
ကုသိ၄တိုင်းတွင် ယဉ်ကျေးမှုနှင့်ဓလေ့ထုံးတမ်းများကြွယ်ဝသောမြို့တော်တစ်ခုရှိသည်။ ထိုမြို့တော်ကို “ဗာရာဏသီ” ဟုခေါ်သည်။ ထိုမြို့သည် လူများစွာနှင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်ကာ စီးပွားရေးအလွန်တိုးတက်သည်။ အလွန်ဝေးကွာသော အတိတ်ဘဝတစ်ခုတွင် ဘဝသစ်ကိုရယူခဲ့သော ဗောဓိသတ်သည် သူဌေးဖြစ်ပြီး လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းက လက်ခံထားသော “ဗြာဟ្ម**” တစ်ဦးအဖြစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဗြာဟ្ម**တွင် ရှိသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ “စိတ်ခံစားမှု” ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်စိတ်ဆိုးလွယ်ပြီး မကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာသည့်အခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်တတ်သည်။ သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုတို့သည် အခြားသူများ၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား အနိုင်ကျင့်ရန်နှင့် သူ၏ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် သူ၏ ရာထူးနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုသည် သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ သူ၏ ဇနီးသည် သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုကြောင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဇနီးသည် သူ့ကို စွန့်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများအားလည်း ဝေးကွာသွားစေခဲ့သည်။ သူသည် အထီးကျန်နှင့် မပျော်မရွှင်ဘဝသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
တစ်နေ့တွင် သူသည် ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ရဟန်းသည် သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်စေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ရဟန်းသည် သူအား သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သူသည် ရဟန်း၏ သင်ကြားမှုများကို နာခံပြီး သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သူ၏ ဒေါသကို ငြိမ်းအေးစေရန် သင်ယူခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား ပိုမို၍ ကရုဏာစိတ်ထားရန်နှင့် သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုကို လျှော့ချရန်လည်း သင်ယူခဲ့သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများလည်း သူ့ထံသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူသည် သူ၏ ဘဝတွင် အလွန်ကျေးဇူးတင်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန်လည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။
ဤဇာတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ရရှိနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများနှင့် ပိုမို၍ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကိုလည်း တည်ဆောက်နိုင်သည်။
— In-Article Ad —
“စေတနာရှင် လူတို့ကား၊ မည်သည့် အသက်မဆို အချင်းချင်း ကူညီဖေးမကြရမည်။ ကိုယ်ကျိုးကို မငဲ့ကွက်၊ သူတစ်ပါး၏ ဒုက္ခကို မိမိ၏ ဒုက္ခအဖြစ် ခံယူ၍ ကရုဏာတရားကို ကျင့်သုံးလျှင်၊ ထိုသူကား မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံမည်။”
ပါရမီ: เมตตาบารมี (เมตตาธรรม)
— Ad Space (728x90) —
296Tikanipātaကုသိုလ်ရှင် မြေခွေး အကြောင်းရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်ဟာ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုတတ်တဲ့ မြေခွေးတစ်က...
💡 မိမိထက် ဆင်းရဲသူကို ကူညီခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော ကုသိုလ် ဖြစ်သည်။
38Ekanipātaမဟာသုတသောမဇာတ်တော်သက္ကရာဇ်ကာလတွင် သာဝတ္ထိမြို့၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ပညာရှိမင်းမြတ်ဖြစ်တော်မူသော ဝေဒမ...
💡 အခြားသူများ၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို လေးစားခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်သည်။ သဘာဝတရားနှင့် အညီ နေထိုင်ခြင်းသည် ဘဝကို အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝစေသည်။
191Dukanipātaသံကုကၠဳလဇာတ္ ရှေးလွန်လေသောအခါ ကာသိတိုင်း ပဒေသာမင်း မင်းပြုအုပ်ချုပ်သော ဝေရဉ္ဇမြို့၌ ထေရ်အမည်ခံ ပုဏ္ဏ...
💡 မာန်မာနကြီးခြင်းသည် အန္တရာယ်သို့ ဦးတည်စေသည်။
107Ekanipātaမေတ္တာတရားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ထောင်သော ငှက်ဘဝ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ တောအုပ်ကြီးဟာ စ...
💡 မေတ္တာတရားဟာ အခက်အခဲအားလုံးကို ကျော်လွှားနိုင်တယ်။ မေတ္တာတရားဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ထောင်နိုင်တယ်။
183Dukanipātaဒုက္ခိတ ဇာတ်တော်ရှေးအခါက ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့တွင် ဒုက္ခိတ အမည်ရှိသော အမတ်တစ်ဦး ရှိ၏။ သူသည် အလွန...
💡 ကံကိုသာ အားမကိုးဘဲ၊ မိမိ၏ ပညာနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှုကို ပေး၏။
274Tikanipātaကြောင်နှင့်ကြွက် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဤကြ...
💡 သတိသည် အသက်ကို ကယ်တင်သည်။ မိုက်မဲခြင်းသည် ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်သည်။
— Multiplex Ad —