The Bodhisattva as a Deer

ကျားသစ်ထီး၏ မဟာကရုဏာ

အရိမဒ္ဒနတိုင်း၊ မဟာဝိဟာရကျောင်းတိုက်ကြီး၏ အရှေ့ဘက်တွင် မဟာသုခတောဟု အမည်ရသော တောအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိလေသည်။ ထိုတောအုပ်ကြီးကား သစ်ပင်ပန်းမန်တို့ဖြင့် စိမ်းလန်းစိုပြေလျက် တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့၏ စားဝတ်နေရေးကို ပြေလည်စေသော သာယာဝပြောလှသော တောကြီးဖြစ်သည်။ ထိုတောကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မဟာကရုဏာဟု ခေါ်သော ကျားသစ်ထီးကြီးတစ်ကောင် နေထိုင်၏။ ထိုကျားသစ်ထီးကြီးကား မဟာဘုရားလောင်းတော်၏ အသင်္ခတေယျပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူနေသည့် ဘဝဖြစ်၏။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကား အလွန်ကြီးမားပြီး သားမွေးတို့ကား ရွှေရောင်တောက်ပလျက် အလွန်အေးမြသော အသံကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၏။ မျက်လုံးကား ကြယ်စင်များကဲ့သို့ လင်းလက်လျက် အမြဲတစေ မေတ္တာတရားဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

တစ်နေ့သောအခါ၊ နေမင်းကြီးသည် မဟာသုခတောအထက်မှ မီးခဲကဲ့သို့ ပူပြင်းစွာ တောက်လောင်လျက် ရှိ၏။ တောတွင်းရှိ သစ်ပင်ပန်းမန်တို့ကား နေပူဒဏ်ကို မခံနိုင်ကြဘဲ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့ကုန်၏။ သစ်သီးသစ်ဖုတို့ကား မြေခကြွေကျကုန်၏။ ရေကန်ရေစပ်တို့ကား ခန်းခြောက်ကုန်၏။ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကား ရေငတ်၊ သားငတ်ဆင်းရဲကို ခံစားကြရ၏။ အများစုကား အသက်ကို စွန့်လွှတ်ကြရသည်။ ထိုအထဲတွင် သားငယ်လေးတစ်ကောင် ပါဝင်၏။ ထိုသားငယ်ကား အလွန်ပင် နုနယ်လှပြီး မိခင်ဖြစ်သူမှာ သားငယ်ကို သယ်ဆောင်၍ ရေကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွား၏။ သို့သော် နေပူဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် မောပန်းစွာ လဲကျသွား၏။ သားငယ်ကား မိခင်ကို ပျောက်ဆုံးလျက် အထီးကျန်စွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေ၏။

ထိုအချိန်တွင် မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျက်စားရာအရပ်တွင် မေတ္တာစိတ်ဖြင့် တောအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရှုလျက် ရှိ၏။ သားငယ်၏ ငိုရှိုက်သံကို ကြားသောအခါ မဟာဘုရားလောင်းတော်၏ မေတ္တာစိတ်ကား လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ထကြွလာ၏။ အလွန်အမင်း သနားတော်မူသောကြောင့် ဥဒေါင်းရုပ်ကို ယူ၍ သားငယ်ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ကြွတော်မူ၏။ သားငယ်ကား အလွန်ပင် ကြောက်လန့်သွား၏။ သို့သော် ကျားသစ်ထီးကြီးကား အေးမြသော အသံဖြင့် “အမောင် သားငယ်၊ မကြောက်နှင့်။ ငါကား မဟာကရုဏာ ဟု ခေါ်သော ကျားသစ်ထီး ဖြစ်၏။ သင်၏ မိခင်ကား မည်သည့်အရပ်သို့ သွားသည်ကို သိပါ၏လော” ဟု မေးတော်မူ၏။

သားငယ်ကား မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏ မိခင်ကား ရေကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားပြီး ယခုတိုင်အောင် ပြန်မလာသေးပါ။ ကျွန်ုပ်ကား မိခင်ကို ပျောက်ဆုံးလျက် အလွန်ပင် အထီးကျန်နေပါသည်” ဟု ပြန်ကြား၏။ မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား သနားစိတ်ပို၍ “အမောင် သားငယ်၊ ယခုထက် မများမကြာမီ သင်၏ မိခင်ကို ငါကိုယ်တော်မြတ်ကြီး တွေ့ရှိမည်။ ထို့နောက် သင့်ကို သင့်မိခင်ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။ ယခုမူကား ငါ၏ ကိုယ်မှ ထွက်သော နို့ရည်ကို သောက်၍ အားရှိအောင် ထားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီး မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား သူ၏ ရင်အုပ်မှ နို့ရည်ကို ပေးတော်မူ၏။ သားငယ်ကား နို့ရည်ကို သောက်၍ အားအင် ပြန်လည် စုံလင်လာ၏။

ထိုအချိန်တွင် သားငယ်၏ မိခင်ကား နေပူဒဏ်ကြောင့် မောပန်းစွာ လဲကျနေ၏။ မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား သားငယ်ကို သယ်ဆောင်၍ မိခင်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ကြွတော်မူ၏။ မိခင်ကား သားငယ်ကို တွေ့သောအခါ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်၏။ “အို သားငယ်၊ ငါ မင်းကို မတွေ့ရ၍ အလွန်ပင် ပူဆွေးခဲ့ရသည်။” ဟု ပြော၏။ မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား “အမေ သားငယ်၊ မပူဆွေးနှင့်။ ယခု သင်တို့နှစ်ဦးလုံး ငါ၏ အစောင့်အရှောက်အောက်တွင် ရှိကြ၏။ မစိုးရိမ်ကြနှင့်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီး မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား မိခင်နှင့် သားငယ်နှစ်ဦးလုံးကို သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တင်၍ အေးမြသော ရေကန်ကြီးသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ရေကန်ကြီးကား အလွန်ပင် ကြည်လင်အေးမြလျက် သစ်ပင်ပန်းမန်တို့ဖြင့် စိမ်းလန်းစိုပြေလျက် ရှိ၏။

မိခင်နှင့် သားငယ်ကား ရေကန်ကြီးတွင် ရေကို သောက်၍ အေးမြသော အရိပ်တွင် နားနေကြ၏။ မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ နို့ရည်ကို ထုတ်၍ ပေးတော်မူ၏။ ထိုနို့ရည်ကား အလွန်ပင် အာဟာရပြည့်ဝလျက် သားငယ်၏ အားကို တိုးပွားစေ၏။ မိခင်နှင့် သားငယ်ကား မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီး၏ ကျေးဇူးကို အလွန်ပင် ချီးကျူးကြ၏။ “အရှင်ဘုရား၊ သင်ကား မဟာကရုဏာရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူခြင်းအတွက် အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်ပါ၏။” ဟု ပြောကြ၏။ မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား “အမေ သားငယ်၊ မင်းတို့၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ငါ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး မခံယူလို။ ငါ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကား မေတ္တာ၊ ကရုဏာကို အမြဲတစေ ပွားများ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထိုနေ့မှ စ၍ မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား မိခင်နှင့် သားငယ်ကို အမြဲတစေ စောင့်ရှောက်လျက် ရှိ၏။ တောတွင်းရှိ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကား မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီး၏ မေတ္တာ၊ ကရုဏာကို အလွန်ပင် ချီးကျူးကြ၏။ ထိုကျားသစ်ထီးကြီးကား မဟာဘုရားလောင်းတော်၏ ပါရမီတော်ကို ဖြည့်ကျင့်တော်မူနေသည့် ဘဝဖြစ်သောကြောင့် အလွန်ပင် သနားကြင်နာတော်မူ၏။ သူ့ကို မြင်ဖူးသူတိုင်း သနားစိတ်၊ ချစ်ခင်စိတ်များ ဖြစ်ကြကုန်၏။ ထိုသို့ဖြင့် မဟာကရုဏာ ကျားသစ်ထီးကြီးကား သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ ရောဂါကင်း၊ ဘေးကင်း၊ ဆင်းရဲကင်းစွာဖြင့် ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ကြစေရန် အမြဲတစေ ဆုတောင်းပ, နေတော်မူ၏။