မဟာၐသဒက - နိပါတ်တော်လာ ၄၂၆
မဟာၐသဒက - နိပါတ်တော်လာ ၄၂၆
အစ
ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာနဲ့ ပြည့်စုံတော်မူတဲ့ ဘုရားလောင်းတစ်ပါးဟာ သားသမီးနဲ့တကွ မဟာၐသဒက လို့ခေါ်တဲ့ ရသေ့ကြီးအဖြစ် တည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ရသေ့ကြီးဟာ အလွန်တရာမှ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး၊ အင်အားပြည့်ဝတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အင်အား ကလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှပါတယ်။ ရသေ့ကြီးရဲ့ သီလ နဲ့ ပညာ ကလည်း အတုမရှိ မဟာမြတ်စွမ်းရည်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ တောထဲမှာ သားသမီးငါးဦးနဲ့အတူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သီလမြောက်တဲ့ ဘဝကို ကျင့်သုံးနေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာလည်း ဖခင်ရဲ့ ကောင်းမြတ်သောတရား တွေကို နာယူပြီး၊ သီလ ကို စောင့်ထိန်းကာ၊ ကရုဏာ တရားကို အလယ်ထားပြီး နေထိုင်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဘဝက ရိုးသားဖြောင့်မတ် ပြီး၊ သဘာဝတရား နဲ့ အတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဖြစ်အပျက်
တစ်နေ့သောအခါ၊ ရသေ့ကြီးရဲ့ သားသမီးတွေဟာ တောထဲမှာ အသီးအပွါး တွေ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေ လိုက်ရှာရင်းနဲ့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ကျောက်စိမ်း ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဂူ တစ်ဂူကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဂူထဲမှာ အလင်းရောင် ကလည်း အလွန်တရာမှ တောက်ပ နေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာ ပျော်ရွှင် ဝမ်းမြောက် အံ့သြ အမော တွေ ဖြစ်ကုန်ကြပါတယ်။
“အမေ၊ အဖေရေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ တွေ့ပါပြီ!” လို့ အော်ဟစ်ရင်း အိမ်ကို ပြေးလာကြပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ သားသမီးတွေရဲ့ စကားကို ကြားတော့ အံ့သြ မင်သက် သွားပါတယ်။ “အသင့်သားသမီးတို့၊ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား ဆိုတာ အလွန်တရာမှ တန်ဖိုး ရှိတဲ့ ပစ္စည်း တွေ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အလွန်တရာမှ အန္တရာယ် လည်း များတယ်။ အလွန်တရာမှ မောဟ တဏှာ တွေ တိုးပွား စေနိုင်တယ်။ အလွန်တရာမှ ဆင်းရဲ ဒုက္ခ တွေ ဖြစ်ပေါ် စေနိုင်တယ်။”
သားသမီးတွေကတော့ ဖခင်ရဲ့ စကားကို နားမထောင်ချင်ကြပါဘူး။ သူတို့ဟာ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေရဲ့ တောက်ပ မှု၊ တန်ဖိုး ကြီးမား မှု ကိုပဲ မြင်ကြပါတယ်။
“အဖေ၊ အမေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ ချမ်းသာ သွားမှာပါ။ ဘဝ တစ် ပါး တစ် လျောက် မ လို ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ
— In-Article Ad —
💡သင်ခန်းစာ
ဘုရားလောင်းတော်မြတ်သည် ကောင်းမွန်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ရန်ဆိုသည်မှာ အမှုကြီးများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စစ်ပွဲများကို စီစဉ်ခြင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမဟုတ်၊ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ဘဝ၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များအားလုံးကို ဂရုပြုခြင်း၊ သေးငယ်သော ပြဿနာများကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ပညာဉာဏ်နှင့် တရားမျှတမှုဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းခြင်းတို့ ပါဝင်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တိုးတက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးကြောင်း ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။
ပါရမီ: ပညာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ
347Catukkanipātaဉာဏ်ပညာရှိသော မျောက် (The Wise Monkey)
ဉာဏ်ပညာရှိသော မျောက်ရှေးရှေးတုန်းက အလွန်ကျယ်ပြန့်တဲ့ သစ်တောကြီးတစ်တော ရှိပါတယ်။ အဲဒီသစ်တောကြီးထဲမှာ ...
💡 ဉာဏ်ပညာသည် အခက်အခဲများမှ ကယ်တင်နိုင်သော အစွမ်းထက်ဆုံးသော ကိရိယာဖြစ်သည်။
8Ekanipātaကြက်တူန်းငှက်အဂတိဇာတ်
ကြက်တူန်းငှက်အဂတိဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် သရက်ဥယျာဉ်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မင...
💡 အဂတိလိုက်စားခြင်းသည် အလွန်တရာ ဆိုးရွားသော အကျင့်ဖြစ်ပြီး အရှက်တကွဲ အကျိုးအရှုံးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်။
11Ekanipātaနဂါးအဂတိဇာတ်
နဂါးအဂတိဇာတ် နဂါးအဂတိဇာတ် ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် နဂါးမင်းတစ်ပါးအဖြစ် ပရိသတ်အပေါင...
💡 အဂတိတရား ၅ ပါးကို မပြုကျင့်ခြင်းသည် တရားမျှတသော လူ့ဘောင်ကို တည်ဆောက်ရာ၌ အလွန်အရေးကြီးသည်။ အဂတိတရား ၅ ပါးဟူသည် - လောဘ (ရမ္မက်)၊ ဒေါသ (အမျက်)၊ မောဟ (အမိုက်)၊ ဘီရု (ကြောက်)၊ နှင့် ဒိဋ္ဌိ (အယူ) တို့ ဖြစ်သည်။ ဤအဂတိတရား ၅ ပါးကို စွန့်လွှတ်နိုင်မှသာ တရားမျှတသော စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
7Ekanipātaမုန့်ဟင်းခါးငါးဖမ်းသမားဇာတ်
မုန့်ဟင်းခါးငါးဖမ်းသမားဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်ဗုဒ္ဓသည် သာဝတ္ထိပြည်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မင်းကြီးအ...
💡 အသက်သေဆုံးခြင်းကို စိုးရွံ့သူသည် သာသနာပြု၍ တရားဓမ္မကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိနိုင်၏။
99EkanipātaThe Bodhisatta as a Garuda
အပင်၏အသီးရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်အနီးတွင် လွန်စွာလှပသော သစ်ပင်ပန်းမာလ်၊ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်က...
💡 သည်းခံခြင်းနှင့် ပညာပါရမီသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် အကောင်းဆုံး လက်နက်များ ဖြစ်သည်။
62Ekanipātaသီဝိကဇာတ်
သီဝိကဇာတ်ရှေးရှေးအခါက သီဝိကတိုင်းတွင် သီဝိကမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
— Multiplex Ad —