
မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကာလအခါတွင် မဟာဂေါဝိန္ဒ ဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ ဤဇာတ်တော်သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အတိတ်ဘဝတော်များအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပညာ၊ သီလ၊ သမာဓိတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူခဲ့ပုံကို ဖော်ပြထားပါသည်။
ရှေးအခါက ဗာရဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုတော်မူစဉ် ဘဒ္ဒိယမည်သော ရဟန်းတစ်ပါးသည် ဂေါဝိန္ဒမည်သော ပုဏ္ဏားကြီးနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေဖြစ်၏။ ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားသည် ပညာအရာ၌လည်း ထူးချွန်၏၊ အကျင့်သီလ၌လည်း မြင့်မြတ်၏၊ ဝေဒကျမ်းဂန်တို့ကိုလည်း တတ်မြောက်ကျွမ်းကျင်၏။ ထို့ကြောင့်လည်း မင်းပရိသတ်အပေါင်းတို့၏ ချီးမြှောက်မြတ်နိုးခြင်းကို ခံရ၏။
တစ်နေ့သောအခါ ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားကို ခေါ်တော်မူ၍ မိန့်တော်မူသည်ကား“အို ပုဏ္ဏားကြီး ဂေါဝိန္ဒ၊ သင်သည် ပညာ၌လည်း အလွန်ထူးချွန်၏၊ အကျင့်သီလ၌လည်း မြင့်မြတ်၏။ သင်၏ အကြံအစည်တို့ကို ငါကြားနာရလျှင် အလွန်နှစ်သက်၏။ ယနေ့မှစ၍ သင်သည် ငါ၏ အတိုင်ပင်ခံပုဏ္ဏားအဖြစ် အမှုထမ်းပါလော့”ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီး၏ မိန့်တော်ကို ကြားနာရသောအခါ မင်းကြီးအား ဦးခေါင်းတိုက်တွန်းရိုကျိုး ရှိခိုးလျက်“အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို နာခံပါမည်။ သို့သော် အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်၏ အကျင့်သီလနှင့် မလျော်သော ကိစ္စရပ်များကို မပြုလုပ်ပါရန် အခွင့်ပြုတော်မူပါ”ဟု လျှောက်ထား၏။
ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် ပုဏ္ဏား၏ စကားကို ကြားနာရသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူလျက်“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ သင်၏ အကျင့်သီလကို ငါလေးစား၏။ သင်၏ ဆန္ဒအတိုင်း ပြုလုပ်ပါ”ဟု အမိန့်တော် ချမှတ်တော်မူ၏။
ထိုနေ့မှစ၍ ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီး၏ အတိုင်ပင်ခံပုဏ္ဏားအဖြစ် အမှုထမ်းလေ၏။ မင်းကြီးနှင့် ပုဏ္ဏားတို့၏ အဆက်အသွယ်သည် ပိုမိုရင်းနှီးလာ၏။ မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏား၏ ပညာကို ချီးကျူး၏၊ ပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီး၏ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ချီးကျူး၏။
တစ်နေ့သော် ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် မင်းကြီးအဖြစ်ကို စွန့်လွှတ်လိုစိတ် ပေါ်လာ၏။ ထိုအခါ ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားကို ခေါ်တော်မူ၍“အို ပုဏ္ဏားကြီး၊ ငါသည် ယခုအခါ မင်းကြီးအဖြစ်ကို စွန့်လွှတ်၍ ရဟန်းပြုလိုစိတ် ပေါ်လာ၏။ ငါသည် ရဟန်းပြုပါက သင်သည် မင်းအဖြစ်ကို ဆက်ခံပါလော့”ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားနာရသောအခါ အလွန်အံ့ဩတော်မူ၏။“အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်သည် ရဟန်းပြုလိုစိတ် မရှိပါ၊ မင်းအဖြစ်ကိုလည်း မလိုလားပါ။ အကျွန်ုပ်သည် အရှင်မင်းကြီးနှင့် အတူ ရဟန်းပြုလိုပါသည်”ဟု လျှောက်ထား၏။
ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် ပုဏ္ဏား၏ စကားကို ကြားနာရသောအခါ မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏား၏ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလွန်လေးစား၏။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားနှင့် အတူ ရဟန်းပြုရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။
ထိုနေ့မှစ၍ ဗြဟ္မဒတ်မင်းနှင့် ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားတို့သည် မင်းအဖြစ်ကို စွန့်လွှတ်၍ ရဟန်းပြုကြလေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အတူတကွ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ကြ၏။ ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးထက် ပို၍ ပညာ၊ သီလတို့၌ ထူးချွန်၏။ ထို့ကြောင့်လည်း သာသနာတော်၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာ၏။
တစ်နေ့သော် မင်းကြီးသည် ပုဏ္ဏားကို ခေါ်တော်မူ၍“အို ဂေါဝိန္ဒ၊ သင်သည် ငါ့ထက် ပညာ၊ သီလတို့၌ မြင့်မြတ်၏။ ယနေ့မှစ၍ သင်သည် ငါ၏ ဆရာဖြစ်ပါလော့၊ ငါသည် သင်၏ တပည့်သာဝက ဖြစ်ပါမည်”ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားနာရသောအခါ မင်းကြီးအား ဦးခေါင်းတိုက်တွန်းရိုကျိုး ရှိခိုးလျက်“အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်သည် အရှင်မင်းကြီး၏ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အလွန်လေးစား၏။ သို့သော် အကျွန်ုပ်သည် ဆရာ မဖြစ်လို၊ မင်းကြီးသည် အကျွန်ုပ်၏ ဆရာ မဖြစ်ထိုက်ပါ။ အကျွန်ုပ်သည် အရှင်မင်းကြီးနှင့် အတူပင် သာသနာပြုပါမည်”ဟု လျှောက်ထား၏။
ဤသို့ဖြင့် ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားသည် အများပြည်သူတို့အား တရားကို ဟောကြားလျက် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့နှင့် ပြည့်စုံအောင် ကျင့်ကြံအားထုတ်စေ၏။ ထိုသူသည် ပညာ၊ သီလ၊ သမာဓိတို့နှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် မဟာဂေါဝိန္ဒဟု ထင်ရှား၏။
မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူအပြီးတွင် “ထိုအခါက မင်းကြီးသည် ငါဘုရား ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားသည် ယခုအခါ အာနန္ဒာမထေရ် ဖြစ်သည်”ဟု မိန့်တော်မူ၏။
မဟာဂေါဝိန္ဒ ဇာတ်တော်သည် ပညာ၊ သီလ၊ သမာဓိတို့၏ အရေးပါပုံကို ဖော်ပြထားပါသည်။ အမှန်တရားကို သိမြင်သော ပညာ၊ အကျင့်သီလနှင့် ပြည့်စုံသော သီလ၊ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေသော သမာဓိတို့သည် လူတစ်ယောက်အား မြင့်မြတ်သော ဘဝသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် မင်းကြီးနှင့် ပုဏ္ဏားတို့၏ အပြန်အလှန် လေးစားမှုနှင့် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့သည်လည်း အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ဂုဏ်သိက္ခာများ ဖြစ်ပါသည်။
ပညာပါရမီ
သီလပါရမီ
မေတ္တာဘာဝနာ
— In-Article Ad —
မဟာဂေါဝိန္ဒ ဇာတ်တော်သည် ပညာ၊ သီလ၊ သမာဓိတို့၏ အရေးပါပုံကို ဖော်ပြထားပါသည်။ အမှန်တရားကို သိမြင်သော ပညာ၊ အကျင့်သီလနှင့် ပြည့်စုံသော သီလ၊ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေသော သမာဓိတို့သည် လူတစ်ယောက်အား မြင့်မြတ်သော ဘဝသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် မင်းကြီးနှင့် ပုဏ္ဏားတို့၏ အပြန်အလှန် လေးစားမှုနှင့် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့သည်လည်း အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ဂုဏ်သိက္ခာများ ဖြစ်ပါသည်။
ပါရမီ: ပညာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
98Ekanipātaမင်းတရားကြီး၏ ဉာဏ်ရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်အနီးတွင် လွန်စွာခမ်းနားသော တောကြီးတစ်တော ရှိလေသည်။ ထိုတေ...
💡 ဉာဏ်ပညာသည် အစွမ်းထက်သော လက်နက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားစေနိုင်သည်။
349Catukkanipātaရွှေအဆင်းရှိသော သမင် ဇာတ်တော်သစ်တောများ ကြွယ်ဝပြီး မြစ်များ စီးဆင်းနေသော နိုင်ငံတော်တစ်ခုတွင် သုတသော...
💡 မေတ္တာ ...။ အား ...။ အကြီးဆုံး ...။ အကြမ်းဖက် ...။ အနိုင်ကျင့် ...။ မရ ...။ မေတ္တာ ...။ အား ...။ အားလုံး ...။ အနိုင်ယူ ...။ နိုင် ...။ နိုင် ...။
421Aṭṭhakanipātaမဟာဝနိစ္ဆာဒကရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိမြို့တော်ကြီးတွင် မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုမြို့တော်သည် ယခင်က ရယ...
💡 အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်ရေးသည် မိမိကိုယ်ကို အုပ်ချုပ်ခြင်းနှင့် မေတ္တာ ဂရုဏာကို ထားရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
293Tikanipātaပဉ္စဝရကဇာတ် (The Five-Coloured Deer Jataka) မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် ...
💡 အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်ပြီး အမြန်ဆုံး ရှောင်တိမ်းနိုင်ရမည်။ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။
304Catukkanipātaသမုဒ္ဒဝါနိဇဇာတ် အထူးအစီအစဉ် ခေတ်ဟောင်းက နွေဦးပေါက် တောနက်ကြီး၏ အလယ် နွေဦး၏ အလှ ...
💡 မာန်မာန၊ အတ္တတို့သည် ဘဝ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်း၏။ ပစ္စည်းဥစ္စာကို အားကိုးခြင်းသည် မမြဲမြံ။ စေတနာဖြင့် ပြုမူခြင်း၊ အခြားသူတို့ကို ကူညီခြင်းတို့သည်သာ ဘဝ၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်၏။
314Catukkanipātaမဟာသောဏကဇာတ်တော်တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလ...
💡 ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
— Multiplex Ad —