ဆင် နှင့် ကျေး

ဆင် နှင့် ကျေး

ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းသည် ဆင်ဘဝသို့ ရောက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းသည် အလွန်ကြီးမားပြီး အားကောင်းသော်လည်း အလွန်ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တော်မူသည်။ ဘုရားအလောင်းသည် သူ၏ ဆင်အုပ်နှင့် အတူ တောတစ်တော၌ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

ထိုတောထဲတွင် ကျေးငှက်ကလေးတစ်ကောင်လည်း နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ ထိုကျေးငှက်ကလေးသည် အလွန်ငယ်သော်လည်း အလွန်သတ္တိရှိပြီး အခြားကျေးငှက်များကို အမြဲကူညီတတ်သည်။ တစ်နေ့သောအခါ ကျေးငှက်ကလေးသည် လေထဲ၌ ပျံသန်းနေစဉ် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ မြေပေါ်သို့ ကျဆင်းလေသည်။

ထိုစဉ်အခါ၌ပင် ဘုရားအလောင်း ဆင်မင်းသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ဆင်မင်းသည် ကျေးငှက်ကလေး၏ အခြေအနေကို မြင်တော်မူသည်။ “အို ကျေးငှက်ကလေး၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ ပင်ပန်းဆင်းရဲနေသနည်း” ဟု ဆင်မင်းက မေးတော်မူသည်။

ကျေးငှက်ကလေးက “အို ဆင်မင်းကြီး၊ ငါသည် လေထဲ၌ ပျံသန်းရင်း အလွန်အမင်း ပင်ပန်းဆင်းရဲသွားသည်။ ငါသည် အနားယူရန် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည်” ဟု ပြောလေသည်။

ဘုရားအလောင်း ဆင်မင်းသည် ကျေးငှက်ကလေးကို သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် ကြည့်တော်မူသည်။ “အို ကျေးငှက်ကလေး၊ သင်သည် ငါ့ကို မကြောက်နှင့်။ ငါသည် သင့်ကို ကူညီမည်” ဟု ဆင်မင်းက ပြောတော်မူသည်။

ဆင်မင်းသည် သူ၏ ကြီးမားသော ခြေထောက်ကို အသုံးပြု၍ မြေပေါ်တွင် အပေါက်ငယ်တစ်ခုကို တူးတော်မူသည်။ ထို့နောက် ဆင်မင်းသည် ကျေးငှက်ကလေးကို ထိုအပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နားယူရန် ဖိတ်ခေါ်တော်မူသည်။

“အို ကျေးငှက်ကလေး၊ ဤနေရာသည် သင့်အတွက် အလွန်လုံခြုံပြီး အနားယူရန် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။” ဟု ဆင်မင်းက ပြောတော်မူသည်။

ကျေးငှက်ကလေးသည် ဆင်မင်း၏ ကရုဏာစိတ်ကို မြင်တော်မူသည်။ သူသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် အပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နားယူလေသည်။ ဆင်မင်းသည် ကျေးငှက်ကလေး နိုးထသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းတော်မူသည်။

ကျေးငှက်ကလေး နိုးထလာသောအခါ သူသည် ဆင်မင်းကို အလွန်ကျေးဇူးတင်တော်မူသည်။ “အို ဆင်မင်းကြီး၊ သင်သည် ငါ့ကို ကယ်တင်တော်မူသည်။ ငါသည် သင်၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို မမေ့ပါ” ဟု ကျေးငှက်ကလေးက ပြောလေသည်။

ထိုအခါ ဘုရားအလောင်း ဆင်မင်းသည် သူ၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ ဤသို့လျှင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ဆင်မင်း၏ မေတ္တာနှင့် ကရုဏာကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျေးငှက်ကလေးသည် ဘုရားအလောင်း ဆင်မင်းကို ကျေးဇူးဆပ်ရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။ တစ်နေ့သောအခါ ဆင်မင်းသည် မတော်တဆ အမဲလိုက်သမားများ ချထားသော ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျဆင်းလေသည်။ ဆင်မင်းသည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ရုန်းကန်နေရသည်။

ထိုစဉ်အခါ၌ပင် ကျေးငှက်ကလေးသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ သူသည် ဆင်မင်း၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ အလွန်စိတ်ပူတော်မူသည်။ ကျေးငှက်ကလေးသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းများဖြစ်သော ကျေးငှက်အုပ်ကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။

“အို ငါ၏ သူငယ်ချင်းများ၊ ငါတို့သည် ငါတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သော ဆင်မင်းကြီးကို ကယ်တင်ရမည်။” ဟု ကျေးငှက်ကလေးက ပြောတော်မူသည်။

ကျေးငှက်အုပ်သည် သူ၏ အမှာကို နာခံကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ သေးငယ်သော နှုတ်သီးများကို အသုံးပြု၍ ထောင်ချောက်၏ ကြိုးများကို ကိုက်ဖြတ်ပေးကြသည်။ အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဆင်မင်းသည် ထောင်ချောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်လေသည်။

ဘုရားအလောင်း ဆင်မင်းသည် ကျေးငှက်ကလေးနှင့် သူ၏ အုပ်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်တော်မူသည်။ “သင်တို့သည် ငါ့ကို ကယ်တင်တော်မူသည်။ ငါသည် သင်တို့၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို မမေ့ပါ” ဟု ဆင်မင်းက ပြောတော်မူသည်။

ဤသို့လျှင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ဆင်မင်းနှင့် ကျေးငှက်ကလေးတို့၏ အပြန်အလှန် ကူညီမှုကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။ သေးငယ်သော သတ္တဝါများပင် ကြီးမားသော သတ္တဝါများကို ကူညီနိုင်ကြောင်းကို သက်သေထူပြခဲ့သည်။