
ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းသည် ကုလားအုပ်ဘဝသို့ ရောက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းသည် အလွန်ရှည်လျားသော ခရီးများကို သွားလာနိုင်ပြီး အလွန်သနားကရုဏာစိတ် ရှိတော်မူသည်။ ဘုရားအလောင်းသည် သူ၏ ကုလားအုပ်အုပ်နှင့် အတူ သဲကန္တာရကြီးတစ်ခု၌ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။
ထိုသဲကန္တာရကြီးတွင် မျောက်အုပ်တစ်အုပ်လည်း နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ ထိုမျောက်အုပ်သည် အလွန်ဆော့ကစားတတ်ပြီး အလွန်တပ်မက်စိတ် ရှိသည်။ တစ်နေ့သောအခါ မျောက်အုပ်သည် သဲကန္တာရကြီး၏ အလယ်၌ ရေတွင်းတစ်ခုကို တွေ့ကြသည်။
“ဟေး! ရေတွင်းကြီး! ငါတို့သည် ရေတွင်းကြီးကို တွေ့ကြပြီ!” ဟု မျောက်ခေါင်းဆောင်က အော်ဟစ်လေသည်။ မျောက်အုပ်သည် ရေတွင်းကြီးသို့ ပြေးသွားကြသည်။ သူတို့သည် ရေကို အလွန်များပြားစွာ သောက်ကြသည်။
မျောက်အုပ်သည် ရေကို အလွန်များပြားစွာ သောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ပိုမိုတပ်မက်စိတ် ပြင်းပြလာသည်။ သူတို့သည် ရေတွင်းကြီးကို အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်လိုသည်။
“ဤရေတွင်းကြီးသည် ငါတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။ အခြားသူများကို ငါတို့သည် ပေးခွင့်မရှိ။” ဟု မျောက်ခေါင်းဆောင်က ပြောလေသည်။
ဘုရားအလောင်း ကုလားအုပ်မင်းကြီးသည် ထိုရေတွင်းအနီးသို့ ရောက်လာသည်။ သူသည် မျောက်အုပ်၏ အပြုအမူကို မြင်တော်မူသည်။ “အို မျောက်များ၊ သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ တပ်မက်စိတ် ရှိကြသနည်း။ ရေသည် အားလုံးအတွက် ဖြစ်သည်။” ဟု ကုလားအုပ်မင်းကြီးက မေးတော်မူသည်။
“အို ကုလားအုပ်မင်းကြီး၊ ဤရေတွင်းကြီးသည် ငါတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။ သင်သည် အခြားသူများကို ပေးခွင့်မရှိ။” ဟု မျောက်ခေါင်းဆောင်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
ဘုရားအလောင်း ကုလားအုပ်မင်းကြီးသည် မျောက်များ၏ တပ်မက်စိတ်ကို မြင်တော်မူသည်။ သူသည် သူတို့ကို ဆုံးမရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။ “အို မျောက်များ၊ တပ်မက်စိတ်သည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ သင်သည် အခြားသူများကို ထိခိုက်စေသည့် အရာများကို မပြုလုပ်သင့်။” ဟု ကုလားအုပ်မင်းကြီးက ပြောတော်မူသည်။
ထို့နောက် ဘုရားအလောင်း ကုလားအုပ်မင်းကြီးသည် သူ၏ အားကို အသုံးပြု၍ ရေတွင်းကြီး၏ ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ရေတွင်းကြီးကို ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် ပိတ်လိုက်သည်။
“ဤသို့လျှင် သင်တို့သည် ရေကို မရရှိတော့။ သင်တို့သည် တပ်မက်စိတ်၏ အကျိုးဆက်ကို ခံစားရမည်။” ဟု ကုလားအုပ်မင်းကြီးက ပြောတော်မူသည်။
မျောက်အုပ်သည် ရေကို မရရှိတော့၍ အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲလာသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြုအမူကို နောင်တရကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားအလောင်း ကုလားအုပ်မင်းကြီးထံသို့ တောင်းပန်ကြသည်။
“အို ကုလားအုပ်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြုအမူကို နောင်တရကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တပ်မက်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်မည်။ ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။” ဟု မျောက်ခေါင်းဆောင်က ပြောလေသည်။
ဘုရားအလောင်း ကုလားအုပ်မင်းကြီးသည် မျောက်များ၏ တောင်းပန်မှုကို ခံယူတော်မူသည်။ သူသည် ရေတွင်းကြီးကို ပြန်လည်ဖွင့်ပေးတော်မူသည်။ မျောက်အုပ်သည် ရေကို အလွန်အနည်းငယ်သာ သောက်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ တပ်မက်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်တတ်လာကြသည်။
ဤသို့လျှင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ကုလားအုပ်မင်းကြီး၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတိပညာကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။
— In-Article Ad —
တပ်မက်စိတ်သည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ မိမိ၏ တပ်မက်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်၍ အခြားသူများနှင့် မျှဝေစားသောက်ခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ကောင်းမှုကုသိုလ် ဖြစ်သည်။
ပါရမီ: သတိပညာ၊ စေတနာ
— Ad Space (728x90) —
452Dasakanipātaကဏၫကဇာတ်တော် ရှေးအခါက ကာလတစ်ပါး၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကဏၫကအမည်ရှိသော မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုမင...
💡 စည်းစိမ်ကို ချင့်ချိန် ဆင်ခြင်စွာ သုံးစွဲခြင်းသည် ကောင်းသောဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။
118Ekanipātaကျားသစ်နှင့် အမဲလိုက်ခွေး ရှေးရှေးတုန်းက သာသနာတော်ထွန်းကားသည့် ကာလမတိုင်မီ ဘုရားအလောင်းတော်သည်...
💡 မာန်မာနနှင့် မသိနားမလည်မှုတို့သည် လူတစ်ဦးကို အရှက်ရစေပြီး အန္တရာယ်သို့ ဦးတည်စေသည်။ ဉာဏ်ပညာနှင့် သနားကရုဏာစိတ်တို့သည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် အထောက်အကူပြုသည်။
240Dukanipātaသမုဒ္ဒဝိဇယဇာတ်တော် (ဒုတိယအကြိမ်) ရှေးအခါက မဒြပ်ပြည်၌ သမုဒ္ဒဝိဇယမင်းကြီး စိုးစံတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည...
💡 အနုပညာသည် လူ့စိတ်နှလုံးကို ကြည်လင်စေပြီး နိုင်ငံတော်ကို တိုးတက်စေသော အရေးကြီးသည့် အရင်းအမြစ် ဖြစ်ပါသည်။
178Dukanipātaသီဟ ဇာတ်တော် ဒါနသီလပါရမီ နိဒါန်း တစ်ခါသော် သာဝတ္ထိပြည်၌ ဘုရားရှင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဝေသာလီပြည်မ...
💡 အခြားသူများကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးများသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကို လိုက်နာခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော အကျိုးကို ပေးစွမ်းသည်။
162Dukanipātaအလှူရှင်မြေခွေး ကမ္ဘာပေါ်တွင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ကျင်လည်ကြကုန...
💡 အလှူပေးခြင်းဟူသည် ကိုယ်ကျိုးကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးကို ရှေးရှုသော အလွန်မွန်မြတ်သော အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။ မဟာကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော သူတို့သည် မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်နိုင်ကြပါသည်။
164Dukanipātaသစ္စာရှိသောကြက်တူန်းငှက် ထဝ ...
💡 သစ္စာတရားသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ ဆရာသမား သို့မဟုတ် အရှင်သခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်သော ဂုဏ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —