
ရှေးအခါက နွားတစ်ကောင်သည် အလွန်အေးချမ်းစွာ မြက်စားနေ၏။ ၎င်း၏ အဖြူရောင် ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပတ်ဝန်းကျင်၏ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်များနှင့် လှပစွာ ကွဲပြားနေ၏။ ထိုအချိန်တွင် မျောက်တစ်ကောင်သည် အနီးအနားတွင် ခုန်ပေါက် ဆော့ကစားနေ၏။
မျောက်သည် နွားကို မြင်သောအခါ အလွန်တောင်းပန်သော အသံဖြင့်၊ "အို နွားမင်း၊ သင့်ကို အလွန်အံ့ဩနေမိပါသည်။ သင်သည် မည်သို့ ဤမျှ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ပါသနည်း။" ဟု မေး၏။
နွားသည် မျောက်၏ မေးခွန်းကို ကြားလျှင် အလွန်အံ့အားသင့်သွား၏။ သူသည် မျောက်ကို ကြည့်၍၊ "အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မေးပါသနည်း။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်ကို လုပ်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မြက်များကို စားသောက်ပြီး အနားယူနေ၏။" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြား၏။
မျောက်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် မိမိ၏ စိတ်ကို သတိရ၏။ သူသည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အလုပ်ကို ရှာဖွေနေရသည်။ သူသည် နွား၏ အေးချမ်းမှုကို တပ်မက်နေ၏။ မျောက်သည် နွားအား ပြော၏။ "အို နွားမင်း၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အလွန်တောင်းပန်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်စေလိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ ကျွန်ုပ်၏ ပျော်ရွှင်မှုများကို ပြသလိုပါသည်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် မျောက်၏ စကားကို ကြားလျှင် မိမိ၏ သတ္တိကို စုစည်း၏။ သူသည် မျောက်၏ အကြံအစည်ကို နားလည်သော်လည်း ယင်းသို့ မ przyj erklärt တ် ၏။ သူသည် မျောက်ကို ပြော၏။ "အို မျောက်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် အလွန်နှေးကွေးလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်နှင့် အတူ လိုက်ပါနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။" ဟု ဖြေ၏။
မျောက်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် မကျေမနပ် ဖြစ်၏။ သူသည် နွား၏ စကားကို မယုံကြည်ပါ။ သူသည် နွားကို ပြော၏။ "အို နွားမင်း၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို လိမ်ညာနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အလွန်အံ့ဩနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် မျောက်၏ အတင်းအကြပ်ကို ခံရသောအခါ မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်၏။ သူသည် မျောက်ကို ပြော၏။ "ကောင်းပြီ၊ အို မျောက်။ ကျွန်ုပ်သည် လိုက်ပါမည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသည် ကျွန်ုပ်၏ မြက်ခင်းပေါ်တွင် ရှိနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မြက်ခင်းပေါ်မှ မပါလာပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးကို ယူဆောင်သွားမှသာ ကျွန်ုပ်သည် လိုက်ပါနိုင်မည်။" ဟု ဆို၏။
မျောက်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ သူသည် နွား၏ နှလုံးကို ယူဆောင်သွားရန် မြက်ခင်းပေါ်သို့ တက်ရန် ကြိုးစား၏။ သို့သော် မျောက်သည် နွား၏ နှလုံးကို မတွေ့။ နွားသည် မျောက်၏ မစွမ်းနိုင်မှုကို မြင်သောအခါ ရယ်မော၏။ သူသည် မျောက်ကို ပြော၏။ "အို မျောက်၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဉာဏ်ပညာကို မသိရှိပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသည် ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အတူတူ ရှိနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အခါမှ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးကို မခွဲထုတ်ပါ။" ဟု ဆို၏။
မျောက်သည် နွား၏ ဉာဏ်ပညာကို သိမြင်သောအခါ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မိမိ၏ အိမ်သို့ ပြန်လည် သွားလေသည်။ နွားသည် မိမိ၏ အေးချမ်းမှုကို ဆက်လက် ခံစားရင်း မိမိ၏ မြက်ခင်းပေါ်တွင် နေထိုင်၏။
— In-Article Ad —
အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေရန် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။
ပါရမီ: ဉာဏ်ပညာ
— Ad Space (728x90) —
116Ekanipātaမျောက်နှင့် တောင်ပို့ နိဒါန်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မ...
💡 အလွန်အကျွံ မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိခြင်းသည် အကျိုးမရှိပါ။ မိမိ၏ အခြေအနေကို လက်ခံပြီး တန်ဖိုးထားတတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
523Mahānipātaကျီးဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ကောသလတိုင်း မေခလတိုင်းပြည်မှာ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီး မင်းပြုတော်မူစဉ်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။...
💡 အားနည်းသူကို နှိပ်စက်ညှင်းပန်းခြင်းသည် မကောင်းသော ကံတရားကို ဖန်တီးစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်စေ၏။
450Dasakanipātaအလောင်းအလျောင်းဘုရားရှင်သည် ရှေးအခါက ကောသလတိုင်း၌ မဟာသုမမင်းအဖြစ်ကို ရယူတော်မူခဲ့သည်။ ထိုမင်းသည် သာသ...
💡 မေတ္တာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည်။
428Navakanipātaသစ္စာရှိသော မျောက်ရှေးရှေးတစ်ခါက ဂင်္ဂါမြစ်အနီးတွင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိသည်။ ထိုသစ်ပင်ကြီးတွင် မျောက...
💡 သစ္စာတရားကို အမြဲတမ်း စောင့်ထိန်းရမည်။ အပြစ်ပြုသူကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
448Dasakanipātaမဟာမောရ (Mahamoraga Jataka) အသီတိနဝ (89) နဝမအသီတိ ကောသလရာဇ်ပြည်၊ သာဝတ္ထိမြို့၊ မဟာမောရဇာတ်၊ ပဉ...
💡 သူတစ်ပါး၏ အရည်အချင်းကို အထင်မသေးသင့်။ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိသင့်သည်။
446Dasakanipātaကြက်တူရွေး ဇာတ်တော် (အမှတ် ၄၄၆) မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတေ...
💡 ဘဝတွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ ကြိုးစားအားထုတ်ပါက အောင်မြင်မှုသည် အမြဲတမ်း ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —