မဟာကောကိလဇာတ် (Mahakokilajataka)

မဟာကောကိလဇာတ်

ရှေးအခါက ဝေဒဘူမိမည်သော ပြည်ကြီးတစ်ပြည် ရှိ၏။ ထိုပြည်တွင် မင်းပြုသော မင်းတစ်ပါးကား မဟာကောကိလ မင်းသား ဖြစ်၏။ သူကား အလွန် ဉာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး၊ သတ္တိနှင့် ပြည့်စုံ၏။ အလွန် မေတ္တာကရုဏာကြီးမားပြီး ပြည်သူပြည်သားတို့ကို မိမိ၏ သားသမီးများကဲ့သို့ ချစ်ခင်၏။

မင်းသား၏ နန်းတော်တွင် အလွန်လှပပြီး ဥာဏ်ပညာထက်မြက်သော မင်းသမီးတစ်ပါး ရှိ၏။ ထိုမင်းသမီးကား မည်သည့်အိမ်ထောင်ရေးကိုမျှ လက်မခံနိုင်ဘဲ၊ မိမိ၏ အိမ်ထောင်ဖက်သည် အလွန်တော်ရမည်ဟု မျှော်လင့်နေ၏။

တစ်နေ့သ၌ မင်းသား မဟာကောကိလသည် နန်းတော်အတွင်း၌ ထိုင်နေစဉ် ကောကိလမည်သော ကျေးငှက်တစ်ကောင်သည် မင်းသား၏ ပခုံးထက်၌ လာရောက်နား၏။ ထိုကျေးငှက်ကား အလွန် ဥာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး မင်းသား၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်၏။

ကောကိလကျေးက “အရှင်မင်းသား ကျွန်ုပ်မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်အရ လာပါ၏။ မင်းကြီးကား အရှင်မင်းသားအတွက် အိမ်ထောင်ဖက်ကို ရှာဖွေပေးရန် စိတ်ပူနေ၏။ မင်းသမီးကား အလွန်လှပပြီး ဥာဏ်ပညာထက်မြက်သော်လည်း မည်သည့်မင်းသားကိုမျှ လက်မခံနိုင် ဖြစ်နေ၏။ အရှင်မင်းသား အနေဖြင့် မင်းသမီးကို ဆက်ဆံရန် အဆင်သင့် ဖြစ်ပါသလော” ဟု မေး၏။

မင်းသား မဟာကောကိလက “အို ကောကိလကျေး ငါကား အသင့် အသင့်ပင်။ သို့သော် မင်းသမီးကား အလွန် တင်းမာသည်ဟု ကြားရ၏။ ငါကား မင်းသမီး၏ စိတ်ကို သိအောင် ကြိုးစားမည်” ဟု ဖြေ၏။

ကောကိလကျေးသည် မင်းသား၏ သဘောတူညီချက်ကို ရရှိပြီးနောက် မင်းသမီး၏ နန်းဆောင်သို့ သွား၏။ မင်းသမီးကား နန်းဆောင်အတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်၍ စာဖတ်နေ၏။ ကောကိလကျေးက “အရှင်သမီးတော် ကျွန်ုပ်မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်အရ လာပါ၏။ အရှင်မင်းသား မဟာကောကိလကား အရှင့်အတွက် အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် သင့်တော်သူ ဖြစ်ပါ၏။ အရှင်မင်းသားကား အလွန် ဉာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး၊ သတ္တိနှင့် ပြည့်စုံ၏။ အလွန် မေတ္တာကရုဏာကြီးမားပြီး ပြည်သူပြည်သားတို့ကို မိမိ၏ သားသမီးများကဲ့သို့ ချစ်ခင်၏” ဟု ချီးကျူး၏။

မင်းသမီးက “အို ကောကိလကျေး ငါကား မင်းသား မဟာကောကိလ၏ ဂုဏ်ကို ကြားဖူး၏။ သို့သော် သူကား အလွန် တင်းမာပြီး အမိန့်ကို နာခံတတ်သူ မဟုတ်ဟု ကြားရ၏။ ငါကား ထိုသို့သော မင်းသားကို မလိုချေ” ဟု ဖြေ၏။

ကောကိလကျေးက “အရှင်သမီးတော် မင်းသား မဟာကောကိလကား အလွန် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး၊ အခြားသူများကို အလွန် လေးစားတတ်သူ ဖြစ်၏။ သို့သော် သူကား မိမိ၏ အမှန်တရားကို စွန့်လွှတ်တတ်သူ မဟုတ်။ အရှင့်အနေဖြင့် မင်းသားကို စမ်းသပ်ရန် အခွင့်အရေး ပေးသင့်ပါ၏” ဟု ဆို၏။

မင်းသမီးလည်း သဘောတူ၏။ ကောကိလကျေးသည် မင်းသား မဟာကောကိလကို ခေါ်ဆောင်လာ၏။ မင်းသားနှင့် မင်းသမီးတို့ တွေ့ဆုံကြသောအခါ မင်းသမီးသည် မင်းသား၏ ရုပ်ရည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် နှစ်သက်၏။ မင်းသားကား လည်း မင်းသမီးကို မြင်သောအခါ ချစ်ခင်မြတ်နိုး၏။

မင်းသမီးသည် မင်းသားကို စမ်းသပ်ရန် အတွက် အလွန် ခက်ခဲသော မေးခွန်းများ မေး၏။ မင်းသား မဟာကောကိလကား အလွန် ဥာဏ်ပညာထက်မြက်စွာ ဖြေကြား၏။ မင်းသမီးသည် မင်းသား၏ ဉာဏ်ပညာကို အလွန် အံ့ဩ၏။

နောက်ဆုံး၌ မင်းသမီးသည် မင်းသားကို “အရှင်မင်းသား အရှင့်အနေဖြင့် မိမိ၏ အမှန်တရားကို စွန့်လွှတ်မည်လော” ဟု မေး၏။ မင်းသား မဟာကောကိလက “အရှင်သမီးတော် ကျွန်ုပ်ကား အမှန်တရားကို ဘယ်တော့မှ စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်။ အမှန်တရားကား ကျွန်ုပ်၏ အသက် ဖြစ်၏” ဟု ခိုင်မာစွာ ဖြေ၏။

မင်းသမီးသည် မင်းသား၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ကြည်နူး၏။ သူကား မိမိလိုလားသော အိမ်ထောင်ဖက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် မင်းသား မဟာကောကိလနှင့် မင်းသမီးတို့ လက်ထပ်ကြ၏။

ကောကိလကျေး၏ အကူအညီဖြင့် မင်းသား မဟာကောကိလသည် မိမိ၏ မေတ္တာကို အောင်မြင်ခဲ့၏။ သူကား အလွန် ဉာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး၊ သတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်သောကြောင့် မင်းသမီး၏ စိတ်ကို အောင်မြင်နိုင်ခဲ့၏။