ငါးမင်းနှင့် ပညာရှိဖား

ငါးမင်းနှင့် ပညာရှိဖား

ရှေးအခါက၊ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီး၏ အလယ်တွင်၊ အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ငါးမင်းတစ်ပါး စံစားတော်မူ၏။ ငါးမင်းကား သူ၏ ရေအောက်ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးတော်မူ၏။ သို့သော်၊ သူ၏ ရေအောက်ကမ္ဘာတွင် အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေများ ရှိနေသည်။ ရေအောက်တွင် သောက်သုံးရေပြတ်လတ်မှု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ရေကို ရရှိရန် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲကြရသည်။

ငါးမင်းသည် မိမိ၏ ပြည်သူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်လျှင် အလွန်စိတ်မချမ်းသာဖြစ်၏။ သူသည် ပညာရှိများထံမှ အကြံဉာဏ်ကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ငါးမင်းသည် ရေအောက်တွင် နေထိုင်သော ပညာရှိဖားကြီးတစ်ပါးထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ဤသို့ လျှောက်ထား၏။ "အရှင်ဖားကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ ရေအောက်ကမ္ဘာတွင် သောက်သုံးရေပြတ်လတ်မှု ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ပြည်သူများ အလွန်ဆင်းရဲကြပါသည်။ အရှင်ဘုရား၏ ပညာဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ကူညီတော်မူပါရန် လျှောက်ထားအပ်ပါ၏။"

ဖားကြီးသည် ငါးမင်း၏ လျှောက်ထားချက်ကို ကြားလျှင် သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ "အချင်းငါးမင်း၊ သင်၏ ပြည်သူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကျွန်ုပ် သိပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား ကူညီနိုင်၏။ သို့သော်၊ ကျွန်ုပ်သည် ကုန်းပေါ်သို့ တက်ရောက်ရမည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကုန်းပေါ်တွင် မနေထိုင်နိုင်ပါ။"

ငါးမင်းသည် ဖားကြီး၏ မိန့်ကြားချက်ကို ကြားလျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်၏။ သူသည် ဖားကြီးအား မိမိ၏ နဂါးပြည်သို့ လိုက်ပါရန် ဖိတ်ခေါ်၏။ ဖားကြီးသည် ငါးမင်းနှင့် အတူတကွ နဂါးပြည်သို့ လိုက်ပါသွား၏။

ဖားကြီးသည် နဂါးပြည်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ရေအောက်တွင် သောက်သုံးရေပြတ်လတ်မှု ဖြစ်ပေါ်နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို လေ့လာ၏။ သူသည် ပင်လယ်ကမ်းခြေအနီးတွင် မိုးရွာသွန်းမှု လျော့နည်းနေသည်ကို တွေ့မြင်၏။ ထို့ကြောင့်၊ ပင်လယ်ရေသည် ရေအောက်သို့ စီးဆင်းမှု လျော့နည်းနေ၏။

ဖားကြီးသည် ငါးမင်းအား ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ "အချင်းငါးမင်း၊ သင့် ပြည်သူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်း ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မိုးရွာသွန်းမှု လျော့နည်းနေသော ဒေသသို့ သွားရောက်၍ မိုးရွာစေရန် ဆုတောင်းမည်။"

ငါးမင်းသည် ဖားကြီး၏ မိန့်ကြားချက်ကို ကြားလျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်၏။ သူသည် ဖားကြီးအား မိမိ၏ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ခွင့်ပြုလိုက်၏။ ဖားကြီးသည် ကုန်းပေါ်သို့ တက်ရောက်၍ မိုးရွာစေရန် ဆုတောင်း၏။ မကြာမီ၊ မိုးသည် အလွန်အမင်း ရွာသွန်း၏။ ပင်လယ်ရေသည် ပြန်လည် စီးဆင်းလာ၏။ ရေအောက်ကမ္ဘာတွင် ရေပြတ်လတ်မှု ပြဿနာသည် ဖြေရှင်းပြီးစီးခဲ့၏။

ငါးမင်းသည် ဖားကြီးအား အလွန်ကျေးဇူးတင်၏။ သူသည် ဖားကြီးအား ဤသို့ ပြော၏။ "အရှင်ဖားကြီး၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ပြည်သူများအား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား မည်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရမည်ကို မသိပါ။"

ဖားကြီးသည် ပြုံးရယ်၍ ဤသို့ ပြန်လည် ဖြေကြား၏။ "အချင်းငါးမင်း၊ ကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးဆပ်ရန် မလိုပါ။ ကျွန်ုပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သင့် ပြည်သူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြေရှင်းရန်သာ ဖြစ်ပါသည်။"

ထိုအချိန်မှစ၍ ငါးမင်းနှင့် ပညာရှိဖားကြီးတို့သည် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာကြ၏။ သူတို့သည် အတူတကွ နေထိုင်ကြပြီး၊ အချင်းချင်း ကူညီထောက်ပံ့ကြ၏။ ရေအောက်ကမ္ဘာတွင် အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝစွာ နေထိုင်ကြ၏။