သုမနဇာတ်

သုမနဇာတ်

သုမနဇာတ် သည် အလွန်တောက်ပသော အကျင့်သီလ ကို ကျင့်သုံးတော်မူခဲ့သော သုမနမင်းသား ၏ အကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် ဇာတ်တော် ဖြစ်ပါတော့သည်။

အလွန်တောက်ပသော နန်းတော်ကြီး၏ မဟာထီးနန်းတွင် သုမနမင်း နှင့် သုနန္ဒာဒေဝီ မိဖုရားကြီးတို့မှ သားတော်တစ်ပါးကို ဖွားမြင်တော်မူခဲ့လေသည်။ ထိုသားတော်ကား သုမနမင်းသား တည်း။ မင်းသားကား ကိုယ်တော်တိုင်ပင် ရွှေရောင်တောက်ပ နေသော ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော မေတ္တာ ကရုဏာစိတ်ကိုလည်း အထူးပင် ပိုင်ဆိုင်တော်မူလေသည်။

သုမနမင်းသား သည် အလွန်ကြီးမားသော သဒ္ဓါတရား နှင့် ရက်ရောသော အလှူအတန်း ကို အထူးပင် ပြုလုပ်တော်မူလေသည်။ နန်းတော်ကြီး ၏ အရှေ့ဘက်အရပ်၌ အလှူမဏ္ဍပ် ကို တည်ထောင်တော်မူပြီးလျှင် နေ့စဉ်မပြတ် ဆင်းရဲသား၊ နွမ်းပါးသူ၊ အကူအညီမဲ့သူ တို့အား အလှူပစ္စည်း ကို ရက်ရောစွာ ပေးကမ်းတော်မူလေသည်။

သုမနမင်းတရားကြီး သည် သားတော်သုမနမင်းသား ၏ ရက်ရောသော အလှူအတန်း ကို မြင်တော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ကို ခံစားတော်မူပြီးလျှင် ထီးနန်းအရိုက်အရာ ကို သားတော်သုမနမင်းသား အား လွှဲအပ်တော်မူ လေသည်။ သုမနမင်းသား သည် ထီးနန်းကို စိုးစံတော်မူ ပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော တရားဓမ္မ ကို ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် ပြည်သူပြည်သား တို့အား တရားနှင့်အညီ အုပ်ချုပ်တော်မူလေသည်။ ပြည်သူပြည်သား တို့သည် မင်းသား ၏ တရားမျှတသော အုပ်ချုပ်ရေး ကို ချီးမွမ်းထောမနာ ပြုတော်မူကြလေသည်။

တစ်နေ့သောအခါ ကမ္ဘာတစ်ခွင် မိုးခေါင်ရေရှား ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ မြစ်ချောင်း တို့သည် ခန်းခြောက် သွားပြီးလျှင် လယ်ယာမြေ တို့သည် ပျက်စီး သွားလေသည်။ ပြည်သူပြည်သား တို့သည် အလွန်ကြီးမားသော ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း ကို ခံစားတော်မူကြရလေသည်။ သုမနမင်းသား သည် ပြည်သူပြည်သား တို့၏ ဒုက္ခ ကို မြင်တော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော စိတ်မချမ်းသာခြင်း ကို ခံစားတော်မူလေသည်။ မင်းသား သည် အလှူအတန်း ကို အထူးပင် တိုးမြှင့် ပြုလုပ်တော်မူသော်လည်း မိုးခေါင်ရေရှား ၏ အကျိုးဆက် ကို မကာကွယ်နိုင် ခဲ့ချေ။

ထိုအခါ အာစိန္တ ရသေ့ကြီး တစ်ပါးသည် တော ၌ သီတင်းသုံး နေတော်မူလေသည်။ ရသေ့ကြီး သည် မိုးခေါင်ရေရှား ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော ကရုဏာစိတ် ကို ခံစားတော်မူလေသည်။ ရသေ့ကြီး သည် သုမနမင်းသား ၏ ရက်ရောသော အလှူအတန်း ကို ကြားသိတော်မူပြီးလျှင် အကြံအစည် တစ်ခုကို ရရှိတော်မူ ခဲ့လေသည်။

မနက်ခင်း အိပ်ရာထ ပြီးသည်နှင့် ရသေ့ကြီး သည် သုမနမင်းသား ၏ နန်းတော်ကြီး သို့ ကြွတော်မူ လေသည်။ ရသေ့ကြီး သည် မင်းသား ၏ အလှူမဏ္ဍပ် တွင် ထိုင်တော်မူ ပြီးလျှင် မင်းသား ကို စောင့်ဆိုင်း တော်မူလေသည်။ သုမနမင်းသား သည် နန်းတော်ကြီး ၏ အရှေ့ဘက် အလှူမဏ္ဍပ် သို့ ကြွတော်မူ ပြီးလျှင် ရသေ့ကြီး ကို မြင်တော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ကို ခံစားတော်မူပြီးလျှင် ရသေ့ကြီး ကို ဦးခိုက် တော်မူလေသည်။

မင်းသား က ရသေ့ကြီး အား ရိုသေစွာ မေးတော်မူသည်။ "အရှင်ရသေ့၊ အကျွန်ုပ် အပြစ် တစ်စုံတစ်ရာ ပြုမိ ပါသလား။ အကျွန်ုပ် အလှူအတန်း မလုံလောက် ပါသလား။ အရှင်ရသေ့ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ကြွလာ တော်မူရပါသနည်း။" ရသေ့ကြီး က ပြုံး ပြီးလျှင် မင်းသား အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းသား၊ အကျွန်ုပ် အပြစ် မရှိပါ။ အကျွန်ုပ် အလှူအတန်း ကို အလွန်ကြီးမားပင် ချီးမွမ်း ပါ၏။ အကျွန်ုပ် ဤသို့ ကြွလာ သည်ကား အရှင်မင်းသား ၏ အလှူအတန်း ကို စမ်းသပ် လိုသောကြောင့်တည်း။"

ရသေ့ကြီး က ဆက်လက်၍ ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းသား၊ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ရေငတ် ကို ခံစားတော်မူရပါ၏။ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း ကိုလည်း ခံစားတော်မူရပါ၏။ အကျွန်ုပ် ဤသို့ အကူအညီမဲ့ နေပါ၏။"

သုမနမင်းသား သည် ရသေ့ကြီး ၏ စကား ကို ကြားတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော သနားခြင်း ကို ခံစားတော်မူလေသည်။ မင်းသား သည် ရသေ့ကြီး အား မေးတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်ရသေ့၊ အကျွန်ုပ် အဘယ်အရာ ကို ပေးလှူ ရပါမည်နည်း။ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော အလှူအတန်း ကို ပြုလုပ် လိုပါ၏။"

ရသေ့ကြီး က မင်းသား အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းသား၊ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း ကို ခံစားတော်မူရပါ၏။ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ရေငတ် ကိုလည်း ခံစားတော်မူရပါ၏။ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော အမဲသား ကို စားသုံး လိုပါ၏။ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ရေ ကို သောက်သုံး လိုပါ၏။ အရှင်မင်းသား အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော အမဲသား နှင့် အလွန်ကြီးမားသော ရေ ကို ပေးလှူ နိုင်ပါသလား။"

သုမနမင်းသား သည် ရသေ့ကြီး ၏ စကား ကို ကြားတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းသာခြင်း ကို ခံစားတော်မူလေသည်။ မင်းသား သည် ရသေ့ကြီး အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်ရသေ့၊ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော အမဲသား ကို အကျွန်ုပ် ကိုယ်ခန္ဓာ မှ ပေးလှူ နိုင်ပါ၏။ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ရေ ကို အကျွန်ုပ် မျက်ရည် မှ ပေးလှူ နိုင်ပါ၏။"

ရသေ့ကြီး က မင်းသား အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းသား၊ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော အမဲသား ကို အကျွန်ုပ် ကိုယ်ခန္ဓာ မှ မလိုလား ပါ။ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော သားသမီး ကို အကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် လိုလား ပါ၏။ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော သားသမီး နှစ်ဦး ကို အကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် လိုလား ပါ၏။"

သုမနမင်းသား သည် ရသေ့ကြီး ၏ စကား ကို ကြားတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းသာခြင်း ကို ခံစားတော်မူလေသည်။ မင်းသား သည် ရသေ့ကြီး အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်ရသေ့၊ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော သားသမီး နှစ်ဦး ကို အကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ နိုင်ပါ၏။ အကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော သားသမီး နှစ်ဦး ကို အကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ ပါမည်။"

သုမနမင်းသား သည် သားတော် ကဉ္စနမင်းသား နှင့် ဇောတိပါလမင်းသား ကို ခေါ်တော်မူ ပြီးလျှင် ရသေ့ကြီး အား ပေးလှူ တော်မူလေသည်။ ရသေ့ကြီး သည် သားတော်နှစ်ပါး ကို ခေါ်ဆောင် သွားပြီးလျှင် အဝေး အရပ် သို့ ထွက်ခွာ သွားလေသည်။ အမ္ဗရဒေဝီဒေဝီ မိဖုရားကြီးသည် သားတော်နှစ်ပါး ကို မတွေ့ သောကြောင့် အလွန်ကြီးမားသော စိုးရိမ်ကြောင့်ကြခြင်း ကို ခံစားတော်မူလေသည်။ မိဖုရားကြီး သည် မင်းသား ကို မေးတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ် သားတော်နှစ်ပါး ကို အဘယ်မှာ တွေ့ပါမည်နည်း။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော စိုးရိမ်ကြောင့်ကြခြင်း ကို ခံစားတော်မူရပါ၏။"

သုမနမင်းသား သည် မိဖုရားကြီး အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မိဖုရား၊ ကျွန်ုပ် သားတော်နှစ်ပါး ကို အရှင်ရသေ့ကြီး အား ပေးလှူ ထားပါ၏။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော အလှူအတန်း ကို ပြုလုပ် လိုသောကြောင့်တည်း။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ကရုဏာစိတ် ကို ပြသ လိုသောကြောင့်တည်း။"

အမ္ဗရဒေဝီဒေဝီ မိဖုရားကြီးသည် မင်းသား ၏ စကား ကို ကြားတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းခြင်း ကို ခံစားတော်မူလေသည်။ မိဖုရားကြီး သည် မင်းသား အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော သားသမီး ကို ကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ နိုင်ပါသလား။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာ ကို ကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ နိုင်ပါသလား။"

သုမနမင်းသား သည် မိဖုရားကြီး အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မိဖုရား၊ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော အလှူအတန်း ကို ပြုလုပ် လိုပါ၏။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ကရုဏာစိတ် ကို ပြသ လိုပါ၏။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော သားသမီး နှစ်ဦး ကို ကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ ပါမည်။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာ ကိုလည်း ကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ ပါမည်။"

ထိုအခါ အာစိန္တ ရသေ့ကြီး သည် သားတော်နှစ်ပါး ကို ခေါ်ဆောင် သွားပြီးလျှင် အဝေး အရပ် သို့ ရောက်ရှိ သွားလေသည်။ ရသေ့ကြီး သည် သားတော်နှစ်ပါး ကို အလွန်ကြီးမားသော အမဲသား အဖြစ် ချက်ပြုတ် စားသုံးတော်မူလေသည်။ သုမနမင်းသား သည် သားတော်နှစ်ပါး ကို ပေးလှူ ထားသည်ကို အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ကို ခံစားတော်မူလေသည်။ မင်းသား သည် အလွန်ကြီးမားသော ကရုဏာစိတ် ကို ပြသ ပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော သဒ္ဓါတရား ကို ပြသ ပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော တရားဓမ္မ ကို ကျင့်သုံး တော်မူလေသည်။

အမ္ဗရဒေဝီဒေဝီ မိဖုရားကြီးသည် မင်းသား ၏ အပြုအမူ ကို မြင်တော်မူပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော သနားခြင်း ကို ခံစားတော်မူလေသည်။ မိဖုရားကြီး သည် မင်းသား အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော သားသမီး ကို ကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ နိုင်ပါသလား။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာ ကို ကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ နိုင်ပါသလား။"

သုမနမင်းသား သည် မိဖုရားကြီး အား ပြောတော်မူ ခဲ့သည်။ "အရှင်မိဖုရား၊ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော အလှူအတန်း ကို ပြုလုပ် လိုပါ၏။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ကရုဏာစိတ် ကို ပြသ လိုပါ၏။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော သားသမီး နှစ်ဦး ကို ကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ ပါမည်။ ကျွန်ုပ် အလွန်ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာ ကိုလည်း ကျွန်ုပ် အလှူပစ္စည်း အဖြစ် ပေးလှူ ပါမည်။"

နောက်ဆုံး အဆုံးသတ် တွင် သုမနမင်းသား သည် အလွန်ကြီးမားသော သဒ္ဓါတရား ကို ပြသ ပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော ကရုဏာစိတ် ကို ပြသ ပြီးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော တရားဓမ္မ ကို ကျင့်သုံး တော်မူလေသည်။ မင်းသား သည် အလွန်ကြီးမားသော ဘဝ ကို အဆုံးသတ် ပြီးလျှင် နိဗ္ဗာန် သို့ ရောက်ရှိ တော်မူလေသည်။

သြဝါဒ

သုမနဇာတ် သည် အလွန်ကြီးမားသော ကရုဏာစိတ်၊ အလွန်ကြီးမားသော သဒ္ဓါတရား နှင့် အလွန်ကြီးမားသော ပေးလှူခြင်း တို့၏ အရေးပါပုံ ကို ဖော်ပြ ပေးထားပါသည်။ အခြားသူများ ၏ ဒုက္ခ ကို ကာကွယ် ပေးရန် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွား ကို စွန့်လွှတ် ပေးရန် သင်ခန်းစာ ကို ပေး ထားပါသည်။

ဘုရားအလောင်းတော်၏ ပါရမီ

သုမနဇာတ် တွင် သုမနမင်းသား သည် အလွန်ကြီးမားသော ကရုဏာပါရမီ၊ အလွန်ကြီးမားသော သဒ္ဓါပါရမီ နှင့် အလွန်ကြီးမားသော ဒါနပါရမီ ကို အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်အောင် ဖြည့်ကျင့် တော်မူခဲ့ပါသည်။ ဤဘဝ တွင် သုမနမင်းသား သည် ဘုရားအလောင်းတော် အဖြစ် အလွန်ကြီးမားသော ဘဝ ကို အဆုံးသတ် ပြီးလျှင် နိဗ္ဗာန် သို့ ရောက်ရှိ တော်မူခဲ့ပါသည်။