
လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားသည့် ကာလ၌ ဘုရားရှင်အလောင်းတော်သည် ငါးမင်းအဖြစ်သို့ ပါဝင်ခဲ့ဖူးပါသည်။ ထိုအချိန်အခါက ကမ္ဘာကြီးသည် ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး၊ မြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါအများစုသည် ရေအောက်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ကြရပါသည်။ ထိုကာလတွင်ပင် ငါးမင်းအလောင်းတော်သည် ရေအောက်၌ အံ့မခန်းဖွယ်ရာ နန်းတော်ကြီးကို တည်ဆောက်ခဲ့လေသည်။
နန်းတော်ကြီးသည် တောက်ပသော ပယင်းကျောက်၊ စိန်၊ နီလာ၊ ပတ္တမြားတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ရောင်စုံသန္တာကျောက်တန်းများ၊ ပင်လယ်ရေမှော်ပင်များနှင့် ဝန်းရံထားသည်။ နန်းတော်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် 'ပဒုမ္မာရုံ' ဟုခေါ်သော အဓိကခန်းမကြီး ရှိပြီး၊ ၎င်းခန်းမကြီးအတွင်း၌ကား ငါးမင်းအလောင်းတော် ကိုယ်တော်တိုင် စံပယ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်တိုင်သည် အလွန်ကြီးမားလှသော ငါးမင်းတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ အကြေးခွံတော်များသည် နေရောင်ခြည်ကို ထင်ဟပ်ကာ ရောင်စုံအလင်းများ ဖြာထွက်နေလေသည်။ ကိုယ်တော်၏ မျက်လုံးတော်များမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စိမ်းလန်းတောက်ပနေပြီး၊ အသိဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံ ကာ၊ သနားကရုဏာ တရားများ လွှမ်းမိုးလျက်ရှိတော်မူသည်။
နန်းတော်ကြီးတွင် ငါးမင်းအလောင်းတော်၏ အစေခံများအဖြစ် ပင်လယ်လိပ်များ၊ ပင်လယ်ငါးအမျိုးမျိုး၊ ပုစွန်၊ ကဏန်းနှင့် အခြားပင်လယ်သတ္တဝါများစွာတို့သည် အမိန့်တော်ကို ခံယူလျက် စောင့်ရှောက်လျက်ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ငါးမင်းအလောင်းတော်ကို အလွန်ကြည်ညိုလေးစားကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ဂရုဏာတရားကို ချီးကျူးကြသည်။
တစ်နေ့သောအခါ၊ ရေအောက်နန်းတော်ကြီး၏ အနီးအနားတွင် 'မဟာဒေဝ' ဟုအမည်ရသော ဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်သည် အလွန်ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်လျက်ရှိသည်။ သူသည် အစာငတ်မွတ်ကာ၊ ရောဂါဝေဒနာများဖြင့် နွမ်းလျက်ရှိသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိန်ချုံးလွန်းလှသဖြင့် ကျောရိုးများ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။ သူသည် အကူအညီကို မည်သူ့ထံမှ မရရှိခဲ့ပေ။ သူ၏အသနားခံသံများသည် ရေအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
မဟာဒေဝဝေလငါးကြီးသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် ငါးမင်းအလောင်းတော်၏ နန်းတော်ကြီးဆီသို့ အသက်နှင့်ခန္ဓာကို ပုံ၍ ကူးခတ်လာခဲ့သည်။ သူ၏အသံသည် အားနည်းလွန်းလှသော်လည်း၊ အသည်းအသန် တောင်းပန်နေသော အသံကို နန်းတော်အစောင့်အရှောက်များက ကြားသိလိုက်ကြသည်။
"အို... အရှင်ငါးမင်း... အကျွန်ုပ်ကား မဟာဒေဝ ဝေလငါးကြီးဖြစ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည် အလွန်ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်လျက်ရှိပါ၏။ အစာငတ်မွတ်ကာ၊ ရောဂါဝေဒနာများဖြင့် နွမ်းလျက်ရှိပါ၏။ အကျွန်ုပ်အား ကရုဏာရှေ့ထား၍ အကူအညီကို ပေးသနားတော်မူပါ... အကျွန်ုပ်သည် အသက်မစမ်းတော့ပါ...!"
နန်းတော်အစောင့်အရှောက်များသည် မဟာဒေဝဝေလငါးကြီး၏ အခြေအနေကို မြင်တွေ့ကြသောအခါ၊ စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြပြီး၊ အလျင်အမြန်ပင် ငါးမင်းအလောင်းတော်ထံသို့ သတင်းကို သွားရောက်လျှောက်တင်ကြသည်။
ငါးမင်းအလောင်းတော်သည် မဟာဒေဝဝေလငါးကြီး၏ အကြောင်းကို ကြားသိတော်မူသောအခါ၊ စိတ်တော်တော် ထက်သန်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် သနားကရုဏာ အလွန်ကြီးမားတော်မူသောကြောင့်၊ အလျင်အမြန်ပင် မဟာဒေဝဝေလငါးကြီးကို ကြည့်ရှုရန် အမိန့်တော်ကို ချမှတ်တော်မူသည်။
ငါးမင်းအလောင်းတော်သည် ပဒုမ္မာရုံခန်းမကြီးမှ ထွက်တော်မူ၍၊ အလွန်ကြီးမားသော ကိုယ်တော်တိုင် မဟာဒေဝဝေလငါးကြီး ရှိရာသို့ ကူးခတ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ အကြေးခွံတော်များသည် တောက်ပစွာ တလက်လက်တောက်ပလျက်ရှိပြီး၊ ရောင်စုံအလင်းများသည် ရေအောက်ကို လင်းလက်စေသည်။
မဟာဒေဝဝေလငါးကြီးသည် ငါးမင်းအလောင်းတော်ကို မြင်တွေ့သောအခါ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် လေးစားခြင်းတို့ဖြင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် ခေါင်းကိုအောက်ချ၍ ဂါရဝပြုလျက် တောင်းပန်သည်။
"အို... အရှင်ငါးမင်း... အကျွန်ုပ်ကား အကူအညီမတောင်းတတ်သော အမိုက်တစ်ဦးဖြစ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်၏ အမိုက်ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခဲ့ရပါ၏။ အကျွန်ုပ်အား ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ..."
ငါးမင်းအလောင်းတော်သည် မဟာဒေဝဝေလငါးကြီး၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ၊ အပြုံးတော်ကို ချီးမြှင့်တော်မူ၍ အေးအေးဆေးဆေး မိန့်တော်မူသည်။
"မဟာဒေဝ... မကြောက်နှင့်... အကူအညီသည် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ငါးမင်းအလောင်းတော်သည် သနားကရုဏာတရားကို အမြဲတမ်း လက်ကိုင်ထားလျက်ရှိသည်။ သင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ငါးမင်းအလောင်းတော် သိရှိတော်မူသည်။ ငါးမင်းအလောင်းတော်သည် သင်အား အကူအညီပေးမည်။"
ထို့နောက်၊ ငါးမင်းအလောင်းတော်သည် အမိန့်တော်ကို ချမှတ်တော်မူသည်။ နန်းတော်အစောင့်အရှောက်များသည် အလျင်အမြန်ပင် ပင်လယ်အစားအစာများစွာကို စုဆောင်း၍ မဟာဒေဝဝေလငါးကြီးထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးကြသည်။ ငါးမင်းအလောင်းတော်ကိုယ်တော်တိုင်လည်း အလွန်ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်တော်နှင့် မဟာဒေဝအား အာဟာရဓာတ်များစွာကို ပေးသနားတော်မူသည်။
မဟာဒေဝဝေလငါးကြီးသည် အံ့သြခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ငါးမင်းအလောင်းတော်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုသည်။
"အရှင်... အရှင်ငါးမင်း... အကျွန်ုပ်သည် အသက်ကို ပြန်လည်ရရှိပါပြီ။ အကျွန်ုပ်ကား အရှင်၏ ကရုဏာတော်ကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါ...။ အရှင်သည် နတ်မင်းတစ်ပါးနှင့် တူတော်မူပါ၏..."
ငါးမင်းအလောင်းတော်သည် မဟာဒေဝအား အပြုံးတော်ကို ချီးမြှင့်တော်မူ၍ ဆုံးမတော်မူသည်။
"မဟာဒေဝ... အသိဉာဏ်ရှိရန် ကြိုးစားပါ။ အမိုက်တရားကို ပယ်ဖျောက်ပါ။ အကူအညီသည် မျှော်လင့်သောအခါ ရောက်ရှိလာမည်။ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတရားကို လက်ကိုင်ထားပါ။ အနာဂတ်တွင် သင်သည် အလားတူ ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်နိုင်ပါလိမ့်မည်."
ထို့နောက်၊ မဟာဒေဝဝေလငါးကြီးသည် ငါးမင်းအလောင်းတော်၏ တရားကို နာခံ၍ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် နန်းတော်ကြီးမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူသည် အလွန် ကျန်းမာလာပြီး၊ အသက်သစ်ကို ရရှိသည်။ သူသည် ဘဝတစ်ခုလုံး ငါးမင်းအလောင်းတော်၏ ကရုဏာတော်ကို အမှတ်ရလျက် တရားကို ကျင့်သုံးနေထိုင်သည်။
ရေအောက်နန်းတော်ကြီးသည် ငြိမ်းချမ်းစွာဖြင့် တည်ရှိနေပြီး၊ ငါးမင်းအလောင်းတော်သည် တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတရားကို အမြဲတမ်း လက်ကိုင်ထားလျက် အုပ်ချုပ်လျက်ရှိတော်မူသည်။ ပင်လယ်သတ္တဝါအများအပြားသည် ငါးမင်းအလောင်းတော်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ဘေးကင်းစွာဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ကြသည်။
ဤဖြစ်ရပ်သည် ငါးမင်းအလောင်းတော်၏ မဟာကရုဏာနှင့် ပညာတော်ကို ဖော်ပြသည်။ အမိုက်တရားကို ပယ်ဖျောက်၍ တရားကို ကျင့်သုံးခြင်း၏ အကျိုးကို ပြသသည်။
"အကူအညီသည် မျှော်လင့်သောအခါ ရောက်ရှိလာမည်။ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတရားကို လက်ကိုင်ထားလျှင် အမိုက်တရားမှ လွတ်မြောက်နိုင်၏။"
မဟာကရုဏာ၊ ပညာ၊ သနားကရုဏာ၊ တရားမျှတမှု။
— In-Article Ad —
"အကူအညီသည် မျှော်လင့်သောအခါ ရောက်ရှိလာမည်။ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတရားကို လက်ကိုင်ထားလျှင် အမိုက်တရားမှ လွတ်မြောက်နိုင်၏။"
ပါရမီ: မဟာကရုဏာ၊ ပညာ၊ သနားကရုဏာ၊ တရားမျှတမှု။
— Ad Space (728x90) —
248Dukanipātaကြက် နှင့် မြေခွေးရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းသည် ကြက်ဘဝသို့ ရောက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းသည် အ...
💡 အခြားသူများကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားသူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတတ်သည်။ သတိပညာနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
365Pañcakanipātaသမုဒ္ဒဝါဏိဇဇာတ် အထူးသဖြင့် အရိယာသူတော်ကောင်းတို့၏ ပုံပြင်တို့သည် မနက်ဖြန်ကို ထင်ရှားစွာ မမြင်နိုင်...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ အကျိုးတရားကား အလွန်ပင် မြင့်မြတ်လှ၏။ ဘဝခရီး၌ ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ အရှုံးကို မကြောက်သင့်။ သတိဝီရိယဖြင့် ကြိုးစား အားထုတ်လျှင် မည်သည့် အခက်အခဲကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်၏။ ထို့ပြင် သူတစ်ပါးကို ကူညီရာ၌လည်း ကိုယ်ကျိုးကို မရှေးရှုဘဲ ကူညီသင့်၏။ အလှူဒါနသည် အလွန်ပင် အကျိုးများလှ၏။
182Dukanipātaဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားရှင်၏ အတိတ်ဘဝကအကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက ကာသိတိုင်း၊ ကောသ...
💡 အတိတ်က ပြုခဲ့သော ကံတရားသည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ယခုဘဝတွင် အကျိုးဆက်အဖြစ် ခံစားရမြဲဖြစ်ပါသည်။ အရာတစ်ခုကို အလွန်အကျွံ စွဲလမ်းခြင်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကိုသာ ပေးစွမ်းပါသည်။ တဏှာရာဂကို ထိန်းချုပ်တတ်ခြင်းသည် ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုကို ပေးစွမ်းပါသည်။
112Ekanipātaငါးမန်းနှင့် မျောက်ရှေးအခါက သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုအနီး၌ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိ၏။ ထိုသစ်ပင်ကြီးတွင် မျောက်တစ...
💡 အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေရန် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။
176Dukanipātaအာလောကဒေဝီ ဇာတ်တော် မဟာသက္ကရာဇ် ၈၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၄) ရက်နေ့၊ သောကြာနေ့။ မြတ်စွာဘုရာ...
💡 အလင်းရောင်သည် အသိဉာဏ်၊ အလှအပ၊ ဘဝတိုးတက်မှုတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ အမှောင်သည် ပျက်စီးခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ အမှားကိုဝန်ခံ၍ ပြင်ဆင်ခြင်းတို့သည် ဘဝကို တိုးတက်စေသည်။
116Ekanipātaမျောက်နှင့် တောင်ပို့ နိဒါန်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မ...
💡 အလွန်အကျွံ မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိခြင်းသည် အကျိုးမရှိပါ။ မိမိ၏ အခြေအနေကို လက်ခံပြီး တန်ဖိုးထားတတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
— Multiplex Ad —