မျောက်လိမ်ညာဇာတ်

မျောက်လိမ်ညာဇာတ်

ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်ဗုဒ္ဓသည် သာဝတ္ထိပြည်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မျောက်တစ်ကောင်သည် အလွန်တရာ လှည့်စားတတ်ပြီး အလွန်တရာ မဟုတ်မမှန် စကားပြောတတ်သည်။ ထိုမျောက်သည် အခြားသော သတ္တဝါများကို အမြဲတမ်း လိမ်ညာလှည့်စားလေ့ရှိသည်။

တစ်နေ့သောအခါ မျောက်သည် သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်မှ ဆင်းလာ၍ သားကောင်ကောင် တစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်သည်။ ထိုသားကောင်ကောင်သည် အလွန်တရာ ငတ်မွတ်နေပုံရသည်။ မျောက်သည် သားကောင်ကောင်ကို လိမ်ညာရန် အကြံရသည်။ မျောက်သည် သားကောင်ကောင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ “အို... သားကောင်ကောင်၊ မင်းသည် အဘယ်ကြောင့် အလွန်တရာ ပိန်လှီနေသနည်း။ ငါသည် မင်းကို အစားအစာများစွာ ပေးနိုင်၏။” ဟု ပြောဆိုလေသည်။

သားကောင်ကောင်သည် မျောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားသည်။ သားကောင်ကောင်က “အမောင်မျောက်၊ မင်းသည် ငါ့ကို အစားအစာများစွာ ပေးနိုင်မည်လော။ ငါသည် အလွန်တရာ ငတ်မွတ်နေ၏။” ဟု မေးမြန်းလေသည်။ မျောက်က “အမောင်၊ ငါသည် မင်းကို အစားအစာများစွာ ပေးနိုင်၏။ သို့သော် ငါသည် မင်းကို အလွန်တရာ ခက်ခဲသော စမ်းသပ်မှု တစ်ခုကို ခံယူစေချင်၏။” ဟု ပြောဆိုလေသည်။

သားကောင်ကောင်သည် မျောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ စိုးရိမ်သွားသည်။ သားကောင်ကောင်က “အမောင်မျောက်၊ မင်း၏ စမ်းသပ်မှုကား အဘယ်နည်း။ ငါသည် ထိုစမ်းသပ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်မည်လော။” ဟု မေးမြန်းလေသည်။ မျောက်က “အမောင်၊ ငါသည် မင်းကို ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို သယ်ဆောင်စေချင်၏။ မင်းသည် ထိုကျောက်တုံးကို သယ်ဆောင်နိုင်ပါက ငါသည် မင်းကို အစားအစာများစွာ ပေးမည်။” ဟု ပြောဆိုလေသည်။

သားကောင်ကောင်သည် မျောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ မောဟဝင်သွားသည်။ သားကောင်ကောင်က “အမောင်မျောက်၊ ငါသည် ထိုကျောက်တုံးကို မသယ်ဆောင်နိုင်။ ငါသည် အလွန်တရာ အားနည်းနေ၏။” ဟု ဖြေကြားလေသည်။ မျောက်က “အမောင်၊ မင်းသည် မကြိုးစားဘဲ လက်လျော့နေ၏။ မင်းသည် အလွန်တရာ ပျင်းရိသော သတ္တဝါ ဖြစ်၏။” ဟု လှောင်ပြောင်လေသည်။

သားကောင်ကောင်သည် မျောက်၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးသွားသည်။ သားကောင်ကောင်က “အမောင်မျောက်၊ မင်းသည် မဟုတ်မမှန် စကားပြောနေ၏။ ငါသည် မင်းကို ယုံကြည်တော့မည် မဟုတ်။” ဟု ပြောဆိုလေသည်။

ထိုအခါ မျောက်သည် မိမိ၏ လိမ်ညာမှု ပျက်ပြားသွားသည်ကို သိရှိသွားသည်။ မျောက်သည် သားကောင်ကောင်ကို “အမောင်၊ ငါသည် မင်းကို မလိမ်ညာခဲ့။ ငါသည် မင်းကို ကူညီချင်သည်။ သို့သော် ငါသည် အလွန်တရာ မိုက်မဲနေ၏။” ဟု ဝန်ခံလေသည်။

သားကောင်ကောင်သည် မျောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ စိတ်ပျက်သွားသည်။ သားကောင်ကောင်က “အမောင်မျောက်၊ မင်းသည် မဟုတ်မမှန် စကားပြောသူ ဖြစ်၏။ မင်းကို ငါ မယုံကြည်တော့မည် မဟုတ်။” ဟု ပြောဆိုလေသည်။ ထို့နောက် သားကောင်ကောင်သည် မျောက်ထံမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

မြတ်ဗုဒ္ဓက ဤဇာတ်တော်ကို ဟောကြားပြီးနောက် “မဟုတ်မမှန် စကားပြောခြင်းသည် အလွန်တရာ ဆိုးရွားသော အကျင့်ဖြစ်၏။ မည်သူမဆို မဟုတ်မမှန် စကားပြောသူသည် အခြားသူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးရမည်။ ထို့ကြောင့် မဟုတ်မမှန် စကားမပြောဘဲ သစ္စာတရားကို ကျင့်သုံးကြကုန်အံ့။” ဟု ဟောကြားတော်မူသည်။