
ရှေးအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဥဒေါင်းတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုဥဒေါင်းသည် အလွန်အမင်း အသိတရားနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။ တစ်နေ့သောအခါ ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် မိမိ၏ အပေါင်းအဖော် ဥဒေါင်းများနှင့်အတူ တောထဲတွင် သွားလာရာတွင် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသော မြေခွေးတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိလေသည်။ ထိုမြေခွေးသည် အလွန်အမင်း လှည့်စားတတ်ပြီး မည်သူမဆိုကို လိမ်လည်လှည့်စားကာ အသက်ကို သတ်ဖြတ်လေ့ရှိသည်။
ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် မိမိ၏ အပေါင်းအဖော် ဥဒေါင်းများအား အလွန်အမင်း ကြင်နာတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုမြေခွေးမှ ကယ်ဆယ်ရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။ သို့သော် မြေခွေးသည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်ပြီး မည်သူမှ မဖမ်းဆီးဝံ့ချေ။ ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် ထိုအကြောင်းကို သိရှိသော်လည်း မိမိ၏ အသိတရားဖြင့် နည်းလမ်းရှာရန် ကြိုးစားတော်မူသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် လှေတစ်စင်းကို တွေ့ရှိလေသည်။ ထိုလှေသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသော မြစ်တစ်စင်းပေါ်တွင် မျောပါနေသည်။ ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် ထိုလှေကို အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။ ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် မိမိ၏ အပေါင်းအဖော် ဥဒေါင်းများအား လှေပေါ်သို့ တက်ရန် အမိန့်ပေးလေသည်။
အပေါင်းအဖော် ဥဒေါင်းများက မေးမြန်းကြသည်။ “အို ဥဒေါင်းအကိုကြီး၊ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို လှေပေါ်သို့ တက်ရန် အမိန့်ပေးပါသလဲ။ ထိုလှေသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှပါသည်”။ ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ “ငါသည် မြေခွေးကို အနိုင်ယူရန် နည်းလမ်းရှာနေသည်၊ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ငါတို့ အပေါင်းအဖော်များအား ကယ်ဆယ်နိုင်ပေမည်။ ငါသည် ငါ၏ အသိတရားကို အသုံးပြုမည်”။
အပေါင်းအဖော် ဥဒေါင်းများက မ hesitate စွာဖြင့် လှေပေါ်သို့ တက်ကြသည်။ ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် လှေကို မြစ်ထဲသို့ မောင်းနှင်ပြီး မြေခွေးကို သတိပေးလေသည်။ “အို မြေခွေး၊ မင်းသည် ငါ၏ အပေါင်းအဖော်များကို မလှည့်စား၊ မလိမ်လည်နှင့်။ မင်းသာ ပြုလုပ်မည်ဆိုလျှင် ငါသည် မင်းကို မြစ်ထဲသို့ ပစ်ချမည်”။
မြေခွေးသည် ဥဒေါင်းဘုရားလောင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်အမင်း အမျက်ဒေါသထွက်ပြီး ပြန်လည်ခြိမ်းခြောက်လေသည်။ “အချင်း ဥဒေါင်း၊ မင်းသည် အလွန်အမင်း သတ္တိရှိလှချေလား။ ငါသည် မင်းကို မကြောက်”။ ထိုသို့ ပြောဆိုပြီး မြေခွေးသည် ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းကို ကိုက်ရန် ပြင်ဆင်သည်။
ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် မိမိ၏ အသိတရားကို အသုံးချပြီး မြေခွေးကို လှည့်စားလေသည်။ ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် မြေခွေးကို လှေပေါ်သို့ တက်ခိုင်းပြီး ထိုနေရာတွင် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များသော မြစ်ထဲသို့ လှေကို မောင်းနှင်လေသည်။ မြေခွေးသည် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်ပြီး အော်ဟစ်လေသည်။
“အို ဥဒေါင်း၊ ငါ့ကို ကယ်ဆယ်ပါ! ငါသည် ငါ၏ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်သည်”။ ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် မြေခွေး၏ တောင်းပန်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပြီး ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။ “ငါသည် မင်းကို ခွင့်လွှတ်သည်။ ငါသည် မင်းကို အကြံဉာဏ်ပေးမည်။ မင်းသည် မင်း၏ လှည့်စားတတ်သော အကျင့်ကို စွန့်လွှတ်ရမည်”။
ဥဒေါင်းဘုရားလောင်းသည် မြေခွေးကို အသိတရားရှိသော သတ္တဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ထိုနေ့မှစ၍ မြေခွေးသည် လှည့်စားတတ်သော အကျင့်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး အသိတရားရှိသော သတ္တဝါအဖြစ် နေထိုင်လာသည်။ ဥဒေါင်းဘုရားလောင်း၏ အသိတရားဖြင့် မြေခွေးသည်လည်း ကောင်းမွန်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးလာသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်ကား ဥဒေါင်းဘုရားလောင်း၏ အသိတရားကို ဖော်ပြသော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
အသိတရားနှင့် ပညာသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်း၊ အသိတရားဖြင့် လှည့်စားတတ်သော ရန်သူကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်ပြီး ကောင်းမွန်သော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးစေနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
220Dukanipātaဥဿဒနမင်းသားနှင့် နွားသေနတ်မြတ်စွာဘုရားသခင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဥ...
💡 စေတနာမှန်ဖြင့် ကြိုးစားလျှင် အောင်မြင်မှု ရရှိမည်။
292Tikanipātaကုက္ကုရဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် ကောသလမင်းကြီး...
💡 အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။ အလွန်အကျယ် အသံပေးခြင်းသည် အန္တရာယ်ကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်သည်။
150Ekanipātaမျောက်မင်းနှင့်ခရုရှေးရှေးတုန်းက အာတေနမင်းသားများ စိုးစံတော်မူသော အာတေနတိုင်းကြီးတစ်ခုတွင် အလွန်အမင်...
💡 အလျင်အမြန် မပြုလုပ်တတ်သော်လည်း စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ဥာဏ်ပညာသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမခြင်းဖြင့် ဘဝကို ပိုမိုလှပစေနိုင်သည်။
192Dukanipātaမဟာပဒုမဇာတ်ရှေးအခါက၊ သာယာဝပြောသော ပြည်နယ်တစ်ခုတွင် 'မဟာပဒုမမင်း' ဟုခေါ်သော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူခဲ...
💡 အကျိုးအပဲ့မရှိခြင်းသည် ဥစ္စာပစ္စည်းများ ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။
206Dukanipātaသီဟရာဇာ ဇာတ်တော်ရှေးတစ်ခါတုန်းက သီဟရာဇာ အမည်ရသော ခြင်္သေ့မင်းတစ်ပါးသည် ဟိမဝန္တာအရပ်ဝယ် စိုးစံတော်မူ၏...
💡 သနားကရုဏာကြီးမားခြင်းနှင့် တရားမျှတစွာ ကျင့်သုံးခြင်းတို့သည် အုပ်ချုပ်သူတို့၏ အရေးအပါဆုံး ဂုဏ်များ ဖြစ်သည်။
142Ekanipātaမေတ္တာရှင်ဆင်မင်းရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟိမဝန္တာ တောအုပ်ကြီး၌ ဆင်မင်းတစ်ပါး နေထိုင်၏။ ထိုဆင်မင်းကား ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
— Multiplex Ad —