
မြတ်စွာဘုရားရှင် သက်တော်ရှည်တော်စဉ်အခါက၊ သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဘုရားရှင်သည် သေဒနကအမည်ရှိသော ဝက်မြီးတိုတစ်ကောင်အား ရဟန်းတို့၏ အကျင့်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးနေသည်ကို မြင်တော်မူသည်နှင့် “ရဟန်းတို့၊ ရဟန်းတို့၊ ယခုအခါ၌သာ ငါဘုရားသည် ဤဝက်မြီးတိုကို ဆုံးမရုံသာ၊ ရှေးအခါကမူကား ဤဝက်မြီးတိုသည် ငါဘုရားကို စော်ကားဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် “ဤဝက်မြီးတိုကား အတိတ်ဘဝက ငါဘုရားဖြစ်ခဲ့သော မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီး၏ အမွေခံဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူကာ “ထိုအခါက ငါဘုရား၏ အကျင့်သီလကို ထိုဝက်မြီးတိုက မည်သို့ ဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးသည်ကို ငါဘုရားပြမည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီးလျှင် “ရှေးကဤဝက်မြီးတိုအား ငါဘုရားသည် မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်” ဟု “မဟာကပိဇာတ်” ကို ဟောကြားတော်မူသည်၊
အလောင်းတော် မဟာကပိမင်းသည် ဟိမဝန္တာအရပ်၌ မဟာကပိအမည်ရှိသော မျောက်မင်းကြီးဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်သီလ၊ သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ထိုမျောက်အပေါင်းတို့သည် မဟာကပိမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ အလွန်စည်းလုံးညီညွတ်စွာ နေထိုင်ကြ၏။ ထိုအရပ်၌ “သုဒဿန” အမည်ရှိသော တောင်ကြီးတစ်လုံးရှိ၏။ ထိုတောင်ကြီး၏ အနောက်ဘက်၌ “အမ္ဗ” အမည်ရှိသော သရက်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်ကြီးကား အလွန်ကြီးမားပြီးလျှင် သရက်သီးများ အလွန်မှည့်၏။ ထိုသရက်သီးတို့ကား အလွန်ချိုမြိန်အရသာရှိ၏။ ထိုသရက်ပင်ကြီးကား “အမ္ဗဝန” အမည်ရှိသော သရက်တောကြီး၏ အလယ်ဗဟို၌ ရှိ၏။ ထိုသရက်တောကြီးကား အလွန်ကျယ်ပြန့်၏။
ထိုသရက်တောကြီးကို “ကပိလ” အမည်ရှိသော မဟာကပိမင်းကြီး၏ ညီတော်က အုပ်ချုပ်၏။ ကပိလမင်းသားကား အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီးလျှင် အလွန် မနာလိုတတ်၏။ သူ၏ အကျင့်ဆိုးများကြောင့် မဟာကပိမင်းကြီးသည် ထိုညီတော်အား “အမ္ဗဝန” သရက်တောကြီးကိုသာ အုပ်ချုပ်ခိုင်း၏။ သရက်ပင်ကြီး၏ အသီးများမှ တစ်စိတ်တစ်ဒေသကိုသာ စားသုံးခွင့်ပြု၏။ ကျန်ရှိသော သရက်သီးများကိုမူကား မဟာကပိမင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။
တစ်နေ့သော် “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်သရက်သီးကို စားချင်စိတ်ပေါက်၏။ သူ၏ လက်အောက်ခံ မျောက်တို့အား “ဤသရက်သီးများသည် ငါတို့ အပိုင်ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်အမျက်ထွက်၏။ သူ၏ အကြံမှာ “ငါသည် မဟာကပိမင်းကြီးအား မနာလိုသောကြောင့် ငါ၏ အကျင့်ဆိုးကို မင်းကြီး သိမည်ကို စိုးရိမ်၏။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးအား အပြစ်တင်ရမည်” ဟု ကြံ၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား သူ၏ အကြံကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် “အမ္ဗ” သရက်ပင်ကြီးသို့ သွား၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား သူ၏ မျောက်အပေါင်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာ၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အမ္ဗ” သရက်ပင်ကြီး၏ အောက်သို့ ရောက်လျှင် “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား အလွန်အမျက်ထွက်၏။ “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။
“ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ အသီးများ ဖြစ်၏။ ငါတို့ မင်းကြီးကား အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မစားစေသနည်း” ဟု ဆို၏။ “ကပိလ” မင်းသားကား “အချင်းတို့၊ ဤသရက်သီးများကား ငါတို့၏ ဆွေမျိုး
— In-Article Ad —
အချင်းချင်း ကူညီခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရ လေးပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ (Loving-kindness)
— Ad Space (728x90) —
142Ekanipātaမေတ္တာရှင်ဆင်မင်းရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟိမဝန္တာ တောအုပ်ကြီး၌ ဆင်မင်းတစ်ပါး နေထိုင်၏။ ထိုဆင်မင်းကား ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
206Dukanipātaသီဟရာဇာ ဇာတ်တော်ရှေးတစ်ခါတုန်းက သီဟရာဇာ အမည်ရသော ခြင်္သေ့မင်းတစ်ပါးသည် ဟိမဝန္တာအရပ်ဝယ် စိုးစံတော်မူ၏...
💡 သနားကရုဏာကြီးမားခြင်းနှင့် တရားမျှတစွာ ကျင့်သုံးခြင်းတို့သည် အုပ်ချုပ်သူတို့၏ အရေးအပါဆုံး ဂုဏ်များ ဖြစ်သည်။
162Dukanipātaအလှူရှင်မြေခွေး ကမ္ဘာပေါ်တွင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ကျင်လည်ကြကုန...
💡 အလှူပေးခြင်းဟူသည် ကိုယ်ကျိုးကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးကို ရှေးရှုသော အလွန်မွန်မြတ်သော အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။ မဟာကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော သူတို့သည် မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်နိုင်ကြပါသည်။
292Tikanipātaကုက္ကုရဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် ကောသလမင်းကြီး...
💡 အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။ အလွန်အကျယ် အသံပေးခြင်းသည် အန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်သည်။
272Tikanipātaမျောက်နှင့်မြွေ မျောက်နှင့်မြွေ အ...
💡 မပြောင်းလဲနိုင်သော အကျင့်ဆိုးကို ဆောင်ထားသော သူများအား ကူညီခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ အကျိုးမပေး၊ မေတ္တာတရားကို အလဟဿ ဖြစ်စေပါသည်။
216Dukanipātaမေခလ (Meghala Jataka)ရှေးသောအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုဘုရင်၏ မိဖုရားမှာ အလွန...
💡 တဏှာ၏ အကျိုးဆက်မှာ ဆိုးရွားသည်။ အတ္တကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက အမှားများ ကျူးလွန်တတ်သည်။
— Multiplex Ad —