အလင်းတန်း ကောင်းကင်ဘုံသို့

အလင်းတန်း ကောင်းကင်ဘုံသို့

လွန်လေပြီးသောအခါ ကာလတစ်ပါး၌၊ သာဝတ္ထိပြည်၌ အနာထပိဏ်သူဌေးကြီး၏ ဥယျာဉ်တော်၌ ဗောဓိသatta မင်းသားသည် ဆင်းရဲသား ကုန်သည်သူတစ်ယောက် အဖြစ် တည်ရှိခဲ့သည်။ ထိုသူကား သားသမီးသုံးယောက် ရှိလေသည်။ သားအကြီးဆုံးကား မဟာကေသရ၊ အလတ်ကား စူဠကေသရ၊ သားငယ်ကား ကေသရတို့ ဖြစ်ကြသည်။ မဟာကေသရသည် အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အလှူအတန်း ရက်ရောသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဥစ္စာကို မည်သူမျှ မသိအောင် လျှို့ဝှက်ထားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို "ကေသရ" ဟု အမည်တွင်လေသည်။

တစ်နေ့သ၌ မဟာကေသရသည် သူ၏ ဥစ္စာအိုးကို အလွန်အမင်း စောင့်ရှောက်ရင်း၊ အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ နေထိုင်ရသည်။ သူ၏ ဥစ္စာကို အခြားသူများ မသိအောင် မြေအောက်၌ လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်အောက်၌ လည်းကောင်း၊ ရေအောက်၌ လည်းကောင်း၊ တောင်ကြား၌ လည်းကောင်း၊ စသည်ဖြင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားရသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရင်း မဟာကေသရသည် အလွန်ပင်ပင်ပန်းပန်းနှင့် အိပ်မက်ဆိုးများ ထင်မှတ်နေလေသည်။

မဟာကေသရ၏ ညီဖြစ်သူ စူဠကေသရသည်မူကား ပို၍ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပြီး အလှူအတန်း ရက်ရောသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၌ ရှိသမျှ ဥစ္စာကို ပင် ဆင်းရဲသားတို့အား အများအပြား လှူဒါန်းလေ့ရှိသည်။ သူ၏ ဥစ္စာကို အခြားသူများ မသိအောင် မဖုံးကွယ်တတ်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ဥစ္စာသည် အလွန်ပင် တိုးပွားများပြားလာသည်။

ထို့နောက် ကေသရ အငယ်ဆုံးညီသည်ကား ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပြီး ပျင်းရိသော သဘောရှိသည်။ သူသည် မိမိ၌ ရှိသော ဥစ္စာကို မည်သည့်အခါမျှ မလှူဒါန်း။ သူသည် အလွန်ပင် ပျင်းရိစွာ နေထိုင်သော်လည်း သူ၏ ဥစ္စာကား တိုးပွားလာသည်။

တစ်နေ့သ၌ ဘုရားရှင်သည် မဟာကေသရ၏ အိမ်သို့ ကြွတော်မူလေသည်။ မဟာကေသရသည် ဘုရားရှင်ကို အလွန်ပင် ကြည်ညိုသော်လည်း မိမိ၏ ဥစ္စာကို မလှူဒါန်းရက်။ သူသည် ဘုရားရှင်အား တရားဟောကြားရန် လျှောက်ထားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌မူ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မစွန့်လွှတ်နိုင်။

ထိုအခါ ဘုရားရှင်သည် မဟာကေသရ၏ စိတ်ကို သိတော်မူ၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်။ "အသင် မဟာကေသရ၊ အသင်သည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ နေထိုင်နေရသည်။ အသင်၏ ဥစ္စာသည် အသင်အား ချမ်းသာသုခ မပေး။ အသင်၏ ဥစ္စာသည် အသင်အား ပို၍ ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲအောင် ပြုနေသည်။"

မဟာကေသရသည် ဘုရားရှင်၏ မိန့်တော်ကြားပြီးနောက် မိမိ၏ အဖြစ်ကို သဘောပေါက်လေသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို စောင့်ရှောက်ရင်း အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ရသည်ကို ဝန်ခံလေသည်။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို ဘုရားရှင်အား လှူဒါန်းရန် သဘောတူညီလေသည်။

မဟာကေသရသည် မိမိ၏ ဥစ္စာအားလုံးကို ဘုရားရှင်အား လှူဒါန်းပြီးနောက် အလွန်ပင် သောကကင်းဝေးလေသည်။ သူသည် မဟာကေသရ၏ အဖြစ်ကို စူဠကေသရနှင့် ကေသရတို့ သိရှိကြသည်။ စူဠကေသရသည် မိမိ၏ ညီဖြစ်သူအား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုလေသည်။ ကေသရကား မကျေနပ်။

တစ်နေ့သ၌ စူဠကေသရသည် သူ၏ ဥစ္စာကို မဟာကေသရအား လှူဒါန်းလေသည်။ မဟာကေသရသည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်၍ စူဠကေသရအား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုလေသည်။

ထို့နောက် ကေသရသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို မလှူဒါန်း။ သူသည် အလွန်ပင် ပျင်းရိစွာ နေထိုင်သော်လည်း သူ၏ ဥစ္စာကား တိုးပွားလာသည်။

တစ်နေ့သ၌ ဘုရားရှင်သည် မဟာကေသရနှင့် စူဠကေသရတို့အား နတ်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူလေသည်။ ထိုအခါ ကေသရသည် အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးလေသည်။ သူသည် မိမိ၏ ညီအစ်ကိုများ နတ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်ကို သိမြင်လေသည်။

ကေသရသည် သူ၏ ဥစ္စာကို မလှူဒါန်းသောကြောင့် နတ်ပြည်သို့ မရောက်ရှိနိုင်သည်ကို နားလည်လေသည်။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ ဥစ္စာအားလုံးကို ဘုရားရှင်အား လှူဒါန်းလေသည်။

မဟာကေသရသည် သူ၏ ညီဖြစ်သူ ကေသရအား နတ်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူလေသည်။ ထိုအခါ ကေသရသည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ထိုအခါ ဘုရားရှင်သည် ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်။ "အသင်တို့ မဟာကေသရ၊ အသင်တို့ စူဠကေသရ၊ အသင်တို့ ကေသရ။ အသင်တို့သည် မိမိတို့၏ ဥစ္စာကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် နတ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိကြရသည်။ အလှူအတန်းသည် အလွန်ပင် အကျိုးများသည်။"

ထိုအခါ မဟာကေသရသည် မင်းကြီးအား ဤသို့ လျှောက်ထားသည်။ "အသင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်သည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ အကျွန်ုပ်၏ ဥစ္စာသည် အကျွန်ုပ်အား ချမ်းသာသုခ မပေး။ အကျွန်ုပ်၏ ဥစ္စာသည် အကျွန်ုပ်အား ပို၍ ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲအောင် ပြုနေသည်။ အကျွန်ုပ်သည် အလှူအတန်းကို မပြုလုပ်ခဲ့။"

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာကေသရအား ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်။ "အသင် မဟာကေသရ၊ အသင်သည် အလွန်ပင် ပညာရှိသည်။ အသင်သည် မိမိ၏ အဖြစ်ကို သဘောပေါက်လေသည်။ အသင်သည် အလှူအတန်း၏ အကျိုးကို သိမြင်လေသည်။"

မဟာကေသရသည် နတ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အလွန်ပင် ချမ်းသာသုခ ခံစားရလေသည်။ သူသည် အလှူအတန်းကို အလွန်ပင် အရေးကြီးသည်ကို သိမြင်လေသည်။

The Moral Lesson

အလှူအတန်းသည် အလွန်ပင် အကျိုးများသည်။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မလှူဒါန်းပါက ပင်ပန်းဆင်းရဲရသည်။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို လှူဒါန်းပါက ချမ်းသာသုခ ရရှိသည်။

Perfection Practiced

Generosity Perfection