
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် တောခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုတောခွေးသည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝပြီး၊ အလွန်ညှာတာတတ်သည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို အလွန်ချစ်ခင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ တောခွေးသည် တောထဲ၌ အစာရှာထွက်သည်။ သူသည် အလွန်ဆာလောင်နေသည်။ သူသည် သားကောင်တစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်။
ထိုအချိန်၌ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် သူ၏ ခြေထောက်၌ ဒဏ်ရာရရှိကာ သေခါနီး ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲကာ အကူအညီ မရရှိ။
“ကူညီပါဦး၊ ကူညီပါဦး!” ဟု မြေခွေးက အားနည်းစွာ အော်ဟစ်လေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ အလွန်သနားကရုဏာ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးထံသို့ ပြေးသွားလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆင်းရဲလှပါသနည်း” ဟု တောခွေးက မေးလေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေပါသည်” ဟု မြေခွေးက ညည်းတွားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေး၏ အဖြစ်ကို ကြားသောအခါ သူ၏ ဆာလောင်မှုကို မေ့လျော့ကာ မြေခွေးအား ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လေသည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစာကို မြေခွေးအား ပေးအပ်လေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ ဤအစာကို ယူ၍ စားလော့။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီလိုသည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
မြေခွေးသည် တောခွေးပေးသော အစာကို စားသောက်ပြီးနောက် အားအင် ပြန်လည် ရရှိလေသည်။ သူသည် တောခွေးအား ကျေးဇူးတင်လေသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု မြေခွေးက မေးလေသည်။
“အမောင် မြေခွေး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးဆပ်ရန် မလိုပါ။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီခဲ့ခြင်းသည် ပင် ကျွန်ုပ်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော ကောင်းမှု ဖြစ်ပါသည်” ဟု တောခွေးက ရိုးသားစွာ ပြန်ကြားလေသည်။
တောခွေးသည် မြေခွေးအား ကူညီပြီးနောက် သူ၏ အပေါင်းအဖော် သားရဲတိရစ္ဆာန်များထံသို့ ပြန်သွားလေသည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို သူတို့အား ပြောပြလေသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ကျွန်ုပ်သည် မြေခွေးတစ်ကောင်အား ကူညီခဲ့သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာရရှိပြီး၊ အစာငတ်ပြတ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အစာကို သူအား ပေးအပ်ခဲ့သည်” ဟု တောခွေးက ပြောလေသည်။
သားရဲတိရစ္ဆာန်များသည် တောခွေး၏ ကရုဏာစိတ်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ကြည်နူးကြသည်။ သူတို့သည် တောခွေးအား ချီးကျူးကြသည်။
“အရှင် တောခွေး၊ အသင်သည် အလွန်သနားကရုဏာ ကြွယ်ဝသော တောခွေး ဖြစ်သည်။ အသင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်” ဟု သားရဲတိရစ္ဆာန်များက ပြောလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ တောခွေးသည် သနားကရုဏာ၏ အရေးပါပုံကို ပို၍ နားလည်သည်။ သူသည် သူ၏ ကရုဏာစိတ်ကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းသည်။ သူသည် အခြားသူများအား ကူညီရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။
ဤဇာတ်တော်သည် သနားကရုဏာနှင့် ကရုဏာစိတ်တို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
သနားကရုဏာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးအား ကူညီခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပို၍ ချမ်းသာစေသည်။
ပါရမီ: သနားကရုဏာ
— Ad Space (728x90) —
295Tikanipātaမင်းသားနဲ့ သိကြားမင်း အကြောင်းရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန်တရားမျှတတဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူပါတယ...
💡 ပညာသည် တန်ဖိုးအကြီးဆုံးသော ရတနာဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် အယောင်ဆောင်မှု ကိုမဆို သိရှိနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
134Ekanipātaအနစ်နာခံသော မျောက်ဗောဓိသັດလောင်းလျာသည် ရှေးတစ်ဘဝက မျောက်မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအခါ မျောက်မ...
💡 အနစ်နာခံခြင်းနှင့် မေတ္တာတရားသည် ကြမ်းတမ်းရက်စက်သူတို့ကိုပင် ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။
99Ekanipātaအပင်၏အသီးရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်အနီးတွင် လွန်စွာလှပသော သစ်ပင်ပန်းမာလ်၊ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်က...
💡 သည်းခံခြင်းနှင့် ပညာပါရမီသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် အကောင်းဆုံး လက်နက်များ ဖြစ်သည်။
28Ekanipātaမုဆိုးနှင့် မျောက်မင်းရှေးရှေးအခါက နန်းတော်ကြီးတစ်ခုတွင် မင်းတရားကြီးစိုးစံတော်မူစဉ်၊ မင်းကြီး၏ အုပ်...
💡 ဉာဏ်ပညာနှင့် ကရုဏာသည် အခြားသူများအတွက် အကျိုးကျေးဇူးကို ဖန်တီးပေးသည်။
116Ekanipātaမျောက်နှင့် တောင်ပို့ နိဒါန်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မ...
💡 အလွန်အကျွံ မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိခြင်းသည် အကျိုးမရှိပါ။ မိမိ၏ အခြေအနေကို လက်ခံပြီး တန်ဖိုးထားတတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
8Ekanipātaကြက်တူန်းငှက်အဂတိဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် သရက်ဥယျာဉ်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မင...
💡 အဂတိလိုက်စားခြင်းသည် အလွန်တရာ ဆိုးရွားသော အကျင့်ဖြစ်ပြီး အရှက်တကွဲ အကျိုးအရှုံးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်။
— Multiplex Ad —