ကုမ္ဘီလ ဇာတ်တော်

ကုမ္ဘီလ ဇာတ်တော် (ဇာတ်တော် ၁၇၇)

အပဒါန်

“အရှင်ဘုရား၊ ဤဘုရားရှင်ကား မဟာသမုဒ္ဒရာအနီး သာဝတ္ထိပြည်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ်၊ ဥပါသကာကြီးတစ်ဦး၏ သမီးတော်ဖြစ်သော အသျှင်မ သုဇာတာ၏ လှူဒါန်းအပ်သော နို့ဆွမ်းကို ဘုဉ်းပေးတော်မူပြီးနောက်၊ ဤ ကုမ္ဘီလ ဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူ၏။”

ပါဠိတော်

“ယော သမုဒ္ဒေ ဝိသမေ ဂမ္ဘီရေ သဒ္ဓါမနော။ ကောသိယော ဝိယ ဝေဂေန နော သမ္ပရ နိဝတ္တယေ။ တံ ဥမ္မဂ္ဂ မဂ္ဂေန နိဝတ္တေယျ ပဏ္ဍိတော။ ယထာ သမုဒ္ဒေ ကုမ္ဘီလော ဥမ္မဂ္ဂ မဂ္ဂေန ဝါရိတော။”

ဇာတ်ကြောင်း

“အလောင်းတော် ပဒုမုတ္တရ ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက၊ အလောင်းတော်သည် တံငါသည်မျိုး၌ ဖြစ်အံ့သော ကုမ္ဘီလမည်သော ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်လေ၏။ ထိုရဟန်းကား ငါးဖမ်းရာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်လှ၏။ သို့သော်လည်း သတ္တဝါတို့၏ အသက်ကို သတ်ခြင်းဖြင့် အကုသိုလ်များစွာကို စုဆောင်းမိလေ၏.

တစ်နေ့သောအခါ၊ ထိုရဟန်းသည် မိမိ၏ ပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ တဲအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်၌ ပဒုမုတ္တရ ဘုရားရှင်သည် ကမ်းခြေသို့ ကြွလာတော်မူပြီး၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။ ရဟန်းကား ဘုရားရှင်ကို ဖူးမြင်ရသော်၊ မေတ္တာစိတ်များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထိုအခါတွင်ပင် ရဟန်းသည် မိမိ၏ ငါးဖမ်းကိရိယာတို့ကို စွန့်လွှတ်၍ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကို နာကြားလေ၏.

ဘုရားရှင်သည် “အကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးကို မကောင်းမွန်စွာ ခံစားရ၏။ သို့သော်လည်း မေတ္တာနှင့် သဒ္ဓါတရားတို့သည် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲစေနိုင်၏။” ဟု ဟောကြားတော်မူ၏။ ထိုတရားတော်ကို ကြားနာရသော ရဟန်းသည် မိမိ၏ အကုသိုလ်ကံတို့ကို နောင်တရ၍၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းလေ၏.

ထိုရဟန်းကား ဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြု၍၊ မေတ္တာနှင့် သဒ္ဓါတရားတို့ကို ပွားများလေ၏။ သေလွန်သော် နတ်ပြည်သို့ လားလေ၏.

အထင်အရှား

“ဤဇာတ်တော်၌ အလောင်းတော်သည် ကုမ္ဘီလမည်သော တံငါသည် ရဟန်း ဖြစ်လေ၏။ ထိုရဟန်းကား ငါးဖမ်းခြင်းဖြင့် အသက်မွေး၏။ သို့သော်လည်း သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ဖြင့် မိမိ၏ အကုသိုလ်ကံတို့ကို ဆေးကြောနိုင်ခဲ့၏.”

ဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမ

““အကြင်သူသည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော မကောင်းမှုတို့ကို ပြုကျင့်ခဲ့သော်လည်း၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ကို ပွားများလျှင်၊ ထိုမကောင်းမှုတို့မှ ကင်းလွတ်၍ ကောင်းသော ဘဝသို့ ကူးပြောင်းနိုင်၏။””

ကုမ္ဘီလ ဇာတ်တော် အကျယ်

“ရှေးအသင်္ခေယျ ကမ္ဘာပါရမီတော် ပြည့်စုံတော်မူခဲ့သော ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင် လက်ထက်တော်အခါက ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအခါ၌ အလောင်းတော် ပဒေသာ ရသေ့မြတ်သည် တံငါသည်မျိုး၌ ဖြစ်အံ့သော ကုမ္ဘီလမည်သော ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုရဟန်းကား ငါးဖမ်းရာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်လှ၏။ ကမ်းခြေသို့ လာသော ငါးအုပ်အနက်၊ အကောင်ကြီးများကို ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် ဖမ်းယူနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ သို့သော်လည်း သတ္တဝါတို့၏ အသက်ကို သတ်ခြင်းဖြင့် အကုသိုလ်များစွာကို စုဆောင်းမိလေ၏။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မိမိ၏ ငါးဖမ်းကိရိယာတို့ကို ပြင်ဆင်၍၊ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာသို့ ထွက်ခွာကာ ငါးဖမ်းလေ၏။ အသက်ပေါင်းများစွာတို့ကို သုတ်သင်ဖျက်ဆီးခဲ့လေ၏.

“တစ်နေ့သောအခါ၊ ရာသီဥတု သာယာလှပသော နံနက်ခင်းတွင်၊ ကုမ္ဘီလ ရဟန်းသည် မိမိ၏ ငါးဖမ်းလှေကို ပြင်ဆင်၍၊ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာသို့ ထွက်ခွာခဲ့၏။ ထိုနေ့၌ပင် ပဒုမုတ္တရ ဘုရားရှင်သည် ကမ္ဘာလောကကို ကြွတော်မူပြီး၊ ကမ်းခြေ၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။ ဘုရားရှင်၏ ရောင်ခြည်တော်တို့သည် ကမ်းခြေကို လင်းစေလျက်၊ သတ္တဝါတို့အား သနားကရုဏာတော်ကို ဖြန့်ကြဲတော်မူလျက် ရှိ၏.

ကုမ္ဘီလ ရဟန်းသည် မိမိ၏ ငါးဖမ်း ကိရိယာတို့ကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချ၍ ငါးမျှားနေစဉ်၊ ရုတ်တရက် မိမိ၏ မျက်စိအောက်တွင် ထူးခြားသော အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့ရ၏။ ထိုအလင်းရောင်သည် ဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်အလင်းရောင် ဖြစ်လေ၏။ ကုမ္ဘီလ ရဟန်းသည် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထိုအလင်းရောင်၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေလေ၏။ ထိုအခါတွင်ပင် ပဒုမုတ္တရ ဘုရားရှင်ကို ဖူးမြင်ရလေ၏.

““အို… ဘုရားရှင်…။ ဤသည်ကား အဘယ်နည်း။ ဤသို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်သည် အဘယ်မှ လာသနည်း။”” ဟု စိတ်ထဲမှ အံ့သြစွာ တွေးတောမိ၏.

ထိုအခါ ဘုရားရှင်သည် ကုမ္ဘီလ ရဟန်း၏ စိတ်အကြံကို သိတော်မူ၍၊ မိမိ၏ ပရိသတ်ကို ကြည့်ရှုတော်မူပြီး၊ “အကြင်သူသည် မိမိ၏ အကုသိုလ်ကံတို့ကို နောင်တရ၍၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ကို ပွားများလျှင်၊ ထိုမကောင်းမှုတို့မှ ကင်းလွတ်၍ ကောင်းသော ဘဝသို့ ကူးပြောင်းနိုင်၏။” ဟု တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူ၏.

ကုမ္ဘီလ ရဟန်းသည် ဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကို ကြားနာရသောအခါ၊ မိမိ၏ အသက်ကို သတ်သော အကုသိုလ်ကံတို့အတွက် နောင်တရလေ၏။ မိမိ၏ ငါးဖမ်းကိရိယာတို့ကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချ၍၊ ဘုရားရှင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချဉ်းကပ်ကာ ရှိခိုးလေ၏.

““အရှင်ဘုရား…။ အကျွန်ုပ်ကား အကုသိုလ်များစွာကို ပြုကျင့်ခဲ့ပါပြီ။ သတ္တဝါတို့၏ အသက်ကို သတ်ခြင်းဖြင့် ဘဝကို ကုန်လွန်စေခဲ့ပါပြီ။ ယခုအခါ အရှင်ဘုရား၏ တရားတော်ကို ကြားနာရသော အခါမှစ၍၊ အကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏ အကုသိုလ်ကံတို့ကို နောင်တရပါ၏။ အရှင်ဘုရား၏ သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြု၍၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ကို ပွားများလိုပါ၏။””

ဘုရားရှင်သည် ကုမ္ဘီလ ရဟန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိတော်မူ၍၊ “ကောင်း၏။ သင်သည် ငါ၏ သာသနာတော်၌ ရဟန်းပြု၍၊ တရားတော်ကို ကျင့်သုံးပါလော့။” ဟု မိန့်တော်မူ၏.

ထို့နောက် ကုမ္ဘီလ ရဟန်းသည် ဘုရားရှင်၏ အထံတော်ပါး၌ ရဟန်းပြုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ ကုမ္ဘီလ ရဟန်းသည် မိမိ၏ ဘဝကို ပြောင်းလဲစေခဲ့၏။ ငါးဖမ်းခြင်းကို စွန့်လွှတ်၍၊ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကို အဆက်မပြတ် နာကြားလေ၏။ မေတ္တာသမာဓိကို ပွားများလေ၏။ သတ္တဝါတို့အား မေတ္တာကရုဏာဖြင့် ဆက်ဆံလေ၏.

ရက်ပေါင်းများစွာ၊ လပေါင်းများစွာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ၊ ကုမ္ဘီလ ရဟန်းသည် တရားတော်ကို ကျင့်သုံး၍၊ မိမိ၏ စိတ်ကို သန့်စင်စေခဲ့၏။ သေလွန်သော် အပါယ်လေးဘ The Great Buddhist Encyclopedia. (n.d.). Kumbhila Jataka. Retrieved from [https://tipitaka.org/lookup/jataka/kumbhila-jataka](https://tipitaka.org/lookup/jataka/kumbhila-jataka) (This is a placeholder, as direct links to specific Jataka stories are not always stable. You would ideally link to a reliable source of Pali Buddhist texts in Burmese.)

အကျဉ်းချုပ်

“ကုမ္ဘီလ ဇာတ်တော်သည် အကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးကို မကောင်းမွန်စွာ ခံစားရသော်လည်း၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ဖြင့် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ကုမ္ဘီလ ရဟန်းသည် မိမိ၏ အတိတ်က အကုသိုလ်တို့ကို နောင်တရ၍၊ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ကောင်းသော ဘဝသို့ ကူးပြောင်းနိုင်ခဲ့သည်။”

တရားကိုယ်ကျင့်ထုံး

“အကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးကို မကောင်းမွန်စွာ ခံစားရသော်လည်း၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ကို ပွားများလျှင်၊ ထိုမကောင်းမှုတို့မှ ကင်းလွတ်၍ ကောင်းသော ဘဝသို့ ကူးပြောင်းနိုင်၏။”

ပါရမီဖြည့်ကျင့်ခြင်း

“သဒ္ဓါ ပါရမီ နှင့် မေတ္တာ ပါရမီ