
ရှေးသောအခါက ပဒုမ္မရာဇ်မင်း ဟု အမည်ရသော မင်းတစ်ပါးသည် ဝေဘာရတောင် နှင့် သက္ကတပတောင် တို့၏ ကြား၌ တည်ရှိသော အလ္လကပ္ပနဂိုရ်ပြည်ကို မင်းပြုအုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်တရာ ရုပ်ရည်ချောမောလှပ၍ သတ္တိဗျတ္တိနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။ ပဒုမ္မရာဇ်မင်း၏ မိဖုရားကား မဟာပဒုမ္မာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ နန်းတော်အတွင်း၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်း၏ ဝမ်းစာရေးအတွက် ဥယျာဉ်တော်ကြီး တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုဥယျာဉ်တော်ကြီး၌ကား ပဒုမ္မာကြာ အမည်ရှိသော ကြာပွင့်ကြီး တစ်ပွင့်သည် အလွန်တရာ လှပ၍ ထူးခြားသည်။ ထိုကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ နံ့သာရနံ့မွှေးကြိုင်၍ မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့ အလွန်တရာ နှစ်သက်တော်မူကြသည်။
တစ်နေ့သောအခါ၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွတော်မူသည်။ ထိုအခါ ထိုပဒုမ္မာကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ လှပ၍ ရနံ့မွှေးကြိုင်လျက်ရှိသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုကြာပွင့်ကိုမြင်၍ အလွန်တရာ ကြည်နူးတော်မူသည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့ ပြန်ကြွတော်မူပြီးနောက် မိဖုရားကြီးအား မိန့်တော်မူသည်။ "ဒေဝီ... ယနေ့ဥယျာဉ်တော်၌ ပဒုမ္မာကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ လှပ၍ နံ့သာရနံ့မွှေးကြိုင်သည်။ ငါကား ထိုကြာပွင့်ကို အလွန်တရာ နှစ်သက်သည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးလည်း မင်းကြီး၏ စကားကိုကြားရသောအခါ "အရှင်မင်းကြီး... မနက်ဖြန်မနက်၌ ထိုကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူး၍ အရှင်မင်းကြီးအား ဆက်သပါမည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်း၌ကား မိဖုရားကြီးသည် ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွတော်မူပြီးနောက် ထိုပဒုမ္မာကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူးတော်မူသည်။ သို့သော် ထိုကြာပွင့်ကား မင်းကြီးအား ဆက်သရန် အတန်ငယ်ပင် ပင်ပန်းသည်။ မိဖုရားကြီးကား ပင်ပန်းသော်လည်း မင်းကြီးအား ဆက်သရန် အလို့ငှာ အားထုတ်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး ဆွတ်ခူးလာသော ကြာပွင့်ကိုမြင်၍ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ သို့သော် မိဖုရားကြီးကား ပင်ပန်းသဖြင့် အနည်းငယ် ညှိုးနွမ်းလျက်ရှိသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးအား မေးတော်မူသည်။ "ဒေဝီ... အဘယ်ကြောင့် ညှိုးနွမ်းလျက်ရှိသနည်း။" ဟု မေးတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးလည်း "အရှင်မင်းကြီး... ထိုကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူးရန် အတန်ငယ်ပင် ပင်ပန်းတော်မူသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး၏ စကားကိုကြား၍ မိဖုရားကြီးအား နှစ်သိမ့်တော်မူသည်။
ထိုအခါမှစ၍ ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။
နောက်ဆုံး၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတော်မူသဖြင့် အလ္လကပ္ပနဂိုရ်ပြည်ကို အမွေဆက်ခံရန် အစီအစဉ် ပြုတော်မူသည်။ ထိုသို့ ပြုတော်မူခြင်းကား မိဖုရားကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဇာတ်တော်မှ ရရှိသော သာသနာတော်မြတ်ကြီးကား... ပဒုမ္မရာဇ်မင်းကား ဘုရားလောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမင်း၏ မိဖုရားကား မဟာပဒုမ္မာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ ထိုဇာတ်တော်မှ ရရှိသော ပရိယတ္တိ သာသနာတော်မြတ်ကြီးကား... မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။ ထိုသို့ ထားတော်မူခြင်းကား ထေရဝါဒ သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မေတ္တာတရားကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားခြင်းသည် အောင်မြင်သော ဘဝ၏ အခြေခံ ဖြစ်သည်။
ပါရမီ: သီလ (Morality)
— Ad Space (728x90) —
164Dukanipātaသစ္စာရှိသောကြက်တူန်းငှက် ထဝ ...
💡 သစ္စာတရားသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ ဆရာသမား သို့မဟုတ် အရှင်သခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်သော ဂုဏ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
195Dukanipātaစူဠကုကၠဳလဇာတ္ ရှေးလွန်လေသောအခါ ကာသိတိုင်း ပဒေသာမင်း မင်းပြုအုပ်ချုပ်သော ဝေရဉ္ဇမြို့၌ ပုဏ္ဏားတစ်ဦးသည်...
💡 မာန်မာနကြီးခြင်းသည် အန္တရာယ်သို့ ဦးတည်စေသည်။
189Dukanipātaကမ္ဗလာဇာတ်တော် အလောင်းတော်ဘုရားလောင်းသည် ကမ္ဗလာမည်သော ကျီးကန်းတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ကမ္ဗ...
💡 အသိဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသူတို့သည် မိမိတို့၏ အသိဉာဏ်ကို အသုံးချ၍ အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်သင့်ပါသည်။ မိမိ၏ အသိဉာဏ်ကို နားမထောင်သော သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်နိုင်ပါ။ သို့သော် မိမိတို့၏ အသိဉာဏ်ကို အကောင်းဆုံး အသုံးချ၍ အကျိုးရှိအောင် ကြိုးစားခြင်းသည်ပင် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ် ဖြစ်ပါသည်။
148Ekanipātaမုဆိုးနှင့်သမင်ရှေးရှေးတစ်ခါတုန်းက ကောသလတိုင်း၊ မိဂဒါဝုန်တောကြီးအနီး၌ ရွာတစ်ရွာတည်ရှိခဲ့သည်။ ထိုရွာတ...
💡 ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်စေသည်။ ကရုဏာတရားဖြင့် ကျင့်သုံးပါက အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးရုံမက၊ မိမိ၏အမှားကို ပြင်ဆင်နိုင်ပြီး အေးချမ်းသောဘဝကို ရရှိစေသည်။
210Dukanipātaမဟာ က ဇာတ်တော်ရှေးတစ်ခါတုန်းက မဟာ က အမည်ရသော အမတ်တစ်ဦးသည် ဗာရာဏသီ ပြည်၌ နေထိုင်သည်။ ထိုအမတ်ကား အလွန်...
💡 သမာဓိနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် မည်သည့် အခက်အခဲကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်သော အစွမ်းကို ပေးစွမ်းသည်။
172Dukanipātaအလွန်ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက မဂဓတိုင်းပြည်၌ ဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်ထွန်းကားလျက် မင်းတရားကြီး ပိମ୍ဗိသာရ၏ ...
💡 သစ္စာရှိခြင်းနှင့် သတ္တိရှိခြင်းသည် အမြဲတမ်း ချီးမြှင့်ခြင်းကို ခံရသည်။
— Multiplex Ad —