ဆီစမ်းမင်းနှင့် မျောက်

ဆီအိုးနှင့် မျောက်

ရှေး၊ ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားခြင်းမရှိသေးသော ခေတ်ကာလ၌၊ ကာသိတိုင်း၊ ဗာရာဏသီပြည်တွင် သီရိဓမ္မရာဇာအမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး မင်းပြုအုပ်ချုပ်တော်မူပါသည်။ ထိုမင်းကား၊ သားသမီးမရှိ၊ သားသမီးထွန်းကားရန်ကိုလည်း အလွန်တောင့်တတော်မူပါသည်။ ဤသို့လျှင်၊ မင်းကြီးသည် အိမ်ရှေ့မင်း သမီးနှင့် ကြင်ဘက်တော်ရယူ၍၊ မောင်းမတော်များစွာကိုလည်း တင်မြှောက်တော်မူသော်လည်း၊ သားသမီးဟူ၍ကား မထွန်းကား။ မင်းကြီးသည် စိုးရိမ်ပူပန်တော်မူလှသဖြင့်၊ ပညာရှိအမတ်ကြီးများအား မေးမြန်းတော်မူရာ၊ အမတ်ကြီးတို့က ဤသို့လျှောက်ထားကြပါသည်။

"အရှင်မင်းတရား၊ သားသမီးထွန်းကားခြင်းသည် ကောင်းကင်မှကျလာသော မိုးစက်ကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကျိုးအထူးကို ပြု၍၊ ကောင်းသောကံကို ဆောင်မှသာလျှင် ထွန်းကားနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်၊ မင်းတရားအရှင်သည်၊ သားသမီးထွန်းကားစေရန်၊ နတ်ဒေဝါတို့ကို ပူဇော်ပသခြင်း၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ဆည်းပူးခြင်း၊ အလှူ၊ အတန်း၊ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို အားထုတ်တော်မူသင့်ပေသည်။"

မင်းကြီးသည် အမတ်ကြီးတို့၏ စကားကို ကြားတော်မူလျှင်၊ အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူ၍၊ မိန့်တော်မူသည်ကား၊

"အမတ်ကြီးတို့၊ သင်တို့၏စကားသည် အလွန်မှန်ကန်ပေသည်။ ငါသည် ယနေ့မှစ၍ ကောင်းမှုကုသိုလ်အထူးကို အားထုတ်မည်။ ငါ့အား သားသမီးထွန်းကားစေရန် နတ်ဒေဝါတို့ကို ပူဇော်ပသမည်။"

ဤသို့လျှင်၊ မင်းကြီးသည် အိမ်ရှေ့မင်းသမီးနှင့်အတူ၊ နတ်ဒေဝါတို့ကို ပူဇော်ပသတော်မူသည်။ ရဟန်း၊ ပုဏ္ဏား၊ ဆင်းရဲသားတို့ကိုလည်း အလှူဒါနအမျိုးမျိုးကို ပေးကမ်းတော်မူသည်။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကိုလည်း အားထုတ်တော်မူသည်။ ဤသို့လျှင်၊ ကာလအတန်ကြာသော်၊ အိမ်ရှေ့မင်းသမီးကား ကိုယ်ဝန်လွယ်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။

မင်းကြီးသည် အိမ်ရှေ့မင်းသမီးကို အလွန်ဂရုစိုက်တော်မူသည်။ မင်းသမီးလည်း သားတော်ကို မွေးဖွားတော်မူသည်။ မင်းကြီးကား၊ ထိုသားတော်ကို “သမဏ္ဍပါလ” ဟု အမည်မှည့်တော်မူသည်။ သမဏ္ဍပါလမင်းသားကား၊ လွန်စွာလိမ္မာရေးခြားရှိသည်။ ပညာပါရမီနှင့် ပြည့်စုံသည်။ မင်းကြီးသည် သမဏ္ဍပါလမင်းသားကို မင်းအဖြစ်သို့ တင်မြှောက်တော်မူရန် ပြင်ဆင်တော်မူသည်။

တစ်နေ့သောအခါ၊ သမဏ္ဍပါလမင်းသားသည် နန်းတော်အပြင်သို့ ထွက်တော်မူသည်။ အလွန်လှပသော ဥယျာဉ်ကြီးကို တွေ့တော်မူသည်။ ထိုဥယျာဉ်ကား၊ နတ်တို့၏ဥယျာဉ်နှင့် တူပေသည်။ ဥယျာဉ်အလယ်တွင်ကား၊ အလွန်ကြီးမားသော ဆီအိုးကြီးတစ်လုံးကို တွေ့တော်မူသည်။ ထိုဆီအိုးကား၊ ဆီဖြင့်ပြည့်နေသည်။ ဆီအိုးဘေးတွင်ကား၊ မျောက်တစ်ကောင်ကို တွေ့တော်မူသည်။ ထိုမျောက်ကား၊ အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးသည်။ သို့သော်လည်း၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံပုံရသည်။

သမဏ္ဍပါလမင်းသားသည် မျောက်အား မေးတော်မူသည်။

"အမောင်၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤဆီအိုးဘေးတွင် နေသနည်း။"

မျောက်ကား၊ ပြန်လည်လျှောက်တင်သည်။

"အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်တော်မျိုးကား၊ ဤဆီအိုးကို စောင့်ရှောက်နေပါသည်။ ဤဆီကား၊ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှသည်။ ဤဆီကား၊ မင်းကြီး၏အလှူဒါနအတွက် ဖြစ်သည်။"

သမဏ္ဍပါလမင်းသားသည် မျောက်၏စကားကို ကြားတော်မူလျှင်၊ အလွန်အံ့သြတော်မူသည်။ မင်းသားသည် မျောက်အား ဆက်လက်မေးတော်မူသည်။

"အမောင်၊ သင်ကား၊ ရုပ်ဆိုးလှသည်။ သို့သော်လည်း၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံပုံရသည်။ သင်ကား၊ အဘယ်ကြောင့် ဤဆီအိုးကို စောင့်ရှောက်သနည်း။"

မျောက်ကား၊ ပြန်လည်လျှောက်တင်သည်။

"အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်တော်မျိုးကား၊ ရုပ်ဆိုးသည်မှန်ပါသည်။ သို့သော်လည်း၊ ကျွန်တော်မျိုးကား၊ သစ္စာလေးပါးကို သိနားလည်သည်။ သစ္စာလေးပါးကို အားထုတ်ကျင့်သုံးသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ကျွန်တော်မျိုးကား၊ ဤဆီအိုးကို စောင့်ရှောက်နေပါသည်။"

သမဏ္ဍပါလမင်းသားသည် မျောက်၏စကားကို ကြားတော်မူလျှင်၊ အလွန်ကြည်ညိုတော်မူသည်။ မင်းသားသည် မျောက်အား မေးတော်မူသည်။

"အမောင်၊ သစ္စာလေးပါးကား အဘယ်နည်း။"

မျောက်ကား၊ ဤသို့လျှောက်တင်သည်။

"အရှင်မင်းသား၊ သစ္စာလေးပါးကား၊ ဒုက္ခ၊ သမုဒယ၊ နိရောဓ၊ မဂ္ဂ ဖြစ်သည်။"

သမဏ္ဍပါလမင်းသားသည် မျောက်၏စကားကို ကြားတော်မူလျှင်၊ အလွန်တရားနာယူတော်မူသည်။ မင်းသားသည် မျောက်အား ကျေးဇူးတင်တော်မူသည်။ မင်းသားသည် မျောက်အား ဆုတောင်းတော်မူသည်။

"အမောင်၊ သင်ကား၊ အလွန်ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သင်ကား၊ အလွန်သစ္စာလေးပါးကို သိနားလည်သည်။ ငါကား၊ သင်အား ဆုတောင်းမည်။ သင်ကား၊ နောက်ဘဝ၌ ဘုရားရှင်ဖြစ်ရပါစေ။"

မျောက်ကား၊ မင်းသား၏စကားကို ကြားတော်မူလျှင်၊ အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ မျောက်ကား၊ မင်းသားအား ကျေးဇူးတင်တော်မူသည်။ ဤသို့လျှင်၊ သမဏ္ဍပါလမင်းသားသည် မျောက်အား တရားနာယူတော်မူသည်။ မျောက်ကား၊ သမဏ္ဍပါလမင်းသားအား သစ္စာလေးပါးကို ဟောကြားတော်မူသည်။

သမဏ္ဍပါလမင်းသားသည် မျောက်၏တရားကို နာယူတော်မူလျှင်၊ အလွန်သဒ္ဒါတရားတိုးပွားသည်။ မင်းသားသည် မျောက်အား ရိုသေစွာ ရှိခိုးတော်မူသည်။ ဤသို့လျှင်၊ သမဏ္ဍပါလမင်းသားသည် မျောက်အား အမြဲမပြတ် သွားရောက်ဖူးမြော်သည်။ မျောက်ကား၊ သမဏ္ဍပါလမင်းသားအား သစ္စာလေးပါးကို ဟောကြားတော်မူသည်။

ကာလအတန်ကြာသော်၊ သမဏ္ဍပါလမင်းသားသည် နန်းတော်သို့ ပြန်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် သမဏ္ဍပါလမင်းသားအား မင်းအဖြစ်သို့ တင်မြှောက်တော်မူသည်။ သမဏ္ဍပါလမင်းကား၊ မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူသော်လည်း၊ မျောက်အား မမေ့တော်မူ။ မျောက်အား အမြဲမပြတ် သွားရောက်ဖူးမြော်သည်။ မျောက်ကား၊ သမဏ္ဍပါလမင်းအား သစ္စာလေးပါးကို ဟောကြားတော်မူသည်။

ဤသို့လျှင်၊ သမဏ္ဍပါလမင်းကား၊ တရားနှင့်အညီ မင်းပြုအုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ နိုင်ငံတော်ကား၊ အလွန်ငြိမ်းချမ်းသာယာသည်။ ပြည်သူပြည်သားကား၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ နေထိုင်ကြသည်။

ကုသိုလ်တရား

အပြင်ပန်းရုပ်ဆင်းအင်္ဂါသည် အရေးမပါ၊ အတွင်းစိတ်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သစ္စာတရားကို နားလည်ခြင်းသည် အရေးကြီးလှသည်။ အသိတရားရှိသူသည် မည်သည့်ဘဝ၊ မည်သည့်အခြေအနေ၌ပင် ရှိစေကာမူ၊ အကျိုးရှိသော တရားကို ဟောကြားနိုင်ပေ။

ပါရမီ

ဤဇာတ်တော်၌ ဘုရားရှင်သည် မျောက် အဖြစ်ကို ဘဝဝန်းကျင်ပြုတော်မူပြီး၊ သမဏ္ဍပါလမင်းသား အဖြစ်ကို သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ် အဖြစ်ကို ဘဝဝန်းကျင်ပြုတော်မူသည်။ ဘုရားရှင်သည် ဤဘဝ၌ ပညာပါရမီ နှင့် သစ္စာပါရမီ ကို ဘဝဝန်းကျင်ပြုတော်မူသည်။