The Bodhisatta as a Hawk

ဥဒယ ဇာတ်တော်

နဝမမြောက် ဇာတ်တော်ကြီးဖြစ်သော ဥဒယ ဇာတ်တော်ကြီးကို ယခုအခါ အကျဉ်းချုပ် တင်ပြပါမည်။ ဤဇာတ်တော်ကြီးကား ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် လေလွင့်နေသော ခိုငှက်တစ်ကောင်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် မိမိ၏ အသားကို လှူဒါန်းတော်မူခဲ့သော အကြောင်းကို ဖော်ပြထားပါသည်။

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် ခိုးကောင်တစ်ကောင်၏ အကြောင်းကို အကြောင်းပြု၍ ဤဥဒယ ဇာတ်တော်ကြီးကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။

ရှေးရှေးအခါက ပဒူဝါရဏာ နဂါးပြည်ကြီးတွင် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် ဥဒယ မည်သော မင်းအဖြစ်ကို ရယူ၍ တရားနှင့်အညီ မင်းပြုအုပ်ချုပ်တော်မူလျက် ရှိတော်မူပါသည်။ ထိုမင်းကြီး၏ ထီးနန်းအောက်တွင် မြို့သူမြို့သားတို့သည် အလွန်သဒ္ဓါတရား ထက်မြက်ကြသည်။ အလှူအတန်းကိုလည်း အလွန်တရာ လွန်ကဲစွာ ပြုလုပ်ကြသည်။ ထိုမြို့သူမြို့သားတို့သည် မနက်ခင်းတိုင်း အရုဏ်တက်သည်နှင့် အမျှ အရသာထူးကဲသော နို့၊ ထောပတ်၊ ပျားရည် စသည်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်အပ်သော မုန့်မျိုးစုံတို့ကို ပြင်ဆင်၍ ဘုရားလောင်း မင်းကြီးအား ဆက်ကပ် လှူဒါန်းကြပါသည်။

ထိုသို့ အလှူအတန်း မပြတ်မလပ် ပြုလုပ်ကြသောကြောင့် မနက်ခင်းတိုင်း မြို့သူမြို့သားတို့၏ အိမ်တိုင်းတွင် ဆွမ်းဘုန်းပေးရန်အတွက် အဆင်သင့် လှူဒါန်းအပ်သော အစားအစာတို့သည် ပြည့်လျှံနေကြသည်။ ထိုသို့ အလှူအတန်း ပြုလုပ်ရာတွင် ထူးခြားသော အလေ့အထတစ်ရပ်ကား မြို့သူမြို့သားတို့သည် မိမိတို့၏ အိမ်ရှေ့တံခါးဝတွင် အမိုးအကာဖြင့် ကာရံအပ်သော ခိုနန်းငယ်များကို ဆောက်လုပ်၍ ထားကြပါသည်။ ထိုခိုနန်းငယ်များတွင် အထူးတလည် ပြုလုပ်အပ်သော သန့်ရှင်းသော အစားအစာများကို အမြဲမပြတ် ထည့်သွင်း၍ ထားရှိကြပါသည်။

ထိုခိုနန်းငယ်များတွင် ခိုများ လာရောက် နားခိုကြပြီးလျှင် ထိုခိုများအား အစာကျွေးမွေးကြပါသည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် မြို့သူမြို့သားတို့၏ သဒ္ဓါတရားနှင့် သနားကရုဏာစိတ်ကို အလွန်တရာ ထင်ရှားစေလျက်ရှိပါသည်။ မြို့သူမြို့သားတို့သည် ခိုများအား အစာကျွေးမွေးကြရာတွင် အလွန်တရာ အနိမ့်အကျဉ်းမရှိ။ ခိုများအား အစာကျွေးမွေးခြင်းသည် သူတို့၏ ဘဝခရီးတွင် အလွန်တရာ အရေးကြီးသော အလေ့အထတစ်ရပ် ဖြစ်ပါသည်။

ထိုမြို့တွင် အလွန်တရာ လောဘဇော တိုက်စားနေသော မုဆိုးတစ်ယောက် ရှိ၏။ ထိုမုဆိုးသည် အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ခိုများအား အစာကျွေးမွေးကြသော မြို့သူမြို့သားတို့၏ သဒ္ဓါတရားကို အလွန်တရာ မနာလို မုန်းတီးနေ၏။ သူသည် ထိုခိုနန်းငယ်များသို့ လာရောက် နားခိုကြသော ခိုအုပ်များကို အမြဲမပြတ် စောင့်ဆိုင်း၍ နေ၏။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကား ခိုများအား အစာကျွေးမွေးကြသော မြို့သူမြို့သားတို့၏ စေတနာကို အလဟဿ ဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့သောအခါ မုဆိုးသည် ထိုခိုနန်းငယ်များအနီးတွင် ပုန်းအောင်း၍ နေ၏။ မနက်ခင်း အရုဏ်တက်သည်နှင့် အမျှ မြို့သူမြို့သားတို့သည် မိမိတို့၏ အိမ်ရှေ့တံခါးဝတွင် ပြင်ဆင်အပ်သော ခိုနန်းငယ်များသို့ လာရောက်၍ အစားအစာများကို ထည့်သွင်းကြ၏။ ထိုသို့ ထည့်သွင်းပြီးသည်နှင့် ခိုအုပ်ကြီးတစ်အုပ်သည် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော အတောင်များဖြင့် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ ရောက်ရှိလာ၏။ ခိုများသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ခိုနန်းငယ်များသို့ ဆင်းသက်လာကြပြီးလျှင် အစားအစာများကို စားသောက်ကြ၏။

ထိုအခါ မုဆိုးသည် မိမိ၏ သားကောင်များ ရောက်ရှိလာသည်ကို သိ၍ ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်နေ၏။ သူသည် မိမိ၏ လက်ကိုင် လှံတံကို မြှောက်တင်၍ ခိုအုပ်ကြီးကို အားကုန်ပစ်ခတ်ရန် ပြင်ဆင်၏။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကား ခိုအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် လေလွင့်နေသော သိကြားမင်း၏ အဝတ်အစားကို ယူ၍ ငှက်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ခိုအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်၍ လာနေတော်မူပါသည်။ ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အောက်တွင် မုဆိုးတစ်ယောက် ပုန်းအောင်း၍ နေသည်ကို လည်းကောင်း၊ ထိုမုဆိုးသည် မိမိတို့အပေါ်တွင် လှံတံကို မြှောက်တင်၍ ပစ်ခတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို လည်းကောင်း အကွင်းလိုက် မြင်တော်မူပါသည်။

ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အောက်တွင် ရှိသော ခိုအုပ်ကြီးအား ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်ကို သိတော်မူပါသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် ထိုအန္တရာယ်ကြီးကို အလွန်တရာ မကြောက်ရွံ့။ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အောက်တွင် ရှိသော ခိုအုပ်ကြီးအား အသက်ဘေးမှ ကယ်တင်ရန် ကြံတော်မူပါသည်။

ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် ရင်ထဲတွင် မည်သည့် အကြောက်တရားမျှ မရှိ။ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အတောင်များကို လေထဲတွင် အားကုန်ခတ်၍ ထိုမုဆိုး၏ အပေါ်မှ အလွန်တရာ မြန်ဆန်စွာဖြင့် ပျံသန်းတော်မူပါသည်။ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အလွန်တရာ လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို မုဆိုး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အားကုန် ပစ်ချတော်မူပါသည်။

မုဆိုးသည် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး၏ အားကုန် ပစ်ချအပ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မခံနိုင်။ မုဆိုးသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်မှုကို ခံစားရ၍ လှံတံကို လွှတ်ချကာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်စွာဖြင့် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။ ထိုအဖြစ်ကို မြင်သော ခိုအုပ်ကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် လေထဲတွင် ဝဲပျံကြကာ ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးအား ချီးကျူးကြ၏။

ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အလွန်တရာ လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အားကုန် ပစ်ချတော်မူသဖြင့် မိမိ၏ အတောင်များတွင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ ရရှိတော်မူပါသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် ထိုဒဏ်ရာများကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မည်သည့်အခါမျှ မကြောက်ရွံ့။ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ အခြားသူများ၏ အသက်ကို ကယ်တင်တော်မူခြင်းသည် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး၏ မဟာ ကရုဏာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ထင်ရှားစေလျက် ရှိပါသည်။

မုဆိုးသည် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး၏ အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်မှုကို ခံစားရ၍ အလွန်တရာ နာကျင် ကိုက်ခဲလျက် ရှိ၏။ သူသည် အလွန်တရာ နာကျင်စွာဖြင့် မြေပေါ်တွင် ကွေးကောက်လျက် အော်ဟစ်နေ၏။ သူသည် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးအား အလွန်တရာ မုန်းတီး စက်ဆုပ်နေ၏။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့နေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြားမှ အားယူ၍ မုဆိုး၏ အနီးသို့ ပျံသန်းတော်မူပါသည်။ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ သနားကရုဏာစိတ်ကို အလွန်တရာ ထင်ရှားစေလျက် မုဆိုးအား အောက်ပါအတိုင်း မိန့်တော်မူ၏။

"အို မုဆိုး အကျွန်ုပ်အား အဘယ်ကြောင့် သတ်ရန် ကြံစည်သနည်း။ အကျွန်ုပ်သည် မည်သည့် အပြစ်ကို ပြုခဲ့ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အခြားသူများ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် အလို့ငှာ မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် အသင့် ရှိပါ၏။ သို့သော် သင်ကား အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို လိုချင်သနည်း။"

မုဆိုးသည် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ ရှက်ကြောက်လျက် ရှိ၏။ သူသည် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး၏ မဟာ ကရုဏာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ နားလည်သဘောပေါက်၏။ သူသည် မိမိ၏ အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုအမူကို အလွန်တရာ နောင်တရ၏။ သူသည် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးအား အောက်ပါအတိုင်း တောင်းပန်၏။

"အို ခေါင်းဆောင်ငှက်ကြီး အကျွန်ုပ်အား ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်သည် အလွန်တရာ လောဘဇော တိုက်စားနေသောကြောင့် အလွန်တရာ မိုက်မဲသော အပြုအမူကို ပြုခဲ့ပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည် အလွန်တရာ နောင်တရပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှ စ၍ အကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် အလို့ငှာ အကျွန်ုပ်သည် အခြားသူများ၏ အသက်ကို မသတ်ပါတော့။ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှ စ၍ သတ္တဝါ အပေါင်းတို့ကို သနားကရုဏာ ရှု့၍ နေပါတော့မည်။"

ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မုဆိုး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မုဆိုးအား အောက်ပါအတိုင်း မိန့်တော်မူ၏။

"အို မုဆိုး သင်သည် အလွန်တရာ ကောင်းမွန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်တော်မူခဲ့ပါ၏။ သင်သည် အလွန်တရာ ကောင်းမွန်သော အကျိုးကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ သင်သည် အလွန်တရာ ကောင်းမွန်သော ဘဝကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ယခုမှ စ၍ သင်သည် အလွန်တရာ ကောင်းမွန်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးတော်မူ၍ နေပါတော့မည်။"

ထိုအချိန်မှ စ၍ မုဆိုးသည် အလွန်တရာ ကောင်းမွန်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးလျက် နေ၏။ သူသည် အလွန်တရာ သဒ္ဓါတရား ထက်မြက်၍ အလှူအတန်းကိုလည်း အလွန်တရာ ပြုလုပ်၏။ သူသည် အခြားသူများအားလည်း အလှူအတန်း ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်၏။ သူသည် သတ္တဝါ အပေါင်းတို့ကို သနားကရုဏာ ရှု့၍ နေ၏။

ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြားမှ အလွန်တရာ အောင်မြင်စွာဖြင့် မိမိ၏ ခိုအုပ်ကြီးအား လေထဲတွင် ဝဲပျံ၍ ခေါ်ဆောင်တော်မူ၏။ ခိုအုပ်ကြီးသည် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးအား အလွန်တရာ ချီးကျူးကြ၏။ ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး၏ မဟာ ကရုဏာဂုဏ်သည် မြို့သူမြို့သားတို့၏ အကြားတွင် အလွန်တရာ ကျော်ကြားတော်မူ၏။

ဤသို့လျှင် ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ အခြားသူများ၏ အသက်ကို ကယ်တင်တော်မူခြင်းအားဖြင့် မဟာ ကရုဏာ ပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူခဲ့ပါသည်။

ကုသိုလ်တရား

အလောဘ၊ အဒေါသ၊ အမောဟ ဟူသော မဂ်လေးပါးကို အားထုတ်ခြင်း၏ အကျိုးတရားသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ကျိုးကို စွန့်လွှတ်၍ အခြားသူများ၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းသည် မဟာ ကရုဏာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ထင်ရှားစေလျက် ရှိပါသည်။

ပါရမီ

မဟာ ကရုဏာ ပါရမီ