
ရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန် သနားကြင်နာတတ်တဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူပါတယ်။ မင်းကြီးမှာ သားတော်အစိန်တန် တစ်ပါး ရှိပါတယ်။ မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိပြီး၊ တရားမျှတသူ ဖြစ်ပါတယ်။
တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးဟာ မကျန်းမမာ ဖြစ်တော်မူပြီး၊ မကြာမီ နတ်ရွာစံကပ်တော်မူပါတယ်။ မင်းကြီး မစံလွန်က, မင်းသားဟာ နန်းထိုက် နန်းလျာ ဖြစ်တော်မူပါတယ်။ မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ ပြည်သူလူထု အလွန် ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။
တစ်နေ့သောအခါ မင်းသားဟာ မြို့တော်ပြင်ပသို့ လှည့်လည်တော်မူပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ လမ်းဘေးမှာ အလွန် သနားစရာကောင်းတဲ့ မျောက်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ မျောက်ဟာ အလွန် ပိန်ချုံးနေပြီး၊ အဝတ်အစား မရှိ၊ အစာမရှိ။ မင်းသားဟာ ထို မျောက်ကို မြင်တော့ အလွန် သနားစိတ် ဝင်တော်မူ၏။
မင်းသားဟာ မျောက်ကို မေးတော်မူတယ်။ "အသင်... မျောက်... သင်ဟာ ဘယ်က လာသနည်း။"
မျောက်ဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်ဟာ တောထဲက လာပါတယ်။ ကျွန်ုပ်ဟာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါ၏။"
မင်းသားဟာ မျောက်ရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူတော့ အလွန် အံ့အားသင့်တော်မူ၏။ "အသင်... မျောက်... ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါသတဲ့။"
မျောက်ဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်ဟာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါ၏။ ကျွန်ုပ်မှာ အစာမရှိ၊ အဝတ်မရှိပါ။"
မင်းသားဟာ ထို မျောက်ကို အလွန် ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းသားဟာ မျောက်ကို မေးတော်မူ၏။ "သင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အဘယ်သို့ ဖြေဖျောက်မည်နည်း။"
မျောက်က ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်မှာ အလွန် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကို အစာ အနည်းငယ် ပေးသနားတော်မူပါ။"
မင်းသားဟာ ထို မျောက်ရဲ့ အဖြစ်ကို ကြားတော်မူတော့ စိတ်တော်မကောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ သူဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ ထို မျောက်ဟာ အလွန် မိုက်မဲသူ ဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူ၏။
မင်းသားဟာ မျောက်ကို လျှောက်ထားသည်။ "အသင်... မျောက်... ကျွန်ုပ်မှာ အသင် မသိသော အမှန်တရား ရှိပါတယ်။ အသင် မသိသော အမှန်တရားကို ကျွန်ုပ် သိရှိ၏။"
မျောက်ဟာ မင်းသားရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူတော့ အလွန် အံ့အားသင့်တော်မူ၏။ "အသင်... မင်းသား... ငါ ဘာကို မသိသနည်း။"
မင်းသားဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "အသင်... မျောက်... အသင်ဟာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး သည် မဟုတ်။ အသင်ဟာ အလွန် မိုက်မဲသည်သာ ဖြစ်သည်။"
မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ အမှန်တရားကို အမြဲတမ်း သိရှိ၏။ မျောက်ဟာ မင်းသားရဲ့ ပညာကို သိတော်မူပြီး အလွန် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။
မျောက်ဟာ ပုံစံပြောင်း၍ မင်းသားအား ချီးကျူးတော်မူ၏။ "မင်းသား... သင်ဟာ အလွန် ပညာရှိ၏။ သင်ဟာ ငါ့ကိုပင် စမ်းသပ်နိုင်၏။"
မင်းသားဟာ မျောက်ကို ဦးညွှတ်တော်မူ၏။ ထိုမှစ၍ မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ ပြည်သူလူထု ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။
ဒီဖြစ်ရပ်ကနေစပြီး မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ ပြည်သူလူထု ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။
— In-Article Ad —
အမှန်တရားကို သိရှိခြင်းသည် မိုက်မဲခြင်းမှ ကင်းဝေးစေသည်။
ပါရမီ: ပညာ (Prajna - Wisdom)
— Ad Space (728x90) —
492Pakiṇṇakanipātaသီလရှိသော သိန်းငှက်ကဿပဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်အခါက ဖြစ်၏။ ဟိမဝန္တာတောကြီး၏ အရှေ့တောင်အရပ်တွင် ကြီးမားလှသ...
💡 သီလသည် အခြားသူများကို ကူညီဖေးမရန် လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ဘဝကို ပိုမို အဓိပ္ပာယ်ရှိစေသည်။
260Tikanipātaမဟာသောဏဇာတ်တော် ၁။ ဘုရားအလောင်းတော်၏ အတိတ်က ရှေးအခါက ကာလတစ်ပါး၊ သာဝတ္ထိပြည်၌ ...
💡 ချစ်သူကို စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် အရေးကြီး၏။ သို့သော် ချစ်သူ၏ ဆန္ဒကို လေးစားခြင်းသည်လည်း အရေးကြီး၏။
196Dukanipātaကုက္ကုရ-ကုက္ကုရ-ဇာတ်တော် အာနုဘော်ပြန့်နှံ့သော မြို့တော်ကို တည်ထောင်ခြင်း အလွန်ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွ...
💡 မေတ္တာ၏ တန်ခိုး
176Dukanipātaအာလောကဒေဝီ ဇာတ်တော် မဟာသက္ကရာဇ် ၈၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၄) ရက်နေ့၊ သောကြာနေ့။ မြတ်စွာဘုရာ...
💡 အလင်းရောင်သည် အသိဉာဏ်၊ အလှအပ၊ ဘဝတိုးတက်မှုတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ အမှောင်သည် ပျက်စီးခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ အမှားကိုဝန်ခံ၍ ပြင်ဆင်ခြင်းတို့သည် ဘဝကို တိုးတက်စေသည်။
259Tikanipātaမုဂ္ဂပက္ခဇာတ်တော်ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော ဥဇၨေနီမြို့တော်တွင် စန္ဒပဇောတမင်းကြီး ...
💡 ทานบารมีที่บำเพ็ญนั้นสมควรแก่การยกย่องสรรเสริญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสละสิ่งอันเป็นที่รักของตน การให้ทานด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ย่อมนำมาซึ่งบุญอันมหาศาล
169Dukanipātaဝေဿန္တရဇာတ် နိဒါန်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သုနက္ခ...
💡 ဤဇာတ်တော်သည် ဒါနပါရမီ၏ အဆုံးစွန်သော အကျိုးကျေးဇူးကို ပြသလျက်ရှိ၏။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရလေးပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော ဘဝကို ဖန်တီးပေး၏။ မိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်သမျှကို စွန့်လွှတ်နိုင်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော အလှူ ဖြစ်၏။
— Multiplex Ad —