မဟာမောရဇာတ်တော်

မဟာမောရဇာတ်တော်

ဇာတ်တော်အကျဉ်း

ဤမဟာမောရဇာတ်တော်သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဒေဝဒတ်နှင့် သမ္မာဒေဝ မင်းသားတို့၏ အငြိုးအတေးကို အကြောင်းပြု၍ ဟောကြားတော်မူခဲ့သော ဇာတက (Jataka) လေးဆယ့်ငါးပါးအနက် (၁၆၀) မြောက် ဇာတ်တော်ဖြစ်သည်။

ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီ ပြည်ကို မဟာမောရမည်သော မင်းကျဉ်းကြီးတစ်ပါး အုပ်ချုပ်စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းကျဉ်းသည် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ ကင်းစင်၍ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။ သို့သော်လည်း မင်းကျဉ်း၏ အဆင်းကို မနာလိုသော မင်းဆိုးတစ်ပါးက မင်းကျဉ်းကို လုပ်ကြံရန် ကြံစည်သည်။

မင်းဆိုးသည် မင်းကျဉ်း၏ နန်းတော်သို့ ချဉ်းကပ်၍ မင်းကျဉ်း၏ ကိုယ်တော်ကို ဆွဲကိုင်ပြီး မင်းကျဉ်း၏ အသက်ကို ယူရန် ကြိုးစားသည်။ ထိုအခါ မဟာမောရမင်းကျဉ်းသည် မကြောက်မရွံ့ပဲ မင်းဆိုးကို ဆုံးမတော်မူသည်။

"အမောင်၊ အကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို ယူရန် မကြိုးစားနှင့်။ အကျွန်ုပ်သည် မင်းကျဉ်းဖြစ်သော်လည်း အကျွန်ုပ်သည် သီလနှင့် ပြည့်စုံသည်။ အကျွန်ုပ်၏ အသံသည် အလွန်သာယာလှသည်။ အကျွန်ုပ်၏ အသံကို နာခံလျှင် အမောင့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်းတို့သည် ပျောက်ကင်းပါလိမ့်မည်။"

မင်းဆိုးသည် မဟာမောရမင်းကျဉ်း၏ စကားကို နာခံ၍ မင်းကျဉ်း၏ အသံကို နာခံသည်။ ထိုအခါ မင်းဆိုး၏ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းတို့သည် ပျောက်ကင်းသွားသည်။ မင်းဆိုးသည် မဟာမောရမင်းကျဉ်းကို ချီးမွမ်း၍ မိမိ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီး မင်းကျဉ်းထံမှ ခွင့်လွှတ်တော်မူသည်။

မဟာမောရမင်းကျဉ်းသည် မင်းဆိုးကို ခွင့်လွှတ်၍ မိမိ၏ အကျင့်ကောင်းတို့ကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးတော်မူသည်။

ကုလက္ခဏာ/အကျိုး

ဤမဟာမောရဇာတ်တော်မှ ရရှိနိုင်သော ကုလက္ခဏာ/အကျိုးများမှာ-

• သည်းခံခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း: မဟာမောရမင်းကျဉ်းသည် မိမိအား အန္တရာယ်ပြုရန် ကြိုးစားသူကိုပင် သည်းခံတော်မူပြီး ခွင့်လွှတ်တော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ကိုယ်ကျင့်တရား၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။
• သီလ၏တန်ခိုး: သီလနှင့် ပြည့်စုံခြင်းသည် အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေပြီး စိတ်ငြိမ်းအေးမှုကို ပေးစွမ်းသည်။
• အသံ၏အကျိုး: ကောင်းမွန်သော အသံသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခကို လျော့ပါးစေနိုင်သည်။
• မနာလိုစိတ်၏အပြစ်: မနာလိုစိတ်သည် လူကို မှားယွင်းသော အလုပ်များ ပြုလုပ်စေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင် နစ်နာစေသည်။

ဘဒ္ဒဒေဝီ (Bodhisatta) မဟာမောရမင်းကျဉ်းတော်မြတ်ကြီး၏ ဘာရမီ

မဟာမောရဇာတ်တော်တွင် ဘဒ္ဒဒေဝီ မဟာမောရ မင်းကျဉ်းမြတ်ကြီးသည် အောက်ပါ ဘာရမီ (Perfections) များကို ကျင့်သုံးတော်မူသည်။

• ဒါန (Generosity): မိမိ၏ အသက်ကိုပင် မေတ္တာဖြင့် စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ရှိခြင်း။
• သီလ (Morality): သီလ, သမာဓိ, ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူခြင်း။
• ခႏၲီ (Patience): မင်းဆိုး၏ အပြုအမူကို သည်းခံတော်မူခြင်း။
• မေတ္တာ (Loving-kindness): မင်းဆိုးကိုပင် မေတ္တာဖြင့် ဆုံးမတော်မူခြင်း။
• သစ္စာ (Truthfulness): မိမိ၏ ကောင်းမြတ်သော အကျင့်ကို သစ္စာပြု၍ ပြောဆိုတော်မူခြင်း။