ကဏှ (Kanhajataka)
ကဏှ (Kanhajataka)
ရှေးရှေးတုန်းက ဝေသာလီပြည်မှာ ကဏှ လို့ အမည်ရတဲ့ အလွန် လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့တယ်။ သူမဟာ အလွန် ဆိုးသွမ်းတယ်။ သူမဟာ အလွန် မာနကြီးတယ်။ သူမဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မခန့်။ သူမဟာ အလွန် အတ္တကြီးတယ်။
“ငါ့ထက် လှတာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” ကဏှဟာ ကြေးမုံရှေ့မှာ ရပ်ရင်း ပြောတယ်။
“ငါ့ထက် ချမ်းသာတာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” သူမဟာ သူ့ရဲ့ ရွှေ ငွေတွေကို ကြည့်ရင်း ပြောတယ်။
“ငါ့ထက် အစွမ်းထက်တာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” သူမဟာ သူ့ရဲ့ ကျွန်တွေကို အမိန့်ပေးရင်း ပြောတယ်။
တစ်နေ့မှာတော့ ကဏှဟာ မြို့အပြင်ကို ထွက်တယ်။ မြို့အပြင်မှာ တရားကျင့်နေတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးကို တွေ့တယ်။ ရဟန်းဟာ အလွန် ရိုးသားတယ်။ အလွန် သနားကြင်နာတတ်တယ်။
“အို… ရဟန်း… မင်းက ဘာလဲ… မင်း ဘာလို့ ဒီလို ပင်ပန်းနေတာလဲ” ကဏှဟာ လှောင်ပြောင်တယ်။
ရဟန်းဟာ ကဏှကို ကြည့်တယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေမှာ စိတ်မဆိုးတဲ့ အရိပ်အယောင် မရှိဘူး။
“အမောင်… ငါဟာ တရားကျင့်နေတာ။ ငါဟာ သစ္စာတရားကို ရှာဖွေနေတာ” ရဟန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေ။
“ဟားဟား… တရားကျင့်တာ… မင်းက ဘာရမှာလဲ… မင်းက ဆင်းရဲတယ်။ မင်းက မလှဘူး။ မင်းက အစွမ်းမထက်ဘူး” ကဏှဟာ ရယ်တယ်။
“အမောင်… ငါဟာ မင်းကို မစော်ကားဘူး။ ငါဟာ မင်းကို အကြံဉာဏ်ပေးမယ်။ မင်းဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ရမယ်။ မင်းဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေရမယ်” ရဟန်းက ပြောတယ်။
“ဪ… အတ္တ… မေတ္တာ… ငါ မသိဘူး” ကဏှဟာ ခေါင်းခါတယ်။
“မင်းဟာ မသိရင် ငါ့ကို လိုက်ခဲ့။ ငါ့ကို လိုက်ခဲ့။ ငါ့ကို လိုက်ခဲ့” ရဟန်းဟာ ကဏှကို ဖိတ်ခေါ်တယ်။
ကဏှဟာ စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ သူဟာ ရဟန်းကို လိုက်တယ်။
ရဟန်းဟာ ကဏှကို တရားစခန်းကို ခေါ်သွားတယ်။ တရားစခန်းမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ သူတို့ဟာ အလွန် ရိုးသားတယ်။ အလွန် သနားကြင်နာတတ်တယ်။ သူတို့ဟာ အတူတူ စားတယ်။ အတူတူ နေတယ်။ အတူတူ တရားကျင့်တယ်။
ကဏှဟာ သူတို့ရဲ့ ဘဝကို မြင်တော့ အံ့ဩတယ်။ သူဟာ သူရဲ့ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ဖို့ စဉ်းစားတယ်။
“ငါ… ငါ ဘာလို့ ဒီလို မနေနိုင်ရတာလဲ” ကဏှဟာ စဉ်းစားတယ်။
သူဟာ ရဟန်းကို မေးတယ်။
“အရှင်ဘုရား… သူတို့က ဘာလို့ ဒီလို ပျော်ရွှင်နေတာလဲ”
“သူတို့ဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်တယ်။ သူတို့ဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေတယ်။ သူတို့ဟာ အချင်းချင်း ကူညီတယ်။ သူတို့ဟာ အများရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်တယ်” ရဟန်းက ရှင်းပြတယ်။
ကဏှဟာ နားလည်သွားတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ သူဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်။
“အရှင်ဘုရား… ကျွန်တော်မျိုး… ကျွန်တော်မျိုး အတ္တကို စွန့်လွှတ်ချင်တယ်။ ကျွန်တော်မျိုး မေတ္တာကို ရှာဖွေချင်” ကဏှဟာ ငိုတယ်။
ရဟန်းဟာ ကဏှကို ဖက်တယ်။
“ကောင်းပြီ… ကဏှ… မင်းဟာ အလွန် ကောင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းဟာ တရားကို နားလည်တယ်။ မင်းဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေ”
ကဏှဟာ တရားစခန်းမှာ နေတယ်။ သူဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်တယ်။ သူဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေ။ သူဟာ အများရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်တယ်။ သူဟာ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာနဲ့ နေထိုင်တယ်။
အချိန်တွေ ကြာလာတယ်။ ကဏှဟာ အလွန် တရားထူး မြတ်တယ်။ သူဟာ ရဟန္တာ ဖြစ်သွားတယ်။
ကဏှရဲ့ ပုံပြင်ဟာ ငါတို့အတွက် အလွန် အရေးကြီးတဲ့ သင်ခန်းစာတွေ ပေးတယ်။ ငါတို့ဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ရမယ်။ ငါတို့ဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေရမယ်။ ငါတို့ဟာ အများရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်ရမယ်။ ငါတို့ဟာ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာနဲ့ နေထိုင်ရမယ်။
— In-Article Ad —
💡သင်ခန်းစာ
အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ မေတ္တာတရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။ အများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိစေသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ ပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်များ
262Tikanipātaမဟာသုဘဒြ-ဇာတ်တော်
မဟာသုဘဒြ-ဇာတ်တော် ဤသည်ကား ဘုရားအလောင်းတော်သည် သုဘဒြ-မည်သော စန္ဒကူးပင်ကြီး ဖြစ်တော်မူခဲ့သော ဇာတ်...
💡 အစစ်အမှန် ဗဟုသုတနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် ရှုပ်ထွေးသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး ဘဝအတွက် လမ်းပြပေးပါသည်။ မှန်ကန်သော အမြင်နှင့် အယူအဆများကို ပြောင်းလဲပြီး ကောင်းမြတ်သော အဆုံးအမများကို လက်ခံခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်စေပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝကို ပို့ဆောင်ပေးပါသည်။ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့နှင့် အတူပါလာပါသည်။ နိဗ္ဗာန်သည် ပေါ်ခြင်း၊ ပျက်ခြင်း ကင်းသော အမြင့်ဆုံး အခြေအနေ ဖြစ်ပါသည်။
162Dukanipātaကိရိန္ဒဇာတ်တော်
အလှူရှင်မြေခွေး ကမ္ဘာပေါ်တွင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ကျင်လည်ကြကုန...
💡 အလှူပေးခြင်းဟူသည် ကိုယ်ကျိုးကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးကို ရှေးရှုသော အလွန်မွန်မြတ်သော အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။ မဟာကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော သူတို့သည် မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်နိုင်ကြပါသည်။
205Dukanipātaသမုဒ္ဒရာဇာတ်တော်
သမုဒ္ဒရာဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ပရိသတ်အပ...
💡 အနစ်နာခံမှုနှင့် သတ္တိရှိခြင်းသည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါသည်။ ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ အခြားသူများကို ကယ်တင်လိုသော စေတနာသည် အဖိုးထိုက်တန်လှပါသည်။
525Mahānipātaနဂါးမင်းဇာတ်
နဂါးမင်းဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ကဿပဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ်အခါက ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုအခါက ဗာရဏသီပြည်မှာ ဗြဟ္မဒတ်...
💡 သနားကြင်နာတတ်ခြင်းနှင့် ကူညီစောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ကံတရားကို ဖန်တီးစေပြီး အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရစေ၏။
393Chakkanipātaကျီးကန်းမင်း၏ ဥဒါန်း
ကျီးကန်းမင်း၏ ဥဒါန်း ကမ္ဘာလောကကြီးသည် သောင်းသောင်းဖျဖျဖြင့် သစ္စာတရားကို စောင့်ထိန်းသူများအတွက...
💡 အမှန်တရားကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးသည်။ အမှန်တရားကို စောင့်ထိန်းသူတို့သည် အမြဲတမ်း အောင်ပွဲ ခံရမည်။
319Catukkanipātaကုက္ကုရဇာတ်
ကုက္ကုရဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက အနောက်တိုင်းပြည်တွင် မင်းတစ်ပါး အုပ်စိုးလျက်ရှိသည်။ ထိုမင်းကား အလွန်မိုက်မ...
💡 လောဘနှင့် မိုက်မဲမှုသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြစ်စေသည်။
— Multiplex Ad —