
ရှေးပဝေဏီက သောဠသ (၁၆) ရာသီခွင် ကုန်ဆုံး၍၊ ကာလဝါယုတ် (၁၂) မဟုတ် မြင်းခွာတန်း လွင်ပြင်ကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်၌၊ အံ့မခန်း လှပဆန်းကြယ်သော မဟာမောရမည်သော မိုရ်ငှက်မင်းကြီး တစ်ပါး ရှိလေသည်။ ထိုမိုရ်ငှက်မင်းကြီးကား အရောင်အဆင်းတို့ဖြင့် တင့်တယ်၊ အတောင်ပံတို့ကား ရွှေရောင်၊ ငွေရောင်၊ စိန်ရောင်၊ ပတ္တမြားရောင် အစရှိသည်တို့ဖြင့် ဝင်းလက်တောက်ပလျက်၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကား သောင်းသောင်းဖျဖျ လှပဆန်းကြယ်၏။ ဥဒါန်းကျူးရင့်သီဆိုသော အသံကား သာယာနာပျော်ဖွယ်၊ အလွန်တင့်တယ် ခန့်ညားသော မိုရ်ငှက်မင်းကြီးကား ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။
ထိုမိုရ်ငှက်မင်းကြီး၏ အိမ်ရာကား ဥဒေါင်းကဲ့သို့ မြေပြင်၌ မဟုတ်၊ မိုးကောင်းကင်၌ ပင်ဖြစ်၏။ မဟာမောရမည်သော မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေစဉ်၊ မြေခွေးအုပ်တစ်အုပ် ရောက်လာလေသည်။ ထိုမြေခွေးတို့ကား အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံကြ၏။
"အို... ဤမိုရ်ငှက်ကား အလွန်လှပတင့်တယ်၏။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများ၊ အမြီးတောင်ပံများကို ငါတို့ ရယူနိုင်ခဲ့သော် ကောင်းစွကား။"
ထိုအခါ မြေခွေးခေါင်းဆောင်က ၎င်း၏ အပေါင်းအသင်းများကို ခေါ်၍၊
"အသင်တို့... ငါတို့သည် ဤမိုရ်ငှက်ကို ဖမ်းဆီးရန် အကြံရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းကား ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေ၏။ ငါတို့ မည်သို့ ဖမ်းဆီးနိုင်မည်နည်း။"
မြေခွေးတစ်ကောင်က ထိုအမေးကို ကြား၍၊
"ခေါင်းဆောင်ကြီး... ကျွန်ုပ်တွင် အကြံတစ်ခု ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤမိုရ်ငှက်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သိပါသည်။"
မြေခွေးခေါင်းဆောင်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေး၏၊
"အသင်၏ အကြံကား အဘယ်နည်း။ ပြောပြစမ်းပါဦး။"
ထိုမြေခွေးက ဆက်လက်၍၊
"ကျွန်ုပ်သည် ဤမိုရ်ငှက်၏ နားကို ကောင်းကောင်း သိပါသည်။ ၎င်းသည် အလွန်သဒ္ဓါတရားထက်မြက်လှ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းအား အတုယူ၍ အသံကို ပုံဖမ်းမည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ဆွဲဆောင်၍ မြေသို့ ကျစေမည်။ ၎င်း ကျလာသည်နှင့် အသင်တို့သည် ဖမ်းဆီးကြကုန်အံ့။"
ထိုအကြံကို ကြား၍ မြေခွေးခေါင်းဆောင်သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် မိုရ်ငှက်၏ အသံကို အတုယူ၍ သီဆိုလေသည်။ မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေစဉ်၊ ထိုအသံကို ကြား၍၊
"အို... ဤအသံကား အဘယ်နည်း။ အလွန်သာယာနာပျော်ဖွယ်တကား။ အကျွန်ုပ်အား အဘယ်သူ ခေါ်သနည်း။"
မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် အသံလာရာသို့ စူးစမ်းကြည့်ရှုသော်၊ မြေခွေးတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်ရ၏။ မိုရ်ငှက်ကား အလွန်သဒ္ဓါတရားထက်မြက်လှသဖြင့်၊ မြေခွေးအား အဖော်ဟူ၍ ထင်မှတ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်၍ မြေခွေးအနီးသို့ ရောက်လာလေသည်။
မြေခွေးတို့သည် ၎င်းတို့၏ အကြံအတိုင်း မိုရ်ငှက်ကျလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ဝိုင်းအုံ၍ ဖမ်းဆီးကြလေသည်။ မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် အလွန်တုန်လှုပ်၍၊
"အို... အကျွန်ုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် ဖမ်းဆီးကြသနည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား အဘယ်သို့ အပြစ်ပြုမိသနည်း။"
မြေခွေးခေါင်းဆောင်က ပြုံးရယ်လျက်၊
"အို... မိုရ်ငှက်မင်းကြီး... သင်ကား အလွန်လှပတင့်တယ်၏။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများ၊ အမြီးတောင်ပံများကို ငါတို့ လိုချင်၏။ ငါတို့သည် ၎င်းတို့ကို ရယူ၍ ၎င်း၏ အလှကို တပ်မက်ကြ၏။"
မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ထိုစကားကို ကြား၍၊ အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ၎င်းကား ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့်၊ အလွန်တည်ကြည်စွာဖြင့်၊
"အို... မြေခွေးအပေါင်းတို့... အသင်တို့သည် အကျွန်ုပ်၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို လိုချင်ကြသည်ကို နားလည်၏။ သို့ရာတွင် အသင်တို့သည် အလွန်မှားယွင်းကြ၏။ အသင်တို့သည် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ အလှကို တပ်မက်ကြသည်။ အသင်တို့သည် အကျွန်ုပ်၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို ရယူနိုင်သော်လည်း၊ အသင်တို့၏ စိတ်ဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ကြ။ အကြောင်းမှာ အသင်တို့၏ စိတ်သည် အလွန်တဏှာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်တည်း။"
ထိုအခါ မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ၎င်း၏ ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလတို့ကို အသုံးပြု၍၊
"အို... မြေခွေးအပေါင်းတို့... အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား အဘယ်သို့ တရားဟောရမည်နည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို ပေးအပ်နိုင်သော်လည်း၊ အသင်တို့၏ စိတ်ဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ကြ။ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား ကျင့်ဝတ်တရားကို ဟောကြားလို၏။ အသင်တို့သည် အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံကြ၏။ အသင်တို့သည် ဤတဏှာမှ လွတ်မြောက်လိုလျှင်၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်အံ့။"
မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ထိုသို့ ဟောကြားပြီးသော်၊ ၎င်း၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို မပေးအပ်၊ ကောင်းကင်သို့ ပြန်လည် ပျံဝဲသွားလေသည်။ မြေခွေးတို့သည် မိုရ်ငှက်၏ တရားစကားကို ကြား၍၊ အလွန်အရှက်ရကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ကြောင့် မိုရ်ငှက်၏ အလှကို တပ်မက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ မိုရ်ငှက်ကား ၎င်းတို့အား အပြစ်မတင်၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများရန် ဟောကြားခဲ့သည်။
ထိုအခါ မြေခွေးခေါင်းဆောင်သည် ၎င်း၏ အပေါင်းအသင်းများကို ခေါ်၍၊
"အသင်တို့... ငါတို့သည် အလွန်မှားယွင်းခဲ့ကြပြီ။ ငါတို့သည် မိုရ်ငှက်၏ အလှကို တပ်မက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းကား ငါတို့ကို မေတ္တာဖြင့် တရားဟောကြားခဲ့သည်။ ငါတို့သည် ၎င်း၏ တရားစကားကို နာခံ၍၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်အံ့။"
ထိုနေ့မှစ၍ မြေခွေးတို့သည် ၎င်းတို့၏ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့မှ လွတ်မြောက်၍၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်၏။ ၎င်းတို့သည် မိုရ်ငှက်မင်းကြီးအား အလွန်လေးစားကြ၏။
မဟာမောရ ဇာတ်သည် အလွန်လှပတင့်တယ်သော မိုရ်ငှက်မင်းကြီး၏ အကြောင်းကို သက်သေထူ၏။ ၎င်းကား အလွန်ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ၎င်းကား အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံသော မြေခွေးတို့အား တရားဟောကြား၍၊ ၎င်းတို့အား သဒ္ဓါတရားကို ပွားများစေ၏။
လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့သည် အလွန်ဆိုးရွားသော တရားများ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ငါတို့ကို အမှားလမ်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်၏။ ငါတို့သည် သဒ္ဓါတရားကို ပွားများ၍ ၎င်းတို့မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရမည်။
မဟာမောရ ဇာတ်သည် ဘုရားအလောင်းတော်၏ သဒ္ဓါပါရမီ ကို ပြသ၏။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံသော သတ္တဝါများအား တရားဟောကြား၍၊ ၎င်းတို့အား သဒ္ဓါတရားကို ပွားများစေ၏။
— In-Article Ad —
လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့သည် အလွန်ဆိုးရွားသော တရားများ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ငါတို့ကို အမှားလမ်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်၏။ ငါတို့သည် သဒ္ဓါတရားကို ပွားများ၍ ၎င်းတို့မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရမည်။
ပါရမီ: မဟာမောရ ဇာတ်သည် ဘုရားအလောင်းတော်၏ သဒ္ဓါပါရမီ ကို ပြသ၏။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံသော သတ္တဝါများအား တရားဟောကြား၍၊ ၎င်းတို့အား သဒ္ဓါတရားကို ပွားများစေ၏။
— Ad Space (728x90) —
463Ekādasanipātaမျောက်ဗောဓိသတ် မင်းမြတ်၏ ဇာတ်တော် ရှေးရှေးအခါက၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကြယ်များ မီးတောက်သကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့နေ...
💡 အင်အားကို အလွန်အထင်ကြီးခြင်းသည် အန္တရာယ်များသည်။ အသိဉာဏ်နှင့် အချင်းချင်း ကူညီခြင်းသည်သာ ကောင်းမြတ်သည်။ မာန်မာနကို စွန့်လွှတ်၍ သတိတရားနှင့် နေထိုင်သင့်သည်။
39Ekanipātaအာစိမဇာတ်တော် ဘုရားရှင်နှင့်တကွ ရဟန်းတော်များ၊ သာဝကအပေါင်းတို့သည် ကောသလမင်းကြီး၏ သေတကေတုနန်းတော်၌ သ...
💡 အာစိမဇာတ်တော်သည် အမှန်တရားကို ပြောဆိုခြင်း၏ အကျိုးနှင့် အမှားကို ဝန်ခံခြင်း၏ အကျိုးကို ဖော်ပြပါသည်။ အာစိမရသေ့သည် အမှန်တရားကို ပြောဆိုခဲ့သောကြောင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ ကောသလမင်းကြီးသည် နောင်တရ၍ အမှားကို ဝန်ခံခဲ့သောကြောင့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပါသည်။
108Ekanipātaအသိတရားရှိသော ဥဒေါင်းဘဝရှေးအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဥဒေါင်းတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုဥဒေါင်းသည် အလွ...
💡 အသိတရားနှင့် ပညာသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်း၊ အသိတရားဖြင့် လှည့်စားတတ်သော ရန်သူကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ပြီး ကောင်းမွန်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးစေနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
16Ekanipātaနဂါးနှင့် မျောက်ဇာတ် ရှေးအခါက မဂ်ဓနဂိုရ်ပြည်ကို ကောသလမင်းမင်းစိုးစံတော်မူစဉ် ဘုရားအလောင်းတော်သည် နဂ...
💡 “အလိမ်အညာ၊ ပရိယာယ်တို့ကား မည်သည့်အခါမျှ အောင်မြင်နိုင်သည် မဟုတ်။ ယုတ်မာသော အကျင့်တို့ကား နောက်ဆုံး၌ ဆုံးရှုံးခြင်းသို့ ရောက်ရမည်။ သနားကြင်နာခြင်း၊ တရားမျှတခြင်းတို့ကား အမြဲတမ်း အောင်မြင်၏။”
235Dukanipātaမဟာကပိမင်းနှင့် မျောက် ခေတ်အခါတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားတော်မမူသေးသော ကာလဝယ်၊ ဟိမဝန္တာ အရပ်ဝယ်၊ နန်း...
💡 ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် သစ္စာတရားသည် အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်များ ဖြစ်သည်။
27Ekanipātaကြောင်မင်းနှင့် ပညာရှိမြေခွေး ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ပဒေသရာဇ်မင်းမျိုးဖြစ်တော်မ...
💡 မိမိ၏ နန်းတော်ကြီးကို အုပ်ချုပ်မင်းလုပ်တော်မူသောအခါ တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်ရမည်။ မိမိ၏ တိုင်းသူပြည်သားတို့အား မေတ္တာ၊ ကရုဏာ တို့ဖြင့် စောင့်ရှောက်ရမည်။ မိမိ၏ နန်းတော်ကြီး၏ အကြောင်းကို စိုးရိမ်သောအခါ မိမိ၏ တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ပြုပြင်ပေးရမည်။ သူတို့အား ကောင်းမှုကုသိုလ် ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းရမည်။
— Multiplex Ad —