး၏ အမဲလိုက်ကစားရာ ဒေသဖြစ်၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အလွန်အမဲလိုက်ခြင်းကို ဝါသနာပါ၏။ နေ့စဉ်ရက်ဆက်လိုလို မနက်မိုးလင်းသည်နှင့် အမဲလိုက်ထွက်၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အလွန်အင်အားကြီးမား၏။ နန်းတော်၌ ရှိသော လေးမြှား၊ လှံတံ၊ ဓား၊ လှံစွပ် စသည်တို့သည်၊ မရေမတွက်နိုင်အောင် များ၏။ ထိုမင်းကြီး၏ အမဲလိုက်ခြင်းကား၊ အလွန်ကြမ်းတမ်း၏။ သစ်တောကြီး၌ ရှိသော တိရစ္ဆာန်တို့သည်၊ မင်းကြီး၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့လျက်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန်ပင် ခက်ခဲလျက်ရှိ၏။
“တစ်နေ့သောအခါ၊ မဒ္ဒကမင်းကြီးသည် အမဲလိုက်ထွက်၏။ ထိုနေ့ကား၊ အလွန်ထူးခြားသောနေ့ ဖြစ်၏။ မင်းကြီးသည် သစ်တောသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ အလွန်အမဲလိုက်ခြင်းကို ပြု၏။ မရေမတွက်နိုင်သော တိရစ္ဆာန်တို့သည်၊ မင်းကြီး၏ လေးမြှားနှင့် ဓား၊ လှံတံတို့ကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးကုန်၏။ ထိုနေ့၌ မင်းကြီးသည် အလွန်ပျော်မွေ့လျက်၊ တောကြီး၌ ကစားတော်မူ၏။
“ထိုအခါ၊ ထိုသစ်တောကြီး၌ သမင်မင်းတစ်ပါး ရှိ၏။ ထိုသမင်မင်းကား၊ အလွန်အဆင်းလှပ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာကား၊ အလွန်ထွားကျိုင်း၏။ သမင်အပေါင်းတို့၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်၏။ ထိုသမင်မင်းကား၊ အလွန်အကျင့်ကောင်း၏။ သမင်အပေါင်းတို့အားလည်း အကျင့်ကောင်းများ ကိုယ်တိုင်ကျင့်ပြလျက်၊ သွန်သင်ဆုံးမ၏။ ထိုသမင်မင်းကား၊ အလွန်သနားကြင်နာတတ်၏။ သမင်အပေါင်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲတမ်းဆောင်ရွက်၏။
“ထိုနေ့၌၊ ထိုသမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား ခေါ်၍၊ “အမောင်တို့… ယနေ့ကား၊ အလွန်အန္တရာယ်များသောနေ့ ဖြစ်၏။ မဒ္ဒကမင်းကြီးသည် အမဲလိုက်ထွက်တော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီး၏ လေးမြှားကား၊ အလွန်ပြင်းထန်၏။ ထိုမင်းကြီး၏ ဓား၊ လှံတံကား၊ အလွန်သေမင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ တိရစ္ဆာန်တို့အား အလွန်ပင် မေတ္တာကင်းမဲ့၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အမဲလိုက်ခြင်းကို အလွန်ဝါသနာပါ၏။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အမဲလိုက်ခြင်းကို ပြုတော်မူလျှင်၊ သစ်တောကြီး၌ ရှိသော တိရစ္ဆာန်တို့သည်၊ အသက်ရှင်နိုင်ကြမည် မဟုတ်။ ထိုမင်းကြီးကား၊ အမဲလိုက်ခြင်းကို ပြုတော်မူလျှင်၊ တောကြီးကား၊ သေမင်း၏ ဒေသကြီး ဖြစ်သွားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြုသင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ တိုင်ပင်သင့်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ လွတ်မြောက်အောင် ပြုသင့်ပါသနည်း။”
“သမင်မင်းကား၊ သမင်အပေါင်းတို့အား အားပေးလျက်၊ “အမောင်တို့… မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် သင့်တို့အား ကယ်တင်မည်။ ငါသည် သင့်တို့အား လွတ်မြောက်အောင် ပြုမည်။ ငါသည် သင့်တို့အား အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်အောင် ပြုမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်မင်းသည် သမင်အပေါင်းတို့အား စည်းဝေးစေလျက်၊ အောက်ပါအတိုင်း အကြံပေး၏။ “အမောင်တို့… မနက်မိုးလင်းသည်နှင့်၊ ငါသည် မဒ္ဒကမင်းကြီးထံသို့ သွားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အမဲလိုက်တော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။ ငါသည် မင်းကြီးအား အကျွန်ုပ်ကို ချမ်းသာစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုတော်မူပါရန် လျှောက်ထားမည်။”
“ထိုအခါ၊ သမင်အပေါင်းတို့သည်၊ သမင်မင်းအား ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မေးလျှောက်ကြကုန်၏။ “အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့အား မည်သို့ ပြု
— In-Article Ad —
အလှအပကို အကြောင်းပြု၍ ပညာကို မမေ့သင့်။ အသိတရားနှင့် ပညာရှိသော အကြံအစည်တို့သည် အလှအပထက် မြတ်သည်ဖြစ်၏။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
333Catukkanipātaသည်းခံတတ်သော ဆင်မင်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့ မဟာဝုန်တောအုပ်တွင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ်၊ ရ...
💡 သည်းခံခြင်းသည် အင်အားကြီးမားသော လက်နက်ဖြစ်၏။ အကြမ်းဖက်ခြင်းကို အကြမ်းဖက်ဖြင့် မတုံ့ပြန်ဘဲ သည်းခံခြင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ပါက၊ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရလဒ်ကို ရရှိနိုင်၏။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာစိတ်သည် ပင် ကိုယ်ကျိုးကို မကြည့်ဘဲ သူတစ်ပါး၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
214Dukanipātaစူဠက (Chullaka) ဇာတ်တော် ရှေးအခါက ... ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကမ္ဘာလွန်လေပြီးသော အခါ၌ မင်းမျိုးမင်းနွယ...
💡 အကျိုးပြုသော လုပ်ရပ်များသည် ဘဝကို အလွန်ပင် တိုးတက်စေသည်။ အကျိုးပြုသော အလုပ်ကို ပြုလုပ်သူသည် အလွန်ပင် ချမ်းမြေ့သည်။
108Ekanipātaအသိတရားရှိသော ဥဒေါင်းဘဝရှေးအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဥဒေါင်းတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုဥဒေါင်းသည် အလွ...
💡 အသိတရားနှင့် ပညာသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်း၊ အသိတရားဖြင့် လှည့်စားတတ်သော ရန်သူကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ပြီး ကောင်းမွန်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးစေနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
257Tikanipātaငါးမင်းနှင့် ရေအောက် နန်းတော် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားသည့် ကာလ၌ ဘုရားရှင်အလေ...
💡 "အကူအညီသည် မျှော်လင့်သောအခါ ရောက်ရှိလာမည်။ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတရားကို လက်ကိုင်ထားလျှင် အမိုက်တရားမှ လွတ်မြောက်နိုင်၏။"
56Ekanipātaသာဝတ္ထိပြည်၌ အလွန်တရာ ကျော်စောထင်ရှားသော ကောရဗျမင်းကြီးတစ်ပါး ရှိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးတွင် ဒီဃာဝုအမည်...
💡 မာန်မာန သည် ဘေးရန်အပေါင်းကို ဖိတ်ခေါ်တတ်၏။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြှင့်တင်ခြင်းထက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ အကျင့်ကောင်း အကျင့်မြတ်ကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် အကျိုးများ၏။
209Dukanipātaကိန္နရ ဇာတ်တော်ရှေးတစ်ခါတုန်းက ကိန္နရ အမည်ရသော မင်းသားတစ်ပါးသည် ကာသိတိုင်း၌ စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုမင်းသာ...
💡 အမှန်တကယ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အနစ်နာခံခြင်းကို ဖြစ်စေပြီး၊ မိမိထက် အခြားသူကို ပို၍ တန်ဖိုးထားသည်။
— Multiplex Ad —